Het Kasteel, Sciencepark

RONALD HOOFT

Wekelijks doe ik op deze plek een, wellicht halfhartige maar desalniettemin welgemeende, poging het begrip smaak te objectiveren. Het is een eitje om te houden van het Amsterdam binnen de Singelgracht. Iedere sukkel kan verliefd worden op de Magere Brug, op
de Brouwersgracht of de Kromboomsloot; het Bickerseiland, het Valeriusplein, tuurlijk! De Ringdijk, de Weesperzijde, de Henri Polaklaan; what's not to like? Het wordt pas lastig, als de stad zich van haar weerbarstige kant laat zien.

Wie ziet er schoonheid in Slotervaart? Kun je platgaan op de Parnassusweg? De Bijlmerdreef, de Osdorperban, De Krommert: dat zijn toch ook plekken die liefde en aandacht verdienen?

Een open deur waarschijnlijk, maar toch: al deze plekken samen, mooi en lelijk, ranzig en idyllisch, maken samen de stad waar wij graag in wonen, winkelen, zuipen, hangen en dansen. Waar we onze kinderen willen opvoeden, waar we onze geliefden willen begraven. Waar de ene braderie het volgende festival aflost. Waar elke week een nieuwe kroeg of vreethuis opent; waar in elke schuur, garage of keet een tentoonstelling te zien is. Waar je binnen een kwartier van Little Marakech naar Fout-Zuid kan fietsen. Waar je het ene moment domweg in de Dapperstraat door een menigte profetenbaard dragende kerels laveert, en een oogwenk later tussen de gold-diggende Meiden van El-Al in de Cornelis Schuyt zit te lunchen. Of andersom natuurlijk.

En juist omdat iedereen hier zo graag wil wonen, is het natuurlijk ook zo godgeklaagd duur. Kwestie van vraag en aanbod. Dat aanbod is veel te klein. Niet alleen omdat er fysiek geen plek zou zijn - iedereen kan op Google Earth zien dat er ruimtelijk plek zat is- maar omdat er altijd wel een Bouwbesluit, een Bestemmingsplan of een Milieuverordening is die het wonen aldaar verbiedt. Hetgeen weer kostenverhogend werkt.

Diep in Oost, op kruipafstand van de mateloos populaire Watergraafsmeer -aan de verkeerde kant van het spoor, maar nog ruim binnen de A10- waar de stad richting de industrieterreinen van Diemen wegrafelt, wordt een geheel nieuw wetenschapscentrum ontwikkeld. Een kruispunt van bètafaculteiten, informaticabedrijvigheid en wetenschapsinstituten, maar ook studentenhuisvesting en -ja echt- ook woningen!
Onder bespottelijk ongunstige randvoorwaarden zijn de Amsterdamse HVDN-architecten erin geslaagd een wonderschoon wooncomplex te realiseren. Door geluidsisolerende voorzetruiten schijnbaar willekeurig schots en scheef te plaatsen, weerspiegelt de gevel van de boven alles uitstekende toren de voorbijdrijvende wolken op fascinerende wijze. Van Ruysdael op MTV, zoiets.

Op advies van de makelaar is het pand Het Kasteel genoemd. Gelukkig doet het in niets denken aan de overal in Nederland opduikende nepvestingwijkjes. Het is een met liefde, talent, intelligentie en inventiviteit ontworpen gebouw. Sober gematerialiseerd, met prachtige details. Huisnummers, brievenbussen, plantenbakken, alles is even mooi en zorgvuldig bedacht en ook uitgevoerd.

Het houten dek op het verhoogde binnenplein wordt vanzelf zilvergrijs en het gegalvaniseerde ijzer van de nu al met klimop begroeide scheidingsschermen wordt uiteindelijk mat. Dit gebouw wordt alleen maar mooier naarmate het ouder wordt.

Daar hou ik nou van.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden