Rubriek

Hans Halveert: betrapt in de supermarkt

Hans van der Beek - een dikke, kettingrokende, bewegingsloze mid-veertiger met een grote dorst bovendien - gaat helemaal op de gezonde toer. Lifestyle coach Ralph Moorman neemt hem aan het handje naar een gezond en wat langer leven. Wekelijks doen ze verslag. Reageren? www.facebook.com/hanshalveert

Hans van der Beek. Beeld Floris Lok

Hans
Van de week gebeurde voor het eerst waar ik vaker van heb gedroomd. Ik stond in de supermarkt en bukte voorover om een artikel te pakken. Op dat moment hoorde ik de stem van een vrouw, hard en vlak achter me.

'Hans!!'

Je schrikt toch.

Ik kwam overeind en zag een dame, maar vooral hoe ze naar dat artikel in mijn hand wees. Je mag die vinger gerust priemend noemen.
Ze zei, al net zo priemend: 'Mag dat wel!?'

In mijn dromen sta ik dan altijd met een zak paprikachips of een bakje kipsaté, of met mijn broek op mijn enkels, dat kan ook, en anders loop ik net een Chinees restaurant uit met een menu voor twee dagen. Een blikje tomaten in blokjes (0,68 euro) was het ditmaal.

Hier kwam ik goed weg, dat begreep ik meteen. Ik toonde haar het blikje - zoiets doe je ook nog op zo'n moment, vraag het mij ook niet - en stamelde iets, geen flauw idee meer wat. Ook niet wie zij was.

Het duurde gelukkig niet lang voor ze dat ongemak voor me oploste. 'Ik ben de vrouw die elke week op Facebook op je column reageert!'

Ik wist niet zo goed wat ik moest zeggen en ons gesprek liep daarna snel ten einde. Dat wandelt daarna toch heel anders door zo'n supermarkt.

Ralph maakt altijd een nummer van de blijvende gedragsverandering. Wil je niet terugvallen naar je oude gewicht, moet je dus ook niet terugvallen op oude eetpatronen. En dat begint met bewuster eten, nadenken met wat je in je mond stopt, en dus koopt.

Er zijn twee plekken waar die blijvende gedragsverandering het zwaarst op de proef wordt gesteld. (Oké, drie, in de kroeg ook.) Op de bank en in de supermarkt.

Gedachteloos langs de schappen struinen en inladen: oh ja, dat is ook lekker. Dat doe ik dus niet meer, en dat kost nog altijd moeite. Dan zie ik iets lekkers liggen, een vriendje van vroeger, en dan denk ik: ah joh, ziet niemand.

En soms gaat zo'n zakje dan stiekem in de kar. Maar ik heb dan wel degelijk het gevoel dat ik iets stiekems doe - en dat is stap één.

Het is een gevecht met mezelf. Wel doen, niet doen, mag niet van Ralph, zie jij Ralph ergens dan, winkelschap na winkelschap. En eerlijk is eerlijk, ik sta regelmatig voor de kassa en denk: als ik nu maar geen bekende tref, als ik nu maar geen bekende tref. Die angst is sinds deze week toegenomen.

Onderin mijn winkelmand lag trouwens een karton met twaalf flesjes Heineken. Niet voor mij, voor mijn gasten, maar leg dat maar eens uit.

Ralph
Oei oei, nu komt Hans in een zeer kritieke fase. Gaat hij stiekem te werk of blijft hij zijn menselijkheid tonen?

Hans moet beseffen dat hij zijn keuzes maakt voor zichzelf en niet voor anderen. Ik heb Hans wel eens gevraagd of hij junkfood stiekem eet of gewoon in het openbaar. Zijn antwoord was dat hij dat gewoon in het openbaar deed en dat stiekem eten niet bij hem past. Ik hoop dat dat zo blijft. Wie kent niet de mensen met overgewicht die zeggen van lucht aan te komen? Ze eten een salade terwijl de slanke persoon ernaast een slagroompunt eet. Het zou in de genen zitten.

Als je een privédetective in zou schakelen blijken deze mensen meestal ergens anders wel los te gaan en gemiddeld wel meer te eten dan die slanke persoon. Het grote verschil: dit eten gebeurt stiekem, wanneer er niemand bij is. Ik hoop niet dat Hans tot deze groep gaat behoren, want in het openbaar blijven de porties vaak kleiner. In mijn praktijk zeg ik wel eens gekscherend: Je mag alles eten, als er maar iemand bij is.

Mag dat wel van Ralph? Hierbij een voorstel voor het toekomstige antwoord van Hans: Ja, dat mag van Hans!

 
Gedachteloos langs de schappen struinen en inladen: oh ja, dat is ook lekker
Ralph Moorman. Beeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden