Column

Hamburg (1)

THEODOR HOLMAN

Hamburg, daar ben ik nu. Ik heb de hele tijd het gevoel dat ik in de prachtige roman J. Kessels: the novel van P.F. Thomése zit.

Ik ben hier maar één dag, maar toch. Ik merk dat Nederland opeens ver weg is. Ik denk de hele tijd dat ik iets mis, maar dat is vreemd. Wat doe ik als ik thuis ben? Dan controleer ik de nieuwssites, volg Twitter, lees wat op internet, kijk televisie. Hier doe ik precies hetzelfde. Met mijn iPad ben ik overal thuis.

Behalve dan op de momenten dat ik moet werken. Mijn werken is behalve schrijven soms onderhandelen. Ik doe de pitch, vriend Gijs de zaken. Na jaren weet ik dat mensen die geld te beheren hebben, eigenlijk nooit geïnteresseerd zijn in mijn verkooppraatjes.

Het mooiste heb ik dat een keer meegemaakt in Amerika. Gijs en ik gingen geld lospeuteren bij een uiterst vriendelijke Man Met Geld die in het huis van Lucille Ball woonde.

Afijn, ik begin mijn verkooppraatje, vertel waarom Theo van Gogh zo'n geweldige regisseur was, ik lieg hoe succesvol hij in Nederland was, ik dik de relatie tussen Vincent van Gogh en Theo aan - ''Je kunt aan alle films van Theo zien dat hij een neef van Vincent is, hetzelfde spel met het licht'' - kortom: ik doe the works. De Man Met Geld interesseerde het geen klap. Toen ik was uitgesproken, noemde hij verveeld een 'redelijk' bedrag en zei: ''Geef me voor dat geld maar twee tickets voor de première, ik vind jullie leuke mensen.''

Maar nu praten Gijs en ik met onze Duitse agente, die we al een aantal jaren kennen.

We praten nooit meteen over zaken. We praten eerst over onze kinderen, met portefeuillefoto's erbij. Om de een of andere reden moet ik de beginzin uitspreken waardoor de onderhandelingen beginnen. Die zin is al jaren hetzelfde, het is een ritueel geworden. Ik zeg: ''Gijs en ik zijn nog steeds geen miljonair. Wij denken dat dat jouw schuld is. Klopt dat?''

Al zes jaar krijg ik haar daarmee aan het lachen. Maar vervolgens begint er een keihard spel.

Dat duurt nooit lang, misschien een kwartier, en dan doen we wat zij zegt, terwijl Gijs en ik denken dat we goed hebben onderhandeld.

Morgen meer over Hamburg en de Hamburgers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden