Column

Hans Halveert: 'Een weegschaal is een misselijk ventje dat altijd gelijk heeft'

Hans van der Beek - een dikke, kettingrokende, bewegingsloze mid-veertiger met een grote dorst bovendien - gaat helemaal op de gezonde toer. Lifestyle coach Ralph Moorman neemt hem aan het handje naar een gezond en wat langer leven. Wekelijks doen ze verslag. Reageren? www.facebook.com/hanshalveert

Hans van der BeekBeeld Floris Lok

Hans

Afvallen doe je liefst in stilte - net als snoepen en drinken - maar dat zit er niet meer in, nee. Met als gevolg: mensen, half-vreemden, collega's zitten aan mijn buik. Alsof dat ineens gepast is. Ik weet nu hoe een zwangere vrouw zich voelt.

Of ze blijven tijdens het gesprek schaamteloos mijn pens scannen, totdat ik zeg: 'Hallo, mijn gezicht zit hier.' Ik weet nu hoe een vrouw met decolleté zich voelt.

En ze vragen: 'Hoeveel weeg je dan?' Dat werd mij eerder zelden gevraagd. Zoiets vraag je niet. Niet aan vrouwen en niet aan dikkerds. Maar nu wel. En het ergste is dat ik nog moet antwoorden ook. Met een rubriek als deze is daar geen ontkomen aan.

Welnu - en híer zit mijn gezicht - ik weet oprecht niet hoeveel ik weeg. Ik heb sinds jaar en dag geen weegschaal en ik kan niet zeggen dat ik hem mis. Een weegschaal is dat misselijke ventje dat altijd gelijk heeft bij Trivial Pursuit, een betweter, funest voor elke gezelligheid.

Dus ik een weegschaal kopen, een koopje bij de kringloop. Dat was een statement. Met zijn cijfers achter de komma.

Eerst nog even dit. Voor de meeste mensen - dat wil zeggen: de mens met een normaal postuur - is honderd kilo een angstaanjagende hoeveelheid. Honderd kilo, dat is het gewicht van een andere planeet, een angstvisioen. Maar een man als ik, van 1,97 meter, stopt honderd kilo in zijn holle kies.

Laatst vroeg ik een collega - ze komt tot mijn navel - mijn gewicht dan maar eens te schatten. Ze deed een wilde gok: honderd kilo. 'Nou,' zei ik, 'doe daar maar wat bovenop.' Met een brutale blik, want gekker kon het toch werkelijk niet worden, zei ze: '115?'

De schat.

Laat het maar eens gezegd zijn, mensen. Een man van bijna twee meter van honderd kilo is best op gewicht. 110 kan hij nog net hebben, 120 wordt aan de zware kant en vanaf 130 gaan we praten.

Ik behoor tot de mensen bij wie je gaat praten. Tenminste, dat baseer ik op mijn broekriem, de kleding die niet meer past en de tijd dat ik nog wel op een weegschaal stond. Alles onder de 135 kilo is pure winst.

Ik op dat ding.

Mijn weegschaal piept en kraakt -ik wilde dat het een grapje was - maar even denk ik dat hij beweegt. Dan staat het digitale metertje stil: 127,8 kilo. Nog opgelucht ook.

Ik besluit mijn buikomvang te meten - ik ben nu toch bezig - en span een meetlint om mijn pens, zo eentje van de Gamma, om laminaat mee te meten. Prettig voelt dat niet.

124 centimeter, zegt Gamma.

Maar de eerste ruim zeven kilo ben ik mooi kwijt. Goed bezig.

Ralph

Oké, ik ga dus aan de slag met een man van 1,97 meter die 127,8 kilogram weegt. Tja, wat zegt mij dat? Ik ken genoeg krachtsporters, freefighters en bodybuilders met deze stats. En die zijn in de topshape van hun leven! Heeft dat misselijke ventje dat altijd gelijk heeft bij Trivial Pursuit, het dan gewoon helemaal fout dit keer?

Misschien is de vraag wel: hoeveel kilo's spiermassa willen we aankomen? Als we deze spiermassa op de plaats van vetmassa zetten, hoeft die uitslag op de weegschaal natuurlijk niet eens echt te veranderen. En als ik de foto van Hans bekijk, zou hij best een mesomorf lichaamstype kunnen hebben. Dan is hij zo iemand die gemakkelijk spiermassa opbouwt. Heb je ooit een baan als uitsmijter overwogen, Hans?

Laten we die weegschaal weggooien! Van het staren naar een schermpje met een weinigzeggend getal is nog nooit iemand gezonder en gelukkiger geworden.

We zullen dus geen calorieën en kilo's tellen, maar wel het aantal realistische levensstijlverbeteringen die je altijd kunt volhouden.

Trouwens: wat zijn je persoonlijke doelstellingen eigenlijk en wil je dit Parool-avontuur nu zelf ook? Ik ben blij dat ik je deze week in real life zal ontmoeten!

Ralph Moorman.Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden