Plus Column

Hamerslagen en dril­boren: het geluid van Oud-Zuid

Theodor Holman Beeld Wolff

Ik liep door mijn oude buurt. Aanvankelijk viel het mij niet op - ik was in gedachten - maar toen ik bijna werd aangereden, ging ik er op letten. Hoe kwam het dat ik bijna ­tegen een rijdende auto opliep?

De stoep was bezet door een auto die verbouwingsmateriaal kwam brengen, dus ik moest de straat op. Ik keek wel, maar niet goed genoeg.

Willemsparkweg. Hoeveel huizen worden daar nu verbouwd? Hoeveel huizen zijn er het afgelopen jaar al niet verbouwd? Ik sla de hoek om en kom in de Jacob Obrechtstraat terecht. Ik moet weer uitwijken. Ben ik para­noïde aan het worden? Nee hoor. Van Eeghenstraat, De Lairessestraat, Van Breestraat, Valeriusstraat - als je erop let wordt er overal verbouwd. Ik weet niet precies wat er allemaal gedaan wordt, maar het is te veel om normaal te zijn.

Even vragen in het café.

Ze zijn als mollen aan het uitgraven om er nog een verdieping bij te maken. Er worden dakterrassen gemaakt. Er wordt in de tuinen gebouwd. Er worden meer dan honderd vergunningen per week verleend. Rood aangelopen ex-buurtgenoten vertellen hun verhaal; een lijkrede van de buurt.

Ik hoor het woord corruptie alsof er een kopje van de tafel valt. Eerst wordt het gefluisterd, maar als er wordt geknikt, klinkt het harder. Vervolgens vallen er meer kopjes van de tafel: maffia, prins Bernhard, Chinezen, Russen...

De stijging van de huizenprijzen is de vernietigende ­orkaan.

Een voormalig bekende Nederlander heeft drie maanden geleden zijn huis verkocht voor 1,9 miljoen. Het staat nu weer te koop zonder dat er ook maar iets aan is gedaan voor drie ton meer! Het mag. Maar men heeft het gevoel opgelicht te worden.

"Verbouwen, verbouwen, verbouwen. Het is de mantra van deze buurt."

De ouderen verdwijnen.

"Jij bent ook weggegaan," klinkt het verwijtend.

Dat klopt. Maar ik kon de hypotheek niet meer betalen.

"Waar gaan de ouderen heen?" vraag ik.

"Ze gaan de stad uit."

"En wie komen erin?"

"De wolven van de Zuidas," zegt een voormalige buur.

We hebben die wolven de wijk zien binnentrekken; ze stonken naar hun boot op Ibiza, witte enkelsokjes en dun haar waar de pommade van afdruipt.

Ik ga weer naar mijn eigen Amsterdamse dorp, ten oosten van het Rijksmuseum.

Het geluid van Oud-Zuid bestaat uit hamerslagen, dril­boren en piepende achteruitrijdende vrachtwagens. De serenade van de stijgende huizenprijzen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden