Column

Held

THEODOR HOLMAN

Vanavond komt een wens uit: in Tuschinski is namelijk de Woody Allenmarathon in het kader van het Joods Film Festival. Van half tien tot morgenochtend vroeg kijken naar een Held.

Natuurlijk val ik voor zijn grappen. 'Dying is one of the few things that can be done as easily lying down.'

En - eentje die ik wel eens gejat heb: 'His lack of education is more than compensated for by his keenly developed moral bankruptcy.'

En eentje die ik ook vaak gebruik is: 'Life is full of misery, loneliness, and suffering - and it's all over much too soon.'

Gisteren zag ik de laatste film van Allen: Midnight in Paris. Ik heb daar zo ongelooflijk van genoten, hoewel ik ook wel zag dat het een feelgoodfilm was. Maar, dat was het tegelijkertijd ook weer niet.

Het is een film die gaat over een droom van een schrijver. Laten we eerlijk zijn: welke schrijver droomt er niet van in Parijs te schrijven en welke schrijver zou in 1920 niet in Parijs hebben willen zijn? Je had dan Picasso kunnen ontmoeten, Ernest Hemingway, Cole Porter en Zelda en Francis Scott Fitzgerald.

Ook Helden voor Woody Allen, een filmer met wie ik ben meegegroeid, heb ik het idee.

Deze film heeft misschien wel nostalgie als noodlot als thema. Het verleden dat niet weg mag en kan gaan, dat inspireert, ook al is het een sprookje geworden. Niet voor niets komt in deze film precies om twaalf uur een koets voorrijden - in dit geval een fantastische auto - en stapt de hoofdfiguur daarin om naar het verleden te reizen, waar hij zijn Helden ontmoet.

Het is datzelfde verleden waardoor hij op een bepaald moment vervreemdt van zijn heden. Het sprookje heeft invloed.

Het verrassende aan deze film is dat de jongen in deze film eigenlijk zelf een sprookjesprins is. Hij zal trouwen met die prachtige, rijke vrouw van wie iedereen droomt.

Maar die droom valt dus tegen.

Die andere droom niet, maar dat blijft een fantasie.

Hou je van Parijs, wil je een heerlijke film zien, wil je wat lachen, wil je genieten van de artistieke Parijse helden in 1920, ga dan naar Midnight in Paris. En neem iemand mee op wie je verliefd bent.

Of nee, juist niet.

Niet voor niets rijdt om twaalf uur een koets voor.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden