Plus

Hert krijgt leeuwenpoepie te ruiken

Hertenfluisteraar Willem van der Sloot strooit leeuwenmest op de spoorbaan van Zandvoort tegen hertenoverlast.

Willem van der Sloot in de weer met schep en emmer vol leeuwenpoep. De geur moet herten ervan weerhouden het spoor op te gaan. Beeld Elmer van der Marel

Willem van der Sloot is een man met vrienden op gekke plaatsen. Een van die vrienden heeft ergens drie emmers met mest van leeuwen en tijgers voor hem geritseld. "Vers van vanochtend," zegt Van der Sloot tevreden, terwijl hij het deksel van een emmer trekt. Op de emmer zit nog een etiket van ravigottesaus, maar die zit er duidelijk niet meer in: de heftige stank die uit de emmer opstijgt, doet de nieuwsgierige omstanders achteruitdeinzen.

Eerst maar even voorstellen: Willem van der Sloot, onbezoldigd hertenfluisteraar te Zandvoort. De afgelopen vijf jaar stond hij zeven dagen in de week voor dag en dauw op om de damherten die 's nachts de Amsterdamse Waterleidingduinen hadden verlaten, op de brommer weer terug te leiden naar het natuurgebied. Dat wil zeggen: Van der Sloot op de brommer, de damherten voor hem uit dravend door de verlaten straten.

Naar de jagers gedreven
Dit jaar heeft hij zijn werkterrein verlegd. De Zandvoortse kant van de Waterleidingduinen wordt met ingang van deze maand met 700 meter hek afgeschermd en de hertenfluisteraar kreeg in toenemende mate het gevoel dat hij de herten in de armen dreef van de jagers die in opdracht van de gemeente Amsterdam druk doende zijn de populatie in het gebied terug te brengen tot in bestuurlijke ogen aanvaardbare proporties van circa 1000 dieren.

De afgelopen maanden brommerde Van der Sloot de andere kant op, het dorp in, naar de twee spoorwegovergangen die Zandvoort rijk is. Ook daar struinen 's nachts herten rond, op het talud en op het spoor. Om vijf voor zes arriveert de eerste trein uit Amsterdam in de badplaats en dus loopt de hertenfluisteraar nu 's ochtends vanaf vijf uur langs het spoor om de dieren daar weg te jagen. "Ze staan zelfs op het perron van het station," schetst hij de problematiek.

Koning van de jungle
Wat ook meespeelde: om de herten van het spoor te verjagen, kwamen de eerste treinen tot voor kort toeterend het dorp binnen rijden. Een indrukwekkend kabaal dat niet alleen de grazers op het spoor, maar ook de slapers in de nabijgelegen woningen de stuipen op het lijf joeg. Dat hoeft nu niet meer. De machinisten weten dat Van der Sloot zijn ronde heeft gemaakt en steken nu hun duim op als zij hem in zijn reflecterende jas bij de overgang zien staan.

Van der Sloot verricht zijn vrijwilligerswerk met goedkeuring van de gemeente en de spoorwegen, maar nu de dagen korter worden, vinden alle partijen het onverstandig om in het donker het spoor op te gaan. Het experiment met de mest van de koning van de jungle is een poging om de herten op natuurlijke wijze van het spoor te houden. Van der Sloot zegt er zelf niet echt in te geloven, maar de vriend van de mest wist te vertellen dat Israël er goede resultaten mee boekt langs de grens.

Van der Sloot verricht zijn vrijwilligerswerk met goedkeuring van de gemeente en de spoorwegen, maar nu de dagen korter worden, vinden alle partijen het onverstandig om in het donker het spoor op te gaan. Het experiment met de mest van de koning van de jungle is een poging om de herten op natuurlijke wijze van het spoor te houden. Van der Sloot zegt er zelf niet echt in te geloven, maar de vriend van de mest wist te vertellen dat Israël er goede resultaten mee boekt langs de grens.

Terwijl de hertenfluisteraar met een tuinschepje de drollen op strategische punten ­tussen de rails dropt, kijken de wethouder Mobiliteit en de ­regiodirecteur van ProRail toe. Het aanbod van Van der Sloot om zelf ook wat mest te verspreiden, slaan ze af. De regiodirecteur zegt dat ProRail nu werkt met geurpalen die de reuk van wilde dieren verspreidt. "Dit vinden we vooral een sympathiek initiatief," zegt hij beleefd over de emmers met leeuwen- en tijgerpoep.

Afschot van herten

In de Amsterdamse Waterleidingduinen gaat de afschot van damherten onverminderd door. Boswachters hebben tussen 1 november en
31 maart 1440 dieren geschoten, zo meldt gebiedsbeheerder Waternet in de nieuwste rapportage.

De zachte winter heeft hoegenaamd geen invloed gehad op de populatie. Waar in de strenge winter van 2016 op 2017 nog 340 dieren overleden als gevolg van uitputting of uit hun lijden werden verlost, waren er dat de afgelopen winter 31.

De huidige populatie wordt geschat op ruim 3000 damherten. Omdat de groep elk jaar weer honderden nieuwe herten voortbrengt, verwacht Waternet dat ook de komende twee jaar circa 1500 dieren per jaar zullen moeten worden geschoten om de popu­latie op de gewenste omvang van ongeveer duizend herten te brengen.

Het vlees van de geschoten herten wordt via een Amsterdamse groothandel in wild en gevogelte afgezet in de horeca en een aantal poeliers. Twintig procent van het vlees ging naar de voedselbank. De verkoop aan de groothandel leverde Waternet 50.000 euro op.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden