Hans Halveert: Exit tyrannosaurus rex. Met zijn grote muil

Hans van der Beek - een dikke, kettingrokende, bewegingsloze mid-veertiger met een grote dorst bovendien - gaat helemaal op de gezonde toer. Lifestyle coach Ralph Moorman neemt hem aan het handje naar een gezond en wat langer leven. Wekelijks doen ze verslag. Reageren? www.facebook.com/hanshalveert

Beeld Floris Lok

Hans

Dus het was een dinsdag, het was zomer buiten, en ergens in Buitenveldert stapte een corpulente man van 47 jaar een fitnessruimte binnen. Nog niet zo lang geleden was dit de beste, de sterkste, de stoerste en de allergoeiste papa van de hele wereld. Deze man kon gebouwen optillen, makkie, hij had dan ook hoogstpersoonlijk met dino's gevochten, hoe denk je anders dat die beesten zijn uitgestorven, nou? Nou!?

Brutale mond tegen papa.
Dus.
Exit tyrannosaurus rex.
Met zijn grote muil.

En mochten ze het niet geloven, die twee kleine mannetjes - open mond, elke keer weer - dan had papa een litteken op zijn buik om het te bewijzen.

(Dat heeft papa overigens echt, een aardig litteken op zijn pens. Alleen, dat is het gevolg van een operatie vanwege een veel te kleine maagingang. Baby'tje Hans hield na zijn geboorte geen voeding binnen - oh ironie.)

En nu stond die papa, deze ex-held, te puffen, te zweten, te duwen, te trekken - met lucht.

'Papa?'

Dat was mijn oudste, die van veertien. Hij en zijn broertje van dertien mochten dan eindelijk, na weken van bedelen, mee om hun vader te zien afgaan in de fitness, en man, man, wat hadden ze zich daarop verheugd. Ze hielden zichzelf bezig met de loopbanden en roeimachines, maar ze waren nu speciaal even naar het toestel gekomen waar vader op een bankje zat, zojuist aan een stel gewichten had getrokken en nu mensonterend lag bij te komen.

'Papa?' Die oudste dus. 'Iedereen kan jou horen.'

Er zat iets van medelijden in zijn stem, maar veel was dat niet, het was vooral: pure gêne.

'Van iedereen die we kunnen horen, horen we jou het hardst, papa. Tot in de andere kant van de zaal!' Dus al dat gezucht en gesteun en geblaas, dat was hun vader. Het was al ondraaglijk als die man praatte, zeker met vriendjes in de buurt, maar dit was vele, vele malen erger. En iedereen kon het horen! Een demasqué was het.

Ik beloofde minder geluid te maken. Mijn zonen keerden terug naar hun loopband. Ralph had het bijzonder naar zijn zin.

Achteraf, een vader-zonengesprek. 'Hoe vonden jullie het, jongens?'
Veertien: 'Ik zag jou lijden.'
Vader: 'En dat vond jij wel leuk?'
Zonen: 'Ja!'
Twee blije koppen. Ze hadden hun vader kapot zien gaan. Een traktatie.

Vader: 'En? Wat vonden jullie van Ralph?
In koor: 'Stoer!'

Die van dertien wilde dat nog wel even verduidelijken. 'Echt een heel stoere gozer. Je zag zo die spieren door zijn shirt.' Ja ja, nu wist papa het wel. Of ze de volgende week weer mee mochten. Alsjeblieft? Alsjeblieft?

Ralph

Wat een belevenis voor die twee jongens. Een schreeuwende vader die eens even de remmen schaamteloos losgooit. Dit schreeuwen is eigenlijk wel zo veilig, want dan gooit Hans in elk geval zijn adem eruit in plaats van deze in te houden en dus loopt de bloeddruk niet te ver op.

Ik vind het zeer positief te zien dat de zonen van Hans trots zijn en hem steunen. Over steun hoeft hij dan ook niet te klagen. Ik denk dat er geen dag voorbij gaat zonder steun, goede adviezen en sociale controle: in de kroeg, op het werk, in de supermarkt, en natuurlijk op de Hans Halveert Facebook.

Laten we het ook eens omdraaien. Wat voor effect heeft de andere levenshouding van Hans op zijn kinderen? Vaak wordt gedrag al van jongs af aangeleerd, wat weer problemen geeft op latere leeftijd. Misschien ook wel iets voor de inmiddels ervaren Hans om dit op te pakken.

Naar mijn mening zouden in elke opvoeding gezondheid en preventie belangrijke onderdelen moeten zijn. Om in Hans zijn voetbaltermen te spreken: als je nooit achter komt te staan, hoef je die achterstand ook niet in te lopen. En Hans en ik stonden 8-0 achter, maar we komen terug!


Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden