Column

Hans halveert: 'Ralph, vriend, denk ik dan, ik had hier ook patat bij kunnen nemen'

Hans van der Beek - een dikke, kettingrokende, bewegingsloze mid-veertiger met een grote dorst bovendien - gaat helemaal op de gezonde toer. Lifestyle coach Ralph Moorman neemt hem aan het handje naar een gezond en wat langer leven. Wekelijks doen ze verslag. Reageren? www.facebook.com/hanshalveert

Hans van der Beek Beeld Floris Lok

Hans
Ik heb een nieuw favoriet gerecht en dat zegt alles over hoe ik Ralph Moorman aanleng met Hans van der Beek. Sausjes maken het eten, zeg ik. Satésaus, chilisaus, welbeschouwd elke saus die ruikt naar BBQ. Zodra die op tafel staat, kun je er karton bij serveren.

Ralph is niet van de sausen. Daar zitten smaakversterkers in, en E-nummers, en nog meer ongezonds, Ralph is daar vrij stellig in. Maar, zegt hij, als je dan toch per se iets van een saus wilt serveren, doe het dan het minst ongezond mogelijk. Hij oppert tzatziki. Dan knijpt hij een oogje toe. Mits zelfgemaakt. Ralph wantrouwt alles met een deksel.

Voor mij is dat goed nieuws. Voor een mixed grill met tzatziki, vooruit, en een flesje ouzo, stap ik zonder verder na te denken in een vliegtuig naar Lesbos. De Griekse keuken is lomp, scherp gekruid en vooral: véél. Helemaal des Hans van der Beeks.

Die mixed grill zit er niet meer in, nee, dat begrijp ik ook wel. Eten tot je klem zit en dan nog een kléín hapje - daar doe ik niet meer aan. Eén van de verschralingen van mijn leven. Maar ik kan best twee ons mager vlees nemen, richting drie. Rund, bief, kalkoen kan ook prima, lam en anders een à la minute varkenslapje. Fijn snijden en ondersneeuwen met gyroskruiden. Ook die staan vast stijf van de E-nummers, maar daar proef je verder niks van.

Dan nog een salade - Ralph indachtig. Tomaten, komkommer, rode paprika, lekker grof gesneden. Maar dan wel rode ui erdoorheen, om het nog wat ballen te geven. (Mensen, omarm de rode ui! Als je probeert af te vallen, eet je alleen nog sla en dingen die naar sla smaken en daar mag je dan alleen sla bij.
Gooi er gewoon rode ui doorheen, rauw, grof versnipperd. Daar knapt zo'n eeuwige salade flink van op. Bovendien, uren later heb je nog altijd het idee dat je - oh vervlogen tijden - net uit de shoarmatent komt rollen.)

Helemaal Ralph-proof tot nu toe, afgetopt met een scheut basilicum-olie. Dan wel een portie feta en niet zuinig graag. Mag niet van Ralph, weet ik best, maar dat zijn dus de momenten van het Grote Smokkelen. En de reden dat ik dit überhaupt volhoud.

Ralph, vriend, denk ik dan, ik had hier ook patat bij kunnen nemen. Met flink mayo. Smaakt prima met tzatziki. Of inderdaad die mixed grill en dat je dan de steak laat liggen, omdat die toch de minste is van het stel, maar dat die daar blijft liggen en liggen en liggen en uiteindelijk is hij toch op. Koud.
Doe ik dus allemaal niet meer. Ik leg wat feta op mijn Ralph-gekeurde salade. Mag best. In mijn afgeslankte leven is dit het lekkerste eten denkbaar. Ik moet er alleen voor waken dat die portie voor morgen niet nu al op mijn bord terecht komt.

Personal coach Raph Moorman
Een zeer belangrijk punt dat Hans hier aansnijdt is smaakmakers.
Naar mijn mening ligt hier een belangrijke oorzaak van de obesitasepidemie.

Ik ben opgeleid als levensmiddelentechnoloog aan de Wageningen Universiteit en daar leer je hoe je fabrieksproducten maakt die zo lekker en verrassend in smaakprikkels zijn, dat je er te lang van blijft dooreten.

Ook is het slim om er nog een paar stofjes in te stoppen die verslavend kunnen werken, zoals suiker en smaakversterkers, waardoor de cliënt snel terugkomt: verkoopcijfers schieten dus omhoog, maar het aantal mensen met obesitas ook!

En het werkt heel simpel: een stuk zalm is voor veel mensen lekker, maar je eet er geen kilo van, omdat de smaak gaat vervelen na tweehonderd gram. Door variatie in prikkels eet je van een gevarieerd lopend buffet vaak langer door dan van een eenzijdige maaltijd.

Als vaste klant bij Unilever was Hans gewend aan dit perfect ingestelde orkest van mondgevoel en smaakensembles. Nu kan het compleet andere uiterste als een salade zonder saus klinken als een Twentse midwinterhoorn. Goed dat Hans bezig is een mooie tussenweg te vinden met ambachtelijke sausjes.

Ralph Moorman Beeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden