Hebben ze u dit jaar wél op het Boekenbal toegelaten?

Meneer Holman. Hebben ze u dit jaar wél op het Boekenbal toegelaten?

'Ja ziet u, tot mijn immense verbazing heb ik dit jaar zowaar een gratis uitnodiging van mijn uitgever ontvangen. Niet voor het gehele programma natuurlijk, maar wel voor het bal. En dat is geweldig, want voor het eerst van mijn leven zijn mijn voetjes van de vloer gegaan, wat gezien mijn leeftijd toch een wonder mag heten. Zo heb ik al de vijftigpluschachacha en -tango en de Henk Krolrumba gedanst.

Voorts heb ik mij onledig gehouden met het keuren van het bier, waarbij ik, geheel tegen mijn verwachting in, geen verschil kon proeven tussen een vaasje en een fluitje.

Ik converseer hier op uiterst hoog niveau. Zo heb ik met Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir gesproken. Dat waren niet hun echte namen, maar zij waren wel filosofen. Naast hen stond een jongen die op Friedrich Nietzsche leek, maar dat was een zanger.

Dit jaar werd ik wederom getroffen door de kleding van de dames, waarbij een merkwaardige wet van kracht bleek te zijn: naarmate de crisis erger wordt, worden de rokken langer. Bij de armste meisjes zijn de rokken het kortst.

De stukken van het bal heten: Marianne-Jetty, Xaviera, Ringo (vroeger heette ze Johan), Clara, Eva, Brunhilde en Francisca.

Kunstwerken
Het Boekenbal kent een aardig folkloristisch gebruik. Je mag na twaalven de kunstwerken van de muur halen en mee naar huis nemen. Ik heb dat gedaan met Marianne-Jetty, die tegen de muur stond. Zij zal straks in mijn slaapkamer pronken. De overige kunstwerken waren nogal mager.

Ik moet ook vermelden dat ik als enige vanavond met een lege fles heb gedanst, in de veronderstelling dat ik gelukkig was. Want eindelijk had ik een danspartner.

Helaas heb ik mij wat de drank betreft niet kunnen beheersen. Dus was ik om kwart over één ouderwets starnakel, wat in mijn geval betekent dat ik heel lief en mild word.

Zo heb ik de discussie over het opheffen van de stadsdelen met de halve gemeenteraadsfractie van de PvdA expres verloren en heb ik in alle oprechtheid geroepen dat Lodewijk Asscher moet terugkomen. Tot mijn stomme verbazing waren de fractieleden het daar helemaal niet mee eens.

Lezer, ik hoop dat u mij vergeeft dat ik mezelf een viersterrenrecensie heb gegeven. Daarom zit ik nu op een roze wolk van alcohol, bitterballen en zwarte jurkjes. Ergens ben ik een lieve beer.'

 
Je mag na twaalven de kunstwerken van de muur halen en mee naar huis nemen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden