Column

Hans halveert: 'Als je echt gelukkig bent, hoort daar een peuk bij'

Hans van der Beek - een dikke, kettingrokende, bewegingsloze mid-veertiger met een grote dorst bovendien - gaat helemaal op de gezonde toer. Lifestyle coach Ralph Moorman neemt hem aan het handje naar een gezond en wat langer leven. Wekelijks doen ze verslag. Reageren? www.facebook.com/hanshalveert

null Beeld Floris Lok
Beeld Floris Lok

Hans
Hé Hans, schrijf nog eens iets gênants, vragen de mensen. Ze lezen daar graag over.

Er is iets voor te zeggen. Het gaat me, op papier dan, iets te goed af allemaal. Dan de praktijk. Een gevecht is het. Ik kan dat illustreren. Met iets om niet trots op te zijn, inderdaad.

Mijn zoon was jarig, de oudste, vijftien werd de man. Hij mocht de avond samenstellen. Het werd de nieuwe van Jackass en vooraf spareribs. Onbeperkt. Dan pink je als vader een traantje weg.

Daarbij is voetbal voor tienerzonen nogal een dingetje, dus ik had de ideale tent gevonden. Het Satellite Sportscafé op het Leidseplein. De wanden daar zijn behangen met tv- en plasmaschermen vol Engels voetbal en de spareribs blijven eindeloos komen voor een luizige 9,95 euro.

Je kunt dat een toeristenfuik noemen, Engelse voetbalsupporters denken daar heel anders over.

En mijn zonen inmiddels ook.

Ze keken hun ogen uit. Sowieso dat stoer verlichte Leidseplein op een zaterdagavond, en dan was daar nog de zeer strak ge-T-shirte bediening. Ook dat viel de puberzonen op. (En pa pinkte opnieuw een traantje weg.)

Het was, kortom, een avond van puur geluk. Een vader en twee zonen, voetbal en spareribs. En een paar pints voor papa.

Even terug naar de rubriek van vorige week. Ik zeg graag en regelmatig: 'Dat mag niet van Ralph', en dat mag niet van Ralph. Want alles mag, alleen met mate, en gezond eten kan ook lekker zijn. Aldus Ralph.

Nou, zo ver ben ik nog bepaald niet. En al helemaal niet bij een tafel vol spareribs. Dan denk ik toch, of ik wil of niet: dit is het echte eten, en doe me nog een portie. Het heet niet voor niets: onbeperkt. Dan is er iets heel erg goed gegaan met de receptuur - met mij als weerloos slachtoffer.

Overigens heb ik me keurig ingehouden, hoor. Voor Hans Halveert-begrippen was het ietsje te veel misschien, voor de Oude Hans-maatstaf was ik zowat een hongerstaker.

Gewoon de eerste portie van drie ribs, en daarna nog één rib gedeeld met mijn jarige job.

En toen kreeg ik zin in een peuk. Ook dat zit blijkbaar nog altijd in mijn systeem: als je echt gelukkig bent, hoort daar een peuk bij.

'Ik ga even naar de wc,' zei ik tegen mijn jongetjes en in het rookgedeelte bij de bar vroeg ik een Spaans stelletje om een sigaretje. Het moest wel een stiekeme zijn.

'Your wife?'

'No, my sons,' zei ik en wees het restaurant in, recht in het gelaat van twee jongetjes, beiden met afkeurende wijsvingers en nee-schuddende hoofden.

En dan toch roken.

Ik ging weer aan tafel zitten en kreeg een knikje van een dertienjarige, zo misnoegend als maar kan.

Au.

Het gevecht. De rest van mijn leven dus.

Personal coach Ralph Moorman
Dus Hans ziet het allemaal nog steeds als een gevecht.

Tja, dat is geen makkelijke mindset. Vergelijk het met een huwelijk. Het is toch echt makkelijker om als vrienden uit elkaar te gaan dan een slepende vechtscheiding aan te gaan.

Of hebben de sigaretten een soort borderlinekarakter, waardoor ze nog steeds, ondanks de sterke persoonlijkheid van Hans, zijn aandacht afdwingen?

Drieënhalve sparerib plus één sigaret? Ik ben benieuwd wat het persoonlijk record is van de oude Hans. En het is altijd de vraag of deze ene sigaret ervoor heeft gezorgd dat Hans met één sparerib minder genoegen nam.

We moeten blijven beseffen dat Hans aan het halveren is. Hij is nu een microroker, wat wil zeggen dat hij alleen rookt op cruciale momenten die hem terugbrengen naar de sferen van de Hans die nog niet halveerde.

Dan vergeet hij even dat hij de nieuwe Hans is, die slanker, sterker, fitter, knapper, nog charismatischer en vooral niet-rokend is.

Waar ik nog steeds heel benieuwd naar ben is of Hans intussen nog gelukkiger is geworden. En als dat zo is, of hij dat inmiddels durft toe te geven.

null Beeld Floris Lok
Beeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden