'Het is verbijsterend dat dit kan gebeuren in Nederland'

Verbijstering en verdriet bij patiënten en (oud-)medewerkers van het donderdag failliet verklaarde MC Slotervaart. 'Banken worden overeind gehouden, maar ziekenhuizen mogen omvallen.'

Oud-neurochirurg Eric Bongartz (70) Beeld Dingena Mol

'Het kwam altijd goed'

Eric Bongartz (70) - gepensioneerd neurochirurg

"Ik heb tussen 1980 en 2013 in dit ziekenhuis gewerkt. Ik heb vaak meegemaakt dat het slecht ging met het ziekenhuis. In 1996 was er een tekort van 10 miljoen en konden de pensioenen niet worden uitgekeerd. Toch kwam het altijd weer goed. Dat het nu definitief einde verhaal is, maakt me emotioneel. Ik ben ervan overtuigd dat hier goede zorg wordt geleverd. Elke organisatie heeft afdelingen die niet optimaal functioneren. Nu het ziekenhuis failliet is, maak ik me vooral zorgen om het ondersteunend personeel. Dat zijn 1000 van de 1300 werknemers. Het zal niet voor iedereen makkelijk zijn om een nieuwe baan te vinden. Verpleegkundigen en artsen komen makkelijker aan de bak."

'Het voelt als familie'

Binnur Ogretici (45) - restaurantmedewerker

"Ik werk al bijna twintig jaar in het restaurant. Het is verschrikkelijk dat ons dit moet overkomen. Wat me heel verdrietig maakt, is dat we alles uit de media moeten vernemen. Niemand is eerlijk naar ons geweest, terwijl we ons altijd met hart en ziel hebben ingezet. Ook de afgelopen dagen. We hebben amper geslapen door alle gebeurtenissen, maar we stonden er elke dag. Vandaag zou mijn salaris worden uitbetaald, maar dat is niet gebeurd. De directie zegt dat we ons geld binnen zes weken van het UWV krijgen, maar hoe moet ik de komende weken dan rondkomen? Ik kan niet naar de Albert Heijn en zeggen dat ze het geld voor de boodschappen over zes weken krijgen. Als ik straks ga solliciteren, moet ik op mijn leeftijd nog maar zien of ik nog ergens word aangenomen."

Binnur Ogretici Beeld Dingena Mol

'Ik kon er altijd terecht'

Hendrik-Gerrit Kat (93) - patiënt

"Ik vind het vreselijk dat het ziekenhuis moet sluiten. Ik kon hier altijd terecht als ik ziek was. Nu woon ik in Badhoevedorp, maar vroeger woonde ik om de hoek in Slotervaart. Ik heb nog meegemaakt dat het ziekenhuis werd gebouwd, sindsdien ben ik hier ook al patiënt. In de afgelopen jaren heb ik een en ander meegemaakt, dus ik ben echt verweven geraakt met het ziekenhuis. Ik heb haast alle afdelingen wel een keer gezien en heb zelfs een keer een hartoperatie gehad. Het gebouw ken ik bijna beter dan mijn eigen kinderen. Ze hebben me altijd voorbeeldig behandeld. Ik had gehoopt dat de zaak nog kon worden rechtgetrokken, maar het mag niet zo zijn. Het is een gigantische kapitaalvernietiging."

Beeld Dingena Mol

'Amper geslapen'

Aicha Ait El Hadj (43) - restaurantmedewerker

"Ik heb in 1997 de koffiecorner geopend. Het was mijn eerste baan na mijn stage en ik ben nooit meer weggegaan. De mensen met wie je werkt zijn niet alleen collega's, het voelt als familie. Wat dit ziekenhuis zo mooi maakt is de laagdrempeligheid. Je hebt contact met iedereen: de artsen, schoonmakers, verplegend personeel. Iedereen is gelijk en gaat goed met elkaar om. Er zijn wel vaker problemen geweest, maar nog nooit zo erg als nu. We hebben ons altijd aangepast aan het gedoe. Altijd hard gewerkt. Als er geen personeel was, hoefden ze ons maar te bellen en we stonden er. Soms maakten we werkdagen van twaalf uur. De directie vertelde ons nooit hoe het ging. Dat was met Aysel Erbudak wel anders. Toen ging het ook slecht, maar die kwam ons tenminste nog eens in de zoveel tijd bijpraten."

Beeld Dingena Mol

De vijand in huis'

Joke Hoiting (71) - geestelijk verzorger van 1992 tot 2012

'"Het zat er aan te komen. Dat maakt het niet minder triest. Toen ik er kwam, was het een geweldig ziekenhuis. Laagdrempelig, een team, een soort familie. Als een patiënt een probleem had met het eten liep ik naar de kok en werd het geregeld. Je kon er ook heel lekker eten. Omwonenden zaten vaak in het restaurant, net als het ambulancepersoneel en andere werknemers. Het was heel progressief, met de eerste abortuskliniek van Nederland en een hele grote afdeling voor ouderenzorg. Met de komst van Jan Schram als eigenaar en Aysel Erbudak als directeur in 2006 begon de ellende. Ik weet nog dat een collega zei: 'Vroeger was de vijand buiten. Nu halen we hem in huis. Dit wordt het einde.' Als geestelijk verzorger werd ik vleugellam gemaakt, dat vond Erbudak onzin."

Joke Hoiting Beeld Dingena Mol

'Echt heel schrijnend'

Claudia Mergens (50) - oogheelkunde

"Het is echt verbijsterend. Ik werk hier al twintig jaar, dus ik heb al vaker meegemaakt dat het niet goed ging, maar dat het nu binnen twee dagen gedaan zou zijn, had ik niet verwacht. We hebben onze schouders eronder gezet om het tij te keren, maar het mocht niet baten. Toen we afgelopen dinsdag bij elkaar moesten komen voor een personeelsbijeenkomst wist ik dat het foute boel was. Ik vind het het ergste voor de patiënten. Er komen hier veel ouderen uit de buurt. Patiënten vlogen me vanochtend al om de hals en vroegen hoe het nu verder moet. Ze moeten op internet een dossier aanvragen, maar ze zijn vaak boven de 80 en hebben helemaal geen internet. Sommige patiënten vroegen zich af hoe ze bij een ander ziekenhuis moeten komen. Geld voor een taxi hebben ze niet. Het is echt heel schrijnend."

Claudia Mergens Beeld Dingena Mol

'Marktwerking failliet'

Roos Blom (53) - psycholoog en vice-voorzitter ondernemingsraad

"Ik vind het dramatisch. Ik heb echt zitten janken. Het is verbijsterend dat dit kan gebeuren in Nederland. Wij zijn een goed ziekenhuis, leveren kwalitatief goede zorg. We worden goed beoordeeld en hebben ontzettend betrokken werknemers. Je ziet het ook: niemand heeft zich ziek gemeld, ondanks deze situatie. En alles gaat gewoon stuk omdat het ziekenhuis onder druk wordt gezet vanwege tarieven. De marktwerking is failliet. Of ik het aan heb zien komen? We wisten dat het slecht ging, maar we hadden niet zien aankomen dat het zo snel zou gaan. Wij hopen echt dat het personeel op z'n plek komt. Er moet echt een maatschappelijke discussie op gang komen over marktwerking in de zorg. Banken worden overeind gehouden, maar ziekenhuizen mogen omvallen."

Roos Blom Beeld Dingena Mol

Het einde van MC Slotervaart

- Het Slotervaartziekenhuis was vanaf dag één een geval apart, als afvalputje voor patiënten die elders niet terecht konden. Ondanks de idealistische achtergrond was het bestaansrecht een terugkerend punt van discussie.

- Volg het laatste nieuws over het faillissement en de gevolgen daarvan op de voet in dit liveblog.

- De patiënt was tevreden, maar in de bestuurskamers van MC Slotervaart rommelde het voortdurend. Via onmin met de verzekeraars en afgeketste reddingsplannen naar de afgrond. Een reconstructie van de ondergang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden