Plus

Het licht brandt weer op Vuurtoreneiland

Amsterdams enige vuurtoren is in ere hersteld. Na een flinke renovatie en een lobby van de enige eilandbewoner doet de lantaarn op Vuurtoreneiland het weer sinds dit weekend.

Hij doet het! Na een renovatie van 300.000 euro brandt de vuurtoren op Vuurtoreneiland weer Beeld Marc Driessen

"Dat is hem," zegt Pieter Bouwhuis (80) op de boot die vanaf Durgerdam op Vuurtoreneiland afkoerst. Bouwhuis is oud-vuurtorenwachter en zorgde vijftig jaar geleden voor de rood-witte lantaarn en het wegwijzen van de scheepvaart.

"Geen mobiel of navigatiesysteem kwam eraan te pas. Kapiteins konden op enkel de lichten van de vuurtorens van Amsterdam via Marken naar Enkhuizen varen. En andersom."

Toen de digitale navigatiesystemen opkwamen, besloot Rijkswaterstaat in 2016 het licht van de toren te doven. "Dat was afschuwelijk," zegt Carla Engel (48), die opgegroeide op het eiland. "De familie Engel heeft 200 jaar het lichtbaken beheerd. Nu werd het een dode schat."

Ook Brian Boswijk, die met zijn gezin als enige op het eiland woont, kon niet aarden bij een lichtloze toren. "Wij zijn Vuurtoreneiland. Die toren hoort erbij."

Ongeduld
Als de boot aanmeert bij het eiland worden alle honderdvijftig opvarenden verwelkomd door Boswijk. Langzaam loopt iedereen naar het plein waar lantaarns zijn opgehangen, glühwein wacht en een vuurkorf brandt.

"Dit is een enorm succes," zegt de directeur van Staatsbosbeheer Noord-Holland Riena Tienkamp. Vanaf een houten krat spreekt ze lovend over ondernemer Boswijk. Hij kreeg in 2013 van staatsbosbeheer het volste vertrouwen om het eiland te beheren. "Brian is goed in ondernemen, wij zijn goed in andere dingen."

Ook het ongeduld van Boswijk wordt geprezen. In twee jaar tijd renoveerde hij bijna alle monumenten op het eiland, de omgeving is opgeknapt en het stukje Amsterdam in water is dankzij hem uitgegroeid tot een culinaire hotspot.

Twee jaar
Dagelijks varen boten van het Lloyd Hotel Amsterdam naar het eiland. Daar wordt vervolgens uitgebreid gedineerd. "Het lukte hem zelfs om het rijksmonument, de vuurtoren, weer te openen."

Een project dat nogal wat voeten in de aarde had, erkennen de betrokkenen.

Twee jaar lang onderhandelden Boswijk, staatsbosbeheer en Rijkswaterstaat over het lichtbaken. Omdat het eiland is verpacht aan een particulier vindt Rijkswaterstaat het lastig de toren uit handen te geven, maar het object onderhouden doet het ook niet.

Boswijk: "Het was een moeilijk en eenzaam proces, maar dit is ontzettend belangrijk voor Amsterdam. Het is niet alleen een vuurtoren. De toren staat symbool voor de band die Amsterdam met de zee heeft. Hij heeft een grote historische en culturele waarde."

Om de vijf seconden
Na twee jaar werden de partijen het eens. Rijkswaterstaat stelde 300.000 euro beschikbaar voor de renovatie en het onderhoud van de toren. Ook over de lichtsterkte zijn afspraken gemaakt: die mag drie lumen sterk zijn. Oud-vuurtorenwachter Bouwhuis: "Dat noem ik een tweedehands lichtje. Ach, beter dan geen."

Als Engel de allereerste arbeidsovereenkomst uit haar familie ingelijst aan Boswijk overhandigt, pakt iedereen een lantaarn en loopt de stoet naar het puntje van het eiland.

Drie, twee, een: de negentien meter hoge toren wordt na twee jaar weer ontbrand. Net als voorheen brandt het licht om de vijf seconden.

"Mijn familie en ik gaan de lantaarn met de grootst mogelijke zorg bewaken," belooft Boswijk alle aanwezigen.

Een uur later vaart de boot terug naar Durgerdam en kan de ondernemer alleen met zijn gezin nagenieten. Al is hij ook alweer bezig met een volgende uitdaging: "We vervoeren onze producten nu met een vrachtschip naar het eiland. We zijn nu bezig met een zeilend vrachtschip. Zo kunnen we duurzaam zonder afvalstoffen het eiland bevoorraden."

Gouden Eeuw

In 1701 richtte Nicolaes Witsen, de burgemeester van Amsterdam destijds, in overleg met West-Friesland 'de Suydersee Vuur Bakens' op: drie vuurtorens langs de scheepvaartroute die in de Gouden Eeuw van groot belang was.

De eerste vuurtoren op Vuurtoreneiland was van steen. Maar als het eiland een militaire functie krijgt en militairen zich er schuilhouden, maakt de stenen versie in 1893 plaats voor een gietijzeren exemplaar van negentien meter hoog.

Zo hebben militairen beter zicht; ze kunnen door de ijzeren constructie kijken. Als door moderne technologieën de functie van de toren verdwijnt, wordt ook het onderhoud gestaakt. In 2016 wordt het licht van de toren gedoofd. Maar na twee jaar onderhandelen, een grote renovatie en een investering van 3 ton is Amsterdams enige vuurtoren sinds 22 december 2018 weer in ere hersteld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden