Plus

Het gaat er fanatiek aan toe bij rolstoelhockeyers in Zuid

Honderden rolstoelhockeyers kwamen zaterdag samen in Amsterdam-Zuid. Fanatiek ging het er aan toe, al waren ze ook blij om elkaar weer te zien. 'Hier ben je niet anders.'

Beeld Willeke Kemp

Mensen zonder benen, zonder armen, met een dwarslaesie, met spasme en aan het zuurstof. In alle soorten en maten, uit heel Nederland, zijn rolstoelhockeyers met een handicap naar Sporthallen Zuid afgereisd. Buiten brandt de zon, binnen hoor je de banden piepen.

"Als je in een elektrische rolstoel kunt rijden, kun je rolstoelhockeyen," zegt Elaine Terpstra (25) uit Alkmaar. Door een nog onbekende spierziekte zit ze in een rolstoel, terwijl ze vier jaar geleden alles nog 'gewoon' kon doen. "Vorig jaar ben ik begonnen met hockeyen. Het is echt ontzettend leuk om weer een snelle en competitieve sport te beoefenen."

20-jarig bestaan
Het is één van de grootste hockeytoernooien voor mensen in een rolstoel, benadrukt de organisatie. De rolstoelhockeyafdeling van Kampong uit Utrecht, een paar jaar geleden gefuseerd met The Dolphins uit Amsterdam, viert hier het twintigjarige bestaan. "En dat wilden we groots aanpakken. Iedereen uit de rolstoelhockeywereld is hier wel zo'n beetje," zegt organisator Marit Dhondt (44). "Zelfs een team uit België."

Beeld Willeke Kemp

In de sporthal hebben zo'n 300 hockeyers uit heel Nederland zich verzameld. De jongste deelnemers zijn rond de tien, terwijl de oudste rond de zestig zijn. De teams zijn gemengd met man en vrouw. Wel wordt onderscheid gemaakt tussen elektrische en handbewogen rolstoelen. En natuurlijk zijn ze, net zoals elke andere sport, ingedeeld op niveau.

"Laat mijn veld heel," roept een van de scheidsrechters als weer een rolstoel tegen de boarding botst. "Sorry, mijn schuld. Ik reed naar achter," roept een speler terug. Fanatiek gaat het eraan toe op de veldjes.

"Als we niet winnen, baal ik als een stekker," zegt Merle Stegeman (30) die een spierziekte heeft en in het dagelijkse leven als ergotherapeut werkt. "Dit is echt mijn wereldje buiten mijn isolement."

Hulphonden
Wie dit spektakel voor de eerste keer meemaakt, kijkt zijn of haar ogen uit. Buiten de sporthal is een parade van busjes te zien. De ene na de andere rolstoel komt aanrijden. Trouw lopen de vele hulphonden achter hun baasjes aan. Rondom de velden moedigen ouders, zussen en broers, opa's en oma's, vrienden en geliefden hun favoriet sporter aan. In de gangen staan talloze rolstoelen op te laden.

Beeld Willeke Kemp

Said Ebrahimin (16) gaat elke keer met zijn zusje Sana (13) mee. In heel Nederland heeft hij de sporthallen wel zo'n beetje gezien. "Het is leuk om te zien hoe ze met elkaar spelen. Mijn zusje verdedigt vooral heel goed."

Sana moet lachen als ze dat hoort. "Maar ik heb net ook twee keer gescoord." Voor Amy Hilbrink (26) uit Amsterdam-Noord betekent het een dag waar ze 'even normaal' is. "Hier ben je niet anders, hoef je niks aan elkaar uit te leggen."

Sinds tien jaar heeft Hilbrink de ongeneeslijke ziekte multiple sclerose (MS). "Ik heb opnieuw moeten leren lopen, ben twee keer blind geweest en was een periode incontinent. Vroeger was ik zo sportief. Ik voetbalde, turnde, kickbokste."

Messi en Ronaldo
Omstanders noemen haar één van de beste spelers. Zelf zegt ze dat ze dat nog niet is. Ze noemt een lijst van hockeyers op zoals voetballers over hun idolen Messi en Cristiano Ronaldo praten. De sporters aan tafel discussiëren over wie dan wel het beste hier is. Amy: "Op het veld speel ik puur op adrenaline. En ja, lichamelijk ben ik net wat beter dan de rest. Ik wil echt in Oranje spelen."

De meeste hockeyers trainen één of twee keer per week. Elke zes weken wordt ergens in Nederland een toernooi georganiseerd. Clubs regelen apart vaak ook nog wedstrijden. Guus Nonnekes (18), die wegens zijn handicap niet kan praten en elk woord typt op het schermpje dat op zijn rolstoel is gemonteerd, kijkt alweer uit naar het volgende toernooi. Blij om zijn vrienden weer te zien.

Beeld Willeke Kemp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.