Plus PS

'Het kon niet anders: de buurman had een olifant in huis'

De herrie van de bovenbuurman van Roos van Rijswijk (32) in Noord hield maar niet op - had hij soms een olifant in huis? Uit frustratie begon ze de avonturen van de buurman en zijn olifant te beschrijven in korte verhalen.

'Ik wilde geen zeikerd zijn. De verhalen moesten de pijn een beetje verzachten.' Beeld Sylvia Weve

Op een gegeven moment heb je al je schilderijen opgehangen, is de badkamer verbouwd en heb je de perfecte indeling van je interieur gevonden, zou je denken.

Maar de ­geluiden bij de bovenbuurman van schrijver Roos van Rijswijk in Amsterdam-Noord hielden aan. "Ik had echt geen idee wat hij aan het doen was, je hoeft toch niet de hele dag te boren? Ik probeerde de geluiden thuis te brengen maar soms snapte ik er niets van, dan klonk het bijvoorbeeld alsof hij een zak knikkers op de grond leegde."

Avonturen van de buurman
Wat kon het anders zijn, dan dat de bovenbuurman een olifant in huis had gehaald? dacht Van Rijswijk. Een beeld dat haar inspireerde: ze bedacht avonturen die de buurman beleefde met zijn olifant en begon die te ­beschrijven in korte verhalen.

De knikkers strooide de bovenbuurman over de grond om zo uiteindelijk niet meer van kamer naar kamer te hoeven ­lopen, maar over de knikkers te kunnen rollen. En het eindeloos geboor was simpelweg nodig omdat de ­bovenbuurman en de olifant hun vloer van duizenden gaatjes wilden voorzien, ter ventilatie.

Toen de bovenbuurman olifant wilde feliciteren met hun driejarig ­samenwonen, kocht hij een kangoeroe voor haar: dat verklaarde het eeuwige ­gebonk.

In eerste instantie plaatste Van Rijswijk de verhalen op Facebook, een boek had ze toen nog lang niet in gedachten. "Het is eigenlijk begonnen als grapje, maar mensen reageerden enthousiast. Als ik een tijdje geen verhaal had geplaatst, begonnen ze te vragen: 'hee, waar is die olifant?'" Uitgever Querido kwam het idee de verhalen te bundelen.

De verhalen over de bovenbuurman en de olifant zijn heel grappig, maar eigenlijk is het een serieus probleem: u heeft heel lang geluidsoverlast gehad.
"Ja, dat klopt. Alles bij elkaar hebben we bijna drie jaar lang last gehad van de bovenbuurman, in combinatie met een klussende onderbuurman. Maar die kluste vooral als hij wakker was en van de bovenbuurman hoorden we ook 's nachts herrie."

"Het is natuurlijk normaal dat als je in de stad woont, je je buren af en toe hoort. Maar ik denk ook dat iedereen die langer in de stad woont weleens heeft meegemaakt dat het te ver ging. Ik ben zelfs een keer verhuisd omdat ik het gewoon niet meer uithield."

"Mijn onderbuurvrouw organiseerde onder andere djembélessen in een appartement onder mij. Dat klinkt grappig, maar als je erboven woont is het helemaal niet leuk. Gelukkig kwam het bij mijn ­bovenbuurman niet zo ver. Hij is inmiddels verhuisd."

Was het schrijven van de verhalen ook een manier om met de geluidsoverlast om te gaan?
"Zeker, ik wilde de frustratie kwijt, maar ik wilde geen zeikerd zijn. Op een gegeven moment werd het een soort sport, als ik iets hoorde, ging ik meteen denken: wat zou hij aan het doen zijn? Toen ik het boekje af moest schrijven was de buurman verhuisd en was het heel rustig en ging het schrijven ineens ook een stuk moeilijker."

"Door de verhalen kwam ik er ook achter dat geluidsoverlast een probleem is waar heel veel mensen mee te maken hebben, iedereen lijkt wel een klussende buurman te hebben. Misschien bieden de verhalen wel een beetje troost."

Heeft u de bovenbuurman de verhalen over de olifant ook laten lezen?
"Nee, en ik denk ook niet dat hij ze is tegengekomen. Maar hij wist wel dat hij geluidsoverlast veroorzaakte, dat heeft hij van meerdere kanten te horen gekregen en we hebben vaak aangebeld. Maar er was gewoon iets niet in de haak. Zijn huis was bijvoorbeeld helemaal leeg en hij woonde er alleen."

"Uiteindelijk bleek dat hij de laatste maanden dat hij er woonde zijn huis aan groepen verhuurde via Airbnb. Toen viel wel het een en ander op z'n plek, want er waren feesten 's nachts en enorme wietdampen. Maar wat hij de tijd daarvoor deed... Ik heb geen idee. Het lastige was ook dat hij een heel aardige man was, hij reageerde altijd heel vriendelijk als we aan de deur kwamen. Dan kun je niet kwaad blijven."

Roos van Rijswijk Beeld Irwan Droog

Net als op de olifant, daar kun je eigenlijk ook niet boos op worden. Ze is heel aimabel. Je gunt haar haar vrij­partijen waarbij ze alle meubels in huis sloopt.
"Ja, dat klopt. Maar als je er een verhaal van maakt is het ook saai om mensen of olifanten te beschrijven die alleen maar gemeen zijn. Er moet wel humor in zitten. De situatie was natuurlijk heel vervelend, en ik wilde ook graag dat iedereen het zielig voor me vond, maar ik wilde niet zeiken. Dus de verhalen moesten een beetje leuk blijven, ze moesten de pijn een beetje verzachten."

Uw debuutroman, Onheilig, verscheen in 2016 ook bij Querido. Een totaal ander werk.
"Dat was echt een literaire roman, ik zou dit boek ook niet zien als mijn tweede roman, het is er niet mee te vergelijken. De olifant van de bovenbuurman is een verzameling fabeltjes, dat zie je ook heel erg in de stijl terug. Ze zuchten heel vaak, of halen hun schouders op, en juist door die simpele vertelvorm krijgt het verhaal iets lolligs. Je weet meteen: ik lees een sprookje."

"Het leuke daaraan is dat je als schrijver de personages dingen kunt laten doen die niet oké zijn. De fictieve ­bovenbuurman is in de verhalen soms behoorlijk incorrect, en dat uit hij op olifant omdat zij anders is. Als mensen in het dagelijks leven zo tegen elkaar zouden doen, zou ik me daar enorm kwaad over maken. En ik vind ook niet dat je overal een grap van moet maken, maar soms is het wel lekker."

Hoewel het verhalen zijn over een man die met zijn olifant en later ook een kangoeroe woont en de illustraties van Sylvia Weve speels zijn, is het niet echt een kinderboek.
"Nee, zeker niet. De olifant rookt en zuipt en de kangoeroe heeft een onenightstand met een buffel. Ik wil de verkoop stimuleren, maar ik zou het niet aanraden als kraamcadeau."

Roos van Rijswijk: De olifant van de bovenbuurman, Querido, €15, verschijnt 17 april

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden