Column

Hans halveert: de ik-ben-er-bijna-valkuil

Hans van der Beek - een dikke, kettingrokende, bewegingsloze mid-veertiger met een grote dorst bovendien - gaat helemaal op de gezonde toer. Lifestyle coach Ralph Moorman neemt hem aan het handje naar een gezond en wat langer leven. Wekelijks doen ze verslag. Reageren? www.facebook.com/hanshalveert

Hans van der Beek. Beeld Floris Lok
Hans van der Beek.Beeld Floris Lok

Hans
En met roken begeef ik me ook op een glibberig pad - laat ik nou maar meteen alles op straat gooien. Ik was ervan af - vond ik zelf. Er gingen dagen voorbij dat ik geen moment zelfs maar aan een peuk dacht. En als ik ze zag staan, die laatsten der Mohikanen, bijeengedreven in hokken en onder afdaken, kon ik me gewoon niet meer voorstellen dat ik daar ook ooit een dagtaak aan had. Vandaag: vijf maanden en 27 dagen. Van twee pakjes per dag naar nul sigaretten, alstublieft meneer. Nou ja, nul...

De eerste maanden had ik af en toe een terugval. Een handvol avondjes met drank in het begin en later twee keer tijdens een bijzondere gelegenheid, Lowlands en Lesbos. Dat was even de uitzondering op de regel - moest kunnen. Maar daarna was het weer klaar, net zo makkelijk, en ik begon mezelf als ex-roker te beschouwen. Kijk, en dan kun je best eens eentje roken op een borrel, nietwaar? Of twee. En de dag daarna weer net zo makkelijk verder met het leven als erkend niet-roker. Dus dan kun je er de week daarna best weer eentje meeroken in de kroeg, en een paar dagen daarna weer.

De uitzonderingen stapelden zich op, afgelopen maand. Als ik niet oppas, word ik iemand waar ik vroeger zo moe van werd: de bietser. Zo eentje die er 's ochtend oprecht van overtuigd is dat hij die dag niet gaat roken, want hij heeft al zo veel gerookt gisteren, en dus ook geen sigaretten hoeft mee te nemen. Terwijl het straks vrimibo is. Zo eentje. En dan is de volgende stap snel gezet, een levensgevaarlijke. Want wie geen bietser wil zijn, koopt zelf een pakje. En daar zitten meer dan een paar sigaretten in. En achterlaten in de kroeg is ook zo zonde. Dus dat pakje gaat mee naar huis, en voor je het weet rook je je eerste sigaret alweer als ontbijt.

Zo ver is het nog niet, maar het is onherroepelijk de volgende stap, als ik niet heel erg uitkijk. Het past wel bij de vier kilo die ik er ook bij heb gekregen. Het gaat goed, het einde is in zicht en de teugels kunnen best even wat losser. De ik-ben-er-bijna-valkuil. Ach joh, een paar sigaretten af en toe, die heb ik wel verdiend. En weet je al hoelang ik geen döner kebab meer heb gegeten, en hoe knap dat is?

Ik moet mezelf tot de orde roepen, ik weet het. Even weer wat strenger zijn. Mezelf weer inprenten dat roken dom is en nergens voor nodig, en ook met eten en drinken weer wat meer discipline, graag. Kom op, man, dit is anders toch zonde van alles wat dit jaar is bereikt? Overigens komen de feestdagen eraan.

Personal coach Ralph Moorman
Wat is Hans toch een uitzondering op de regel. Hij valt af terwijl hij stopt met roken en als hij weer af en toe sigaretten pakt, komt hij aan. Hans is geen mentale eter, maar eerder een gedachteloos-in-zijn-mond-stop- type. Ook heeft Hans een speciale manier van motiveren en coaching nodig. Eigenlijk is alles net even anders dan je verwacht.

Maar wat er nu met Hans gebeurt, zie ik vaak: zodra het doel in zicht komt verzwakken en deels terugvallen in oude patronen. Blijkbaar wordt het allemaal even wat minder belangrijk en valt de intentie weg. Wat ik uiteraard hoop is dat Hans zich ten doel heeft gesteld het de rest van zijn leven allemaal net even gezonder aan te pakken en niet één of andere schijnvertoning in een tijdelijke column op te houden.

Deze terugval lijkt echter het tegendeel te bevestigen. Alsof hij naar de finish toe aan het werken is. Hij rijdt voor het peloton uit, viert zijn overwinning al en heeft niet door dat hij wordt ingelopen. Ik moet Hans teleurstellen. Er was geen begin en er komt geen eind. Als het op gezondheid aankomt word je afgerekend op je gemiddelde levensstijl, en deze paar maanden vrijwel niet roken met wat kilo's minder orgaanvet zijn eigenlijk nauwelijks substantieel op een mensenleven.

Ralph Moorman. Beeld Floris Lok
Ralph Moorman.Beeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden