Column

Het geweld tegen ongelovigen neemt toe. Mij verbaast dat niets

Theodor HolmanBeeld Wolff

Het geweld tegen ongelovigen neemt toe.

Mij verbaast dat niets.

De invloed van de kerken neemt af, nieuwe Nederlanders komen uit gebieden waar op ongelovigheid een straf staat, ja zelfs de doodstraf, en als je dan omringd wordt door atheïsten met een decadente levenswandel (korte rokken, homoliefde, vrouwenemancipatie), wil je dat kwaad met wortel en tak uitroeien.

En dus lijkt dan geweld tegen atheïsten gerechtvaardigd.

Ik ben nog nooit gediscrimineerd om mijn huidskleur, maar wel om mijn ongeloof.

Na de moord op Van Gogh heb ik zeker aan vijftig debatten deelgenomen en vaak kwam het dan voor dat bijzonder aardige mensen mij opeens begonnen uit te schelden omdat ik een ongelovige was.

Ik herinner me de jonge man in de Rode Hoed die zijn kinderen, wegens mijn vrijdenkerij, liever niet in mijn nabijheid zag, waarop zijn vriend zei: "Vrees niets broeder, Allah zal hem straffen."

Dat was in 2005.

Maar ook christenen stellen zich agressiever op tegen ongelovigen, met als reden dat atheïsten juist agressiever tegen hun geloof tekeergaan.

Dat zou best kunnen. Vroeger mocht ik gelovigen graag uitschelden. Tegenwoordig heeft de ouderdom mijn mildheid ontsloten. Iemand die enthousiast een geloof aanhangt, zie ik nu als een vriend die trots is op zijn lelijke vriendin.

"Hoe vind je haar?"
"Heel interessant..."

Ook ik ben gehecht aan het ongeloof van mijn vaderen.

Ik bedoel, mijn ouders waren een van de eerste leden van het Humanistisch Verbond, en hoewel ik geen lid meer ben van het Verbond (het werd een politieke groepering waarvan mij de kleur tegenstond) en steeds overweeg het weer te worden, omdat ik nogal opkijk tegen de sympathieke Boris van der Ham, de voorzitter van het Verbond, ben ik in alles een humanist.

Daarmee bedoel ik dat mijn leven eerder 'spiritueel rijker' wordt door niet in God te geloven dan wel.

Dat is het verwijt dat atheïsten altijd krijgen: "Spiritueel is het atheïsme zo armoedig."

Voor ons geen Bijbel, maar Shakespeare!

Dat God vooralsnog het huidige decadente Westen niet straft met tsunami's en oor­logen, waarbij duizenden sterven en waar je, althans met toestemming, meer dan 79 maagden bij Dansen bij Jansen vandaan kunt slepen, geeft zo'n irritatie dat je graag Zijn hulpverlener wil worden en Hem een handje wil helpen.

Wij atheïsten weten echter: wij hebben het mooiste on­geloof.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden