Column

Het is de kitsch van de nuance, die schijn blijkt te zijn

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool.

Theodor Holman.Beeld Het Parool

Eigenlijk is feitelijk waarlijk een werkelijk oprukkend woord om uit te leggen dat iets eigenlijk anders is.

'Dit zijn bezorgde mensen maar eigenlijk zijn het PVV-stemmers.'
'Dit keer heeft de minister de stemming overleefd, maar eigenlijk is hij nu uitgeschakeld.'

'De vluchtelingen die hier zijn, willen eigenlijk naar Duitsland. En die uit België willen eigenlijk naar Holland.'

Eigenlijk geeft je een excuus om eigenlijk iets anders te zeggen dan je wilt; het is de kitsch van de nuance. Ik ben er zelf ook een liefhebber van, eigenlijk. Je stelt iets, maar het is eigenlijk anders.

Met eigenlijk leg je een subtekst uit, de boodschap die je eigenlijk niet direct durft uit te spreken.

'Ik stem op Pechtold, maar denken we onderhand niet eigenlijk allemaal als Wilders?'

Waar eigenlijk oprukt, de zogenaamde nuance niets anders blijkt te zijn dan schijn, is men in verwarring. Men weet niet wat te kiezen, hoe te denken, welke standpunten de juiste zijn.

Je kunt elke stelling aan en met eigenlijk het tegendeel beweren, en men kijkt nog naar je op ook.

'Een groot en sterk Europa zou mooi zijn, maar eigenlijk is dat ook gevaarlijk.'

'Er komen hier dertigduizend vluchtelingen per jaar, maar eigenlijk kunnen we er zo veel niet aan.'

Eigenlijk als vorm van beleefdheid om onze paniek te verbergen.

Het land is weer verdeeld; links en rechts bestrijden elkaar, maar eigenlijk zien ze niet dat ze maar weinig van elkaar verschillen, dat er eigenlijk een groep in het midden zit die zich niet gehoord voelt. Dat zijn de gewone lieden die eigenlijk best van goede wil zijn, maar zien dat we ons constant met het buitenland bemoeien, en eigenlijk niet met het binnenland. Dat zijn mensen die heus wel houden van de wereld, van de global village, maar merken dat hun eigen land eigenlijk naar de sodemieter gaat.

Misschien is eigenlijk het woord dat het best past op de genegeerde middenklasse. Ze moeten participeren in een samenleving waarvan ze zich steeds meer vervreemd voelen omdat de regels in de EU worden vastgesteld. Ze zijn niet links, maar eigenlijk ook niet rechts, terwijl ze eigenlijk ook niet in het midden staan.

Het zijn de Eigenlijkers, die eigenlijk iets anders willen. Die niet snel iets zullen ondernemen, maar daar eigenlijk genoeg van hebben.
De Eigenlijkers komen in opstand, let maar op!

Wilt u reageren op deze column? Dat kan. Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden