Recensie

Het 'Fietspunt' bij het Amstelstation (****)

Soms kan ik er zo naar verlangen om beleidsmaker te zijn. Die lui hebben er een rotsvast vertrouwen in dat het veranderen van een naam alle problemen oplost. Ze toverden de nare Bijlmer om naar lieflijk Amsterdam-Zuidoost, verborgen de gehate Sociale Dienst in de Dienst Werk en Inkomen (DWI) en nemen nu ook de ouderwetse fietsenstalling onderhanden: het Fietspunt is geboren.

Het Fietspunt onder het Amstelstation. Beeld Dida Mulder
Het Fietspunt onder het Amstelstation.Beeld Dida Mulder

Fietspunt?

Het recept is simpel: er is een hardnekkig probleem, waar politici en beleidsmakers buikpijn van krijgen en dat ze niet kunnen oplossen. En dan hebben ze er genoeg van en besluiten ze het probleem weg te maken door 'een nieuwe concept in de markt te zetten'.

Zoiets speelt nu met de fiets. Er zijn er simpelweg te veel in Amsterdam. De gemeente krijgt ze niet netjes opgeborgen. Hoeveel fietsenrekken ze ook laten neerzetten, er blijven altijd rijwielen de straat vervuilen. Vooral rond stations is de overlast enorm. Dat komt niet alleen doordat er te veel fietsen zijn, maar ook doordat de fietser een onbehouwen type is. Die kwakt zijn tweewieler het liefst voor de trap die hem naar het perron leidt.

Slechte pers
De gemeente weet raad met die sloddervossen. Rond stations worden alle fietsen die buiten de lijntjes staan, weggehaald en ver van de bewoonde wereld opgeslagen. Ook hier is trouwens de naamtruc toegepast. De dienst die verantwoordelijk is voor het wegslepen van fietsen, heette in eerste instantie Afac, wat staat voor Algemene Fiets Afhandel Centrale. Die instantie kreeg te veel slechte pers en is nu omgedoopt in Fietsdepot.

Behalve straf is er ook een aaibeleid. Vanaf deze maand kunnen fietsers hun rijwiel in het Fietspunt onder het Amstelstation gratis parkeren in een bewaakte fietsenstalling. Een Fietspunt is dus gewoon een fietsenstalling, maar dan gratis. Dat laatste is trouwens niet helemaal waar: dat gratis geldt alleen voor de eerste 24 uur, daarna kost het geld.

Afgezien van alle fratsen die beleidsmakers bedenken, is het een prachtstalling: ruim, schoon en voorzien van allerlei snufjes. Midden in de ondergrondse ruimte is een stopcontact voor elektrische fietsen. En je kunt de stalgoot naar beneden trekken om de fiets in de bovenrekken te plaatsen. En het allerfijnst is de winkel in het midden, bemand door alleraardigste fietsenmakers. De stalling is open van kwart over vijf 's morgens tot half twee in de nacht.

SOS-knoppen
Het Fietspunt is een initiatief van vijf organisaties, waaronder de NS, ProRail en stadsdeel Oost. Die lui goochelen niet alleen met namen, ze wisselen nog wel eens van visie. Nog maar kort geleden moest een stalling personeelsvrij zijn. Kosten noch moeite werden gespaard om onder het Amstelstation ingewikkelde systemen te installeren, waardoor alleen abonnementshouders toegang hadden tot de stalling. Overal werden videocamera's en SOS-knoppen aangebracht om stallers in nood bij te staan.

Die spullen kunnen weer bij het grofvuil: de NS heeft de mens herontdekt. Nu zit er bij de ingang weer een persoon die ouderwets kaartjes aan de fiets hangt. Gelukkig maar. Onder het Amstel zit de ideale stalling. Met als mooiste snufje het blauwe scherm bij de ingang, waar de gehaaste staller kan zien of zijn trein op tijd vertrekt en op welk perron.

Dit Fietspunt is een proef. Laten we hopen dat deze proef permanent wordt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden