PlusProefwerk

Happyhappyjoyjoy (8-)

De sfeer is bij het pan-Aziatische Happyhappyjoyjoy even onweerstaanbaar opgewekt als de gerechten, en ook de prijzen zijn prima.

Happyhappyjoyjoy is even hectisch, lawaaiig en energiek als de naam doet vermoedenBeeld Rink Hof

Zelf kende ik de uitroep Happy happy joy joy alleen van Ren & Stimpy, de hysterische cartoon die gedurende de jaren negentig nog vaker op televisie was dan Heartbreak High. Het restaurant met dezelfde naam is de tweede samenwerking van Amsterdam's eigen Ren & Stimpy: kookboekenschrijver en televisiepersoonlijkheid Julius Jaspers en Bert van der Leden van IQ Creative (ook verantwoordelijk voor bijvoorbeeld The Supperclub, Nevel en de Heineken Hoek). Eerder begon het tweetal ook grillrestaurant Julius aan de Ceintuurbaan.

Happyhappyjoyjoy is even hectisch, lawaaiig en energiek als de naam doet vermoeden; zo'n zaak waarbij je aan de overkant van de straat al denkt: 'Hé, wat zit daar nou?'

De hoge, glazen pui met felgekleurde lichtbakken en de gezellige drukte binnen nodigen uit tot binnenlopen, en het interieur is prachtig. Voorin is een grote bar, daarachter het restaurantgedeelte met rode parasols aan het plafond en opvallende posters aan de muren, en in de ruimte achterin beslaat de grote keuken de hele achterwand - daar heeft de zaak juist die ietsje steriele, noedelbarachtige feel, waar je aan de keuken kunt eten. Het is maandag, en het zit er stampvol met opvallend veel groepjes jonge vrouwen, maar er zijn ook complete families en mensen alleen.

Kleine Aziatische gerechten
'Bestel niet alles tegelijkertijd,' waarschuwt onze piepjonge ober, 'want dan wordt de helft koud en sta je binnen een half uur weer buiten. Meestal zijn drie gerechten per persoon genoeg, maar je kent je eigen maag het beste tenslotte, dus zie maar lekker. Ik heet Daan, en als jullie iets nodig hebben dan roepen jullie me maar.'

De waarschuwingen zijn niet aan dovemansoren gericht, want op het menu vol kleine Aziatische gerechten staan precies die items waar je al de hele dag gruwelijke goesting in kunt hebben - voor je het weet bestel je er zomaar een heleboel tegelijk. De gerechtjes zijn veelal Chinees, Vietnamees of Thais, met een paar uitstapjes naar Japan en Korea. Ook zijn er allerlei exotische frisdranken en bieren, en er is een goeie lijst lekkere thee die per kopje of per pot kan worden besteld. We zien Daan trouwens de hele avond niet meer terug, maar worden prima verzorgd door zijn al even schattige collega's.

We beginnen met de vegetarische tempura (€6), die krakend vers is. De aubergine en courgette, shiitake en ui in dun beslag zijn wel iets bruiner gebakken dan bij de Japanner gebruikelijk is, maar dat vind ik stiekem eigenlijk wel lekker. Er komt tentsuyu bij, dat superhartig dipsausje van dashi, soja en geraspte rettich.

Ook de Thod Man Pla (€6), Thaise viskoekjes, zijn goed: fijngedraaid en zeer sappig, met fris limoenblad en chili, geserveerd met zoetzure komkommer en een soort sambal met vissaus die wat aan de zoete kant is.

Héél erg lekker is de Koreaanse salade Gaji-namul (€7) van vlezige, gestoomde aubergine met taugé, rode peper, veel sesamolie en frisse rijstazijn. Ook de mosselen in XO-saus (€9,50) zijn een heerlijke verrassing. Die saus, die in Hongkong bijna een mythische status heeft, wordt gemaakt van gedroogde vis en schelpdieren, ham en pepers: het is een soort überhartige sambal, en die smaken gaan perfect bij de plompe mosselen. Alleen de (waarschijnlijk voor de kleur) bijgevoegde koriander vloekt bij de rest.

Baos
Natúúrlijk verkoopt HHJJ ook baos, de gestoomde broodjes vlees waar je in hippe zaken zowat over struikelt. Wij nemen er een met gefrituurde kip en coleslaw. Het broodje is lekker klef en zwart gemaakt met inktvisinkt en de smaken zijn goed, maar de kip is afgekoeld en dus niet meer echt crispy. Jammer. Siu Mai (€6) zijn waarschijnlijk de bekendste dimsum: gestoomde varkenspasteitjes die je herkent aan de als een bloemetje dichtgevouwen bovenkant, vaak met een oranje dotje viseitjes erop. Ook die hebben we beter gehad: ze zijn een beetje smakeloos en het deeg is aan de kleverige kant.

De Tom Kha Kai (€6,75) is goed van smaak - pittig, romig en fris, met van die bevredigend gezwollen champignons erin - maar had van mij iets minder kokosmelk en iets meer kippenbouillon mogen bevatten.
Als dessert delen we de rijstpudding, die eigenlijk meer een soort pap is. Opnieuw zijn de smaken echt goed: romig en plezierig met frisse, geroosterde ananas, pandanrijst, kokos en kaneel (€6,50).

Natuurlijk zijn er plekken in de stad waar je betere dimsum of Thaise curry kunt eten, maar het is de combinatie van de opgewekte, aanstekelijke sfeer met de frisse, pittige gerechten die Happyhappyjoyjoy behoorlijk onweerstaanbaar maakt.

Hiske VersprilleBeeld Linda Stulic
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden