PlusColumn

Het afscheid was te plotseling

Theodor HolmanBeeld Wolff

Een vrouw - die ik herken, maar ik weet niet waarvan - staat ook voor school te wachten. "Onze kleinkinderen kennen elkaar," zegt ze. "O ja? Leuk," zeg ik.

Ik probeer een vraag te bedenken, maar er schiet me niets te binnen. Dan zegt ze: "Twee weken geleden stond ik hier met mijn man nog gezellig. 's Avonds zegt m'n man: 'Nog even de krant lezen.' Ik knik, hij knikt en hij is dood!"

De deur van school gaat open en de kinderen uit de laagste klassen komen naar buiten. Ze moeten in de rij staan om de juf keurig een handje te geven.

"Wat ontzettend vervelend. Gecondoleerd," zeg ik.

"Dank je. Maar het gekke is, ik vergeet steeds dat hij dood is. Dat begon al bij de begrafenis. M'n dochter zegt: 'Mam, de auto staat voor, we moeten weg,' en toen wilde ik mijn man roepen, want die was altijd te laat. Gek hè?"

"Was je lang met hem?"

Mijn kleinzoon komt half stoeiend uit het schoolgebouw, maar ook hij moet in de rij staan om van zijn juf afscheid te nemen.

"En daarnet had ik het weer," zegt de vrouw, "ik wilde iets zeggen... Maar m'n man is er niet."

"Wat naar. Dat zal misschien nog wel even duren."

"Ja. Nee. Ik bedoel, het geeft niet. Ik denk: het afscheid was te plotseling. De tijd gaat sneller dan dat ik er met mijn kop bij kan. Ik hoor hem nog door het huis schuifelen. Dat zal rouw zijn."

Mijn kleinzoon ziet mij zogenaamd niet en geeft nog even snel een jongetje een stomp die hem net een stomp had gegeven. Dan staat hij keurig voor de juf en geeft haar een bezoedeld handje.

De vrouw zegt: "Ik wil vanmiddag even alleen zijn met mijn kleinzoon. Vind je het niet erg dat ze dus niet bij elkaar komen spelen? Meestal spelen ze bij je dochter."

"Natuurlijk niet," antwoord ik.

Dan komen Koning en een vriendje, nu stoeiend met slingerende tassen, naar ons toe. Het jongetje blijkt de kleinzoon van de vrouw te zijn.

"Het was een goeie man," zegt ze, "het is zijn geest die bij me wil zijn."
We nemen afscheid en als we bijna thuis zijn, zegt Koning: "Wat zei de oma van Sytse, opa, over een geest in hun huis?"

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden