Review

Hereafter**

Regie: Clint Eastwood
Met: Matt Damon, Cécile de France, Frankie & George McLaren, Jay Mohr

In Hereafter werkt regisseur Clint Eastwood samen met de Britse scenarioschrijver Peter Morgan. Beiden hebben een goede reputatie. De tachtigjarige Eastwood krijgt als Amerikaans instituut in de animatiefilm Rango zelfs een goddelijke status toegedicht.

Morgan dankt zijn goede naam aan de op historische feiten gebaseerde scenario's voor The queen en Frost/Nixon. Het verbaast ons niet dat zijn blauwdruk voor Hereafter jaren op de plank lag, want een coherent geheel wil het uit drie afzonderlijke verhaallijnen opgetrokken drama niet worden.

De Franse lijn volgt tv-reporter Cécile de France, die tijdens een tropische vakantie door een tsunami wordt meegesleurd, en na een kort verblijf aan gene zijde wordt gereanimeerd.

Die ervaring wil ze graag met de wereld delen, maar in Parijs neemt niemand haar visioen serieus. In de Britse verhaallijn schetst de film het zware leven van een tweeling met een junkiemoeder. Wanneer één van de jongens verongelukt, gaat de ander op zoek naar een manier om met de doden in contact te komen.

In beide plotlijnen zaagt Morgan van dik hout planken. Eastwood gaat beheerst te werk bij de verbeelding van de tsunami, het hiernamaals, de Britse armoede en, toe maar, de aanslagen op de Londense metro. Maar dat voorkomt niet dat de aaneenschakeling van extreem dramatische verwikkelingen aan het potsierlijke grenst. Dat wordt benadrukt door het relatief ingetogen karakter van de derde, Amerikaanse plotlijn.

Daarin worstelt Matt Damon met een bijzonder talent, dat door zijn op geld beluste broer als een lucratieve gave wordt gezien, maar door het medium zelf als een vloek wordt beschouwd. Hij kan met de doden communiceren, en dat maakt normale menselijke relaties onmogelijk. Dankzij Damons uitstekende spel en een gebrek aan grote dramatische wendingen weet Eastwood de Amerikaanse verhaallijn aardig uit te werken, totdat het scenario gekunsteld aanstuurt op een ontmoeting van de drie personages.

De film heet Hiernamaals, en de afwezigheid van religieuze elementen maakt duidelijk dat Morgan er niet op uit is om zieltjes te winnen, zoals M. Night Shyamalan dat in zijn films pleegt te doen.

Dat het geloof in een hiernamaals nabestaanden troost kan bieden staat vast, en het lijkt erop dat Morgan ze wil bijvallen: hij voert zelfs een wetenschapper op die over onomstotelijk bewijs praat. Wanneer fictieve personages het thema in een gekunsteld scenario vanuit doelmatig gekozen perspectieven belichten, valt er op de bewijsvoering echter heel wat af te dingen. (BART VAN DER PUT)

Website Hereafter

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden