Plus

Het Amsterdam van Touria Meliani

Touria Meliani (46) is directeur van de Tolhuistuin in Noord en is een van de oprichters van stichting Ieder1. Ze is geboren in Winterswijk en woont sinds 1994 in Amsterdam.

Touria Meliani: 'Cafés waar één leeftijdsgroep en één soort mensen komt zijn gewoon heel saai' Beeld Eva Plevier

Café

"Papeneiland is een mooi oud bruin café in de Jordaan, gerund door de ­familie Netel. Alle generaties voelen zich er thuis. Cafés waar één leeftijdsgroep en één soort mensen komt zijn gewoon heel saai."

Theater

"Niet zozeer een plek maar vooral de voorstellingen van een aantal makers wil ik noemen, zoals theatergroep Landgenoten van Nisrine Mbark en Yahya Gaier, Lost Project met Priscilla Vaudelle en Tim van den Heuvel, Daria Bukvic, alles van Marjolijn van Heemstra en Ramsey Nasr. Wat een ondraaglijk mooi talent is Ramsey. Ik kan het soms bijna niet aan, zo goed vind ik hem."

'Papeneiland is een mooi oud bruin café in de Jordaan' Beeld Eva Plevier

Ergste horeca-ervaring

"Het gebeurt veel: bediening die je vraagt of je nog wat wilt drinken terwijl je een seconde daarvoor je laatste slokje hebt genomen. Zo ongezellig."

Museum

"Framer Framed, onze partner die alle beeldende kunst in de Tolhuistuin ­programmeert. Binnenkort staat er ­beroemd werk van Mary Sibande. Daar heb ik erg veel zin in."

Brug

"De brug die nog gebouwd moet worden van CS naar Noord. Verbinding boven alles!"

Amsterdam voor kinderen

"Noordjes kinderkunst, zij organiseert kunst- en taalprojecten op scholen en in de wijk voor kinderen en jongeren in Amsterdam-Noord."

Favoriet vervoermiddel

"De fiets, omdat ik anders nergens kom en omdat fietsen in Amsterdam het allerleukst van de wereld is."

Plein

"Het Lupineplein in de Van der ­Pekbuurt, waar ik dit jaar nog heb ­gekeken naar een Volksopera, geproduceerd door René van 't Erve. Buurt­bewoners werden maanden gecoacht. Het thema was de gentrificatie in de buurt. Met duizend man publiek zongen we aan het einde van de voorstelling Aan De Zonzij Van Het IJ."

'Met duizend man publiek zongen we aan het einde van de voorstelling Aan De Zonzij Van Het IJ' Beeld Eva Plevier

Dit kan veel beter

"Meer compassie en liefde. Stop de polarisatie en verdeeldheid! Diversiteit is de kracht van Nederland, geen probleem. Word vrienden met mensen die niet op je lijken, dan ontdek je meer overeenkomsten dan verschillen, daar ben ik van overtuigd."

"Met de beweging Ieder1, die ik met onder anderen Nasrdin Dchar, Julius Ponten, Hesdy Lonwijk, Nadia Zerouali en Samuel Levi ben gestart, willen we een gezicht geven aan de mensen die de verharding constateren, de stille meerderheid. Op 25 september lopen we van de Bijlmer naar het Museumplein om daar te eindigen met een manifestatie."

Park

"De tuin van de Tolhuistuin is een klein paradijsje midden in de stad. Je kunt er elke dag languit op een grasveldje liggen en kijken naar monumentale bomen. Minstens twee keer per dag maak ik er een miniwandeling om de dag te verwerken."

'De tuin van de Tolhuistuin is een klein paradijsje midden in de stad' Beeld Eva Plevier

Favoriete modewinkel

"Betsy Palmer op het Rokin. Ik ben verslaafd aan schoenen van Chie ­Mihara en zij hebben het breedste aanbod."

Mijn kapper

"Daniel, de Libanese kapper aan de Lindengracht. Ook als hij je haar niet knipt, kun je er terecht voor de laatste plaatselijke roddels. Hij weet alles van iedereen. Het alledaagse is natuurlijk het mooiste wat er is. Daar kun je nooit genoeg van krijgen."

'Hij weet alles van iedereen' Beeld Eva Plevier

Eerste keer in Amsterdam

"Toen ik vijftien was en voor het eerst naar het Marokkaans Consulaat in de Vondelstraat ging voor mijn paspoort. Ik stond met mijn moeder te wachten op de tram en wist dat ik hier wilde wonen. Dat kon natuurlijk niet als Winterswijkse, veel te gevaarlijk zo'n grote stad. Maar ik wachtte af en in 1994 ben ik er uiteindelijk toch gaan wonen."

Mooiste herinnering

"Ik woonde net een dag in Amsterdam en ging in Cinecenter naar de film Les silences du Palais van Moufida Tlatli, met muziek van Oum Kalthoum. Alles kwam er samen; mijn zelfbevochten vrijheid, de kunst, de muziek uit mijn jeugd, de stad waar ik altijd al had willen wonen. Mijn opgekropte wanhoop
verdween: geluk werd voor mijn neus uitgerold."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden