Review

Harry Potter and the deathly hallows, part 2 ***

null Beeld

Regie: David Yates
Met: Daniel Radcliffe, Ralph Fiennes, Emma Watson, Rupert Grint


Over het eerste deel van Harry Potter en de relieken des doods schreef ik vorig jaar: 'Het hoogtepunt is een lyrische scène die zich bijna loszingt van de plot. Begeleid door een werkelijk schitterende, uit schaduwen opgetrokken animatiesequentie horen we Hermelien Griffel een tovenaarssprookje voorlezen, waarin de betekenis van de Dodelijke Relieken uit de filmtitel uit de doeken wordt gedaan.

De legendarische objecten hebben de aandacht getrokken van Heer Voldemort, omdat hij meent dat deze hem onoverwinnelijk zullen maken. De film eindigt met die conclusie en de belofte van een ronduit spectaculaire afwikkeling. Helaas moeten we daarop nog tot volgend jaar wachten.'
Nu is het eindelijk zo ver: de strijd tussen tovenaarsleerling Harry en aartsslechterik Voldemort komt tot een ontknoping in Deathly hallows, part 2.

Het beloofde spektakel laat echter nog een halve film op zich wachten, omdat Harry en zijn vrienden Hermelien en Ron eerst nog op jacht moeten naar een aantal Gruzielementen: magische objecten, waarin Voldemort een deel van zijn verdorven ziel heeft opgeslagen.

Nu is het natuurlijk niet echt saai om de helden in de gewelven van tovenaarsbank Goudgrijp te zien bakkeleien met een vuurspuwende draak. Maar die opgerekte puzzeltocht - een soort Da Vinci Code in Toverland - leidt wel af van de grote lijn. De film lijkt zich pas weer te herinneren waar het werkelijk om draait als Voldemort met zijn zwartgallige medestrijders op het punt staat het laatste verzet neer te slaan, dat zich heeft verzameld op Harry's befaamde tovenaarsschool Zweinstein.

Maar dan gooien de makers ook alle remmen los. Gezien de emotionele impact van de eindstrijd, waarbij ook geliefde karakters sneuvelen, had hiervoor nog wel iets meer tijd mogen worden uitgetrokken. Misschien iets voor de dvd.

Terwijl zijn vrienden strijden tegen het Kwaad, ontdekt Harry welke pijnlijke rol hij moet spelen in Voldemorts mogelijke ondergang. Het levert een serene scène op, waarin hij nog een laatste keer raad kan vragen aan zijn geliefde professor Perkamentus. Als het stof is neergedaald volgt een overbodige epiloog, maar godzijdank duurt die niet half zo lang als eindeloze reeks eindes aan het slot van Lord of the rings.

Tot slot nog dit: de laatste Potter wordt uitgebracht in een 3D-versie. Die bril voegt werkelijk niets toe, maar haalt wel wat weg: licht. Net als de superheldenfilm Thor lijkt deze 3D-Potter een duistere sfeer te verwarren met een te donker scherm. (Fritz de Jong)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden