Holman

Herinneringen van de vrijmarkt

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column.

Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

Het boek Ik Jan Cremer: een euro. Het was het eerste boek voor volwassenen dat ik las. Ik zat in de zesde klas van de lagere school. Het boek ging van hand tot hand. We vertelden aan elkaar op welke pagina's de geile passages stonden. Ik vind het nog steeds een goed boek. Kan het bijna niet hebben dat iedereen eraan voorbij loopt.

Een theemuts met een knipsluiting die er nog goed uitziet: drie euro. Verdomme, waarom zie je geen theemutsen meer? Ik zet eigenlijk ook nooit thee met een theepot. Ik gooi kokend water in een kopje en doe er een theezakje in. Er is een foto van mij als peuter met zo'n theemuts op mijn hoofd.

Een nepzilveren koektrommel met op het deksel een afbeelding van de Nachtwacht: een euro. Na de dood van tante Wies gingen mijn vader en ik naar haar huis. Er was alleen maar oude troep. Toen zagen we die koektrommel op het buffet. "Kijk eens of er nog koekjes in zitten," zei mijn vader. Ik deed het deksel van de trommel en vond twintig Vesparaxtabletten.

Daar had ze zelfmoord mee willen plegen, begrepen we ­later.

Rolschaatsen met ijzeren wieltjes en een stop voorop: vijf euro. Volgens mij worden die ook niet meer gemaakt. Ze maakten een hels lawaai. Mijn rolschaatsen waren van Robbie geweest, die onder een auto was gekomen. Ik durfde ze nooit echt aan. Bij elke slag moest ik aan Robbie onder die auto denken. Vooral aan de zin die mijn moeder daarover sprak: "De auto reed helemaal over hem heen."

Zilveren sigarettenvaasjes: twee euro. Die hadden we altijd gevuld op tafel staan. Ik denk tot mijn veertiende. Toen ontdekte men dat er in ons gezin een dief was die sigaretten uit de vaasjes stal. Die dief was ik. Daarna werden die vaasjes alleen nog op tafel gezet als er bezoek was.

De lp van de West Side story: drie euro. Kostte destijds 18,25 gulden, wat veel geld was. Ik kocht de plaat voor ­Sylvia's verjaardag toen ik ­dertien was, omdat ze die zo graag wilde hebben. "Heb ik al!" zei ze en ze nam hem niet aan en wilde verder ook niets van me ­weten. Een klewang: twintig euro. "Als je die aan iemand geeft, moet hij je een munt geven, anders brengt hij ongeluk."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden