Column

Hans halveert: 'Blijft over: rennen (saai) of fietsen (nat)'

Hans van der Beek - een dikke, kettingrokende, bewegingsloze mid-veertiger met een grote dorst bovendien - gaat helemaal op de gezonde toer. Lifestyle coach Ralph Moorman neemt hem aan het handje naar een gezond en wat langer leven. Wekelijks doen ze verslag. Reageren? www.facebook.com/hanshalveert

null Beeld Floris Lok
Beeld Floris Lok

Ja, sporten doe ik ook nog. Dat wil zeggen: ik meld me elke dinsdagnamiddag keurig bij Mobilis Fitness te Buitenveldert en zweet dan een kwartiertje of drie. Ralph ziet daarop toe.

Fatsoenlijke sportkleding heb ik niet. Ik verschijn daar in een short - driekwart met diepe zakken, ideaal voor de camping - en een oud slaap-T-shirt. 'Ik ben benieuwd wanneer je eindelijk sportkleding aanschaft,' zei Ralph laatst. Ralph is een bijzonder positief ingesteld mens.

Een sportbroek ga ik niet kopen, nope, dat gaat niet gebeuren. Je kunt daar een psycholoog op loslaten, zelf zou ik inschatten dat het mijn onderbewustzijn is dat spreekt: houd vol, Hans, dit is maar tijdelijk, heus.

Zodra ik op gewicht ben, en deze rubriek stopt, eind van dit kalenderjaar of zo, zal ik me netjes blijven beheersen met spijs en drank, dat beloof ik, maar ik zal geen stap meer zetten in een fitnessruimte. Ik kan me daar nu al op verheugen.

Zweten zal nooit mijn hobby worden.

En dat terwijl ik mijn hele jeugd heb gesport. Handbal bij Sittardia, elke dag voetballen op het veldje naast de kerk, later badminton en tijdens mijn studententijd zowat wekelijks squash.

De dag dat ik begon met werken, was de laatste dag dat ik sportte. Ik heb het nooit kunnen opbrengen na mijn werk nog helemaal naar zo'n sporthal te sjouwen.

Daarbij komt: sport is pas leuk als het spel is. Dat balletje nog nét halen, winnen of verliezen van een vriendje en een pilsje na afloop. Sport voor de gezelligheid.

Duurloop en dingen met afstand - ze duren me gewoon te lang. En ik snap de lol niet. Na een tijdje loop je hetzelfde rondje dertig seconden sneller. En dan?

Maar voor spelletjes moet je dus afspreken en dan wordt het al snel een toestand. Drukdrukdruk en zo. Dus dat was het einde van de Bewegende Hans en ik begon rap in omvang toe te nemen.

Sindsdien is het geen optie meer om nog achter een balletje aan te springen. Daar zijn mijn knieën vast niet blij mee en het is ook niet leuk voor de mensen om naar te kijken.

Blijft over: rennen (saai) of fietsen (nat).

Een meelevende collega had een tip: ga gewoon drie keer per week een uurtje op een fiets zitten en je kunt eten en drinken wat je wilt. Het laatste deel van die zin klinkt wezenlijk beter dan de eerste helft. Ik snap best dat het zo werkt, maar ik weet nu al: dat gaat mij niet lukken.

Ik heb boven een hometrainer staan. Gewoon een kwestie van een paar keer per week een luizig half uurtje op dat ding gaan zitten, met een dvd'tje ondertussen. Ik zit daar nu al weken tegenaan te hikken en het komt er maar niet van. De weerzin is te groot.

Toch zou het goed zijn, zeker nu, tijdens mijn stiekeme crashen. Kijken of het extra effect heeft.

Ik beloof niks.

Personal coach Ralph Moorman
De illusie dat Hans de rest van zijn leven zal blijven sporten, heb ik eigenlijk nooit gehad, zeker niet nu hij nog geen sport heeft waarvoor hij echt uit vrije wil tijd zou vrijmaken.

Maar ons huidige trainingsuurtje betekent wel dat ik nu nog wekelijks naar zijn voedingsgedrag en mentale gesteldheid kan informeren en eventueel heel subtiel wat kneden in zijn eigenwijze, steilorige en dwarsbomende hersenmassa.

En wat heeft hij ondanks dat een resultaat, zeg. Deze week stond ik versteld van zijn shape.

De tip van zijn meelevende collega is goed bedoeld, maar niet meer dan dat. Hoeveel mensen hebben niet bedacht om elke dag dertig minuten te gaan hardlopen om dan te kunnen eten wat ze willen?

Ten eerste valt het energiegebruik in deze sessies zwaar tegen. Je kunt op zo'n dag twee belegde boterhammetjes meer eten, en dat doen velen dan ook, omdat het energiegebruik de trek kan vergroten. En deze inspanningen moet je dan natuurlijk de rest van je leven blijven doen.

Dus ik hoop dat Hans zijn voedingsstrategie tot in lengte van dagen door kan zetten. Dan is sport een leuke bijkomstigheid, maar voor het behouden van het gewichtsverlies geen bittere noodzaak.

null Beeld Floris Lok
Beeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden