Column

Hans halveert: Ik vond het vroeger altijd van die verschrikkelijk zeikerds

Hans van der Beek - een dikke, kettingrokende, bewegingsloze mid-veertiger met een grote dorst bovendien - gaat helemaal op de gezonde toer. Lifestyle coach Ralph Moorman neemt hem aan het handje naar een gezond en wat langer leven. Wekelijks doen ze verslag. Reageren? www.facebook.com/hanshalveert

Beeld Floris Lok

Hans

Een flinke autorit. Een avondje zappen. Een computerspelletje. Het kan allemaal best zonder peuk.

Wakker worden. Warm eten. Zelfs de kroeg in. Het duurt een week of vijf, zes en opeens denk je: ik heb de hele dag niet aan een sigaret gedacht. Een lekker gevoel.

Ik vond het vroeger altijd van die verschrikkelijk zeikerds, dat ex-rookvolk dat dingen zei als 'Ik voel me zo bevrijd' of 'En je hebt opeens zoveel tijd over' of 'Kijk die stumperds daar nou staan, in de motregen.' Dus dat ga ik allemaal niet zeggen, ik ben me daar geen dominee. (Maar het klopt wel.)

Al die momenten waarop ik absoluut niet zonder sigaret kon, passeren nu zonder dat ik er ook nog maar aan denk. De sigaret is uit mijn systeem, ik ben het kwijt.

Tot zover het ideaalplaatje, nu de praktijk.

De eerste weken ging ik drie keer in de fout: tijdens een begrafenis bietste ik er een paar, tijdens een avondje stappen nog een keer en dan was er nog de off-Ralph-avond.

Een jeugdvriend kwam logeren en dat moest worden gevierd. Ik nam niet eens de moeite het te proberen, ik kocht meteen een pakje. Dat had ik ook echt even nodig: even géén Ralph, niks halveren, nergens op letten, het tegenovergestelde zelfs. Even ouderwets los. Had ik wel verdiend, vond ik.

Het werd een fijne avond, er was drank en vriendschap in overvloed, een traktatie.

Dat was een dikke maand geleden. Daarna was het definitief klaar, ook het bietsen. Het ging me steeds beter af, ik kon zelfs een hele avond met rokende vrienden zitten ouwehoeren en drinken en kwam toch niet in de verleiding.

Ik dacht langzaam dat ik safe zat. Dat denken alle ex-rokers. Toen kwam afgelopen weekend.

Lowlands. Dat is het weekend dat mannen van 47 doen alsof ze helemaal geen mannen van 47 zijn. Eén keer per jaar, mag best. Ergens vrijdagavond, meteen na het broodje gyros en vlak voor het volgende pilsje, stapte ik naar de stand met pakjes sigaretten. Met een aansteker, alstublieft.

Lowlands telt niet. Lowlands is de uitzondering op elke regel. En meer van dat soort smoesjes.

Die avond rookte ik vier, vijf sigaretten en op zaterdag de rest van het pakje. Zondag was opeens dat zeurende gevoel terug van nicotine, die met een vinger in mijn zij prikte: hé Hans, even peukje doen samen? Dat gaat snel, dacht ik nog, het zal wel door de omgeving van het festival komen. Ik rookte niet.

Maar het gevoel bleef, ook op maandag en dinsdag. Niet in de hevigheid van de eerste dagen na de cold turkey, maar het was er wel. De hele dag: pssst Hans, peukje?

Ik kwam tot twee conclusies. Zo snel gaat dat dus. En: man man, dit nieuwe leven blijft een gevecht.

Ralph

Minderen met roken, gelegenheidsroken? Hoeveel mensen kunnen dit na jarenlang de sigaretten bijna opgevroten te hebben? Ik ken er maar weinig. Zou Hans een uitzondering zijn op deze regel?

Het blijkt van niet, want na het Lowlandspakje nestelt het nicotinedier zich gewoon weer onder zijn huid. Dat diertje dat Hans vrolijk blijft herinneren aan zijn jarenlange liefdesrelatie met een brandend stokje. Moet je die ex-geliefde dan toch weer binnen laten komen om als vrienden verder te gaan? Dat maakt het alleen maar moeilijker. Als Hans er echt snel van af wil komen, betekent dat compleet het contact verbreken. Dat beseft Hans ook wel.

Ik denk dat stoppen met roken hem zeker gaat lukken. Deze terugval heeft hem namelijk nog bewuster gemaakt. Wat erg fijn werkt, is dat Hans zo eerlijk is. Een leugendetector zou eigenlijk standaard tot de uitrusting van een healthcoach moeten behoren, maar bij Hans is die niet nodig.

Eigenlijk is stoppen met roken makkelijker dan blijvend je voeding aanpassen, waarin ook allerlei verslavende stoffen zitten, zoals suiker, smaakversterkers en al het andere dat lekker smaakt en een fijn gevoel oproept. Stoppen met eten is geen optie, dat maakt het nog complexer.

 
Het blijkt van niet, want na het Lowlandspakje nestelt het nicotinedier zich gewoon weer onder zijn huid.
Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden