Proefwerk

Haedanghwa (8-)

Het enige Noord-Koreaanse restaurant van Europa is een vervreemdende plek, waar de griezelig opgewekte bediening regelmatig uitbarst in gezang. En het eten is bijzonder lekker.

Koreaans restaurant HaedanghwaBeeld Rink Hof

Rond Haedanghwa, het enige Noord-Koreaanse restaurant in Europa, zoemen vreemde geruchten. De zaak in het prachtige, achttiende-eeuwse Rechthuis op de hoek van de Ringdijk werd geopend met het personeel van het ter ziele gegane restaurant Pyongyang in Osdorp.

Dat zou op zijn beurt een witwaspraktijk van de Noord-Koreaanse regering zijn geweest. Kon die bijna ­karikaturale dictatuur in het meest gesloten land ter wereld, met z'n steeds alarmerender berichten over onvoorstelbare onderdrukking en hongersnoden, echt zomaar een restaurant in Amsterdam beginnen? De eigenaar, een Nederlander van Zuid-Koreaanse afkomst, bezweert niets met de politiek van doen te hebben.

Vreemde film
De hele avond is een vreemde ervaring die meer vragen oproept dan beantwoordt: van het pand (van buiten majestueus, van binnen nog heel erg de bank die het tot vorig jaar was) tot de poppige serveersters die hun haar, make-up en geforceerde glimlach allemaal precies eender dragen. Ze zijn gehuld in felgekleurde 'choson-ot' gewaden: een soort kunststoffen suikertaarten vol glitters en stroken die ruisen en ritselen als ze door de zaak lopen.

Als we net zijn gaan zitten, zuigt één van de dames naast ons de kruimels van de vloer met een roodplastic cartoonstofzuigertje met flikkerende lampjes, kruipt dan achter de piano om nogal houterig Love story te spelen en barst vervolgens uit in Koreaans ­gezang, met op de achtergrond een slideshow met bossen, eenden, fabrieken en kinderen. Het is moeilijk in woorden uit te drukken hoe raar het allemaal is - alsof we in een David Lynchfilm zijn beland.

De Noord- en Zuid-Koreaanse keuken komen grotendeels overeen, en hoewel de Zuidelijke iets heftiger en pittiger schijnt te zijn, wordt ook hier veel gebruik gemaakt van peperpasta en knoflook. Kimchi kun je bij Haedanghwa zelfs afhalen: een complete gefermenteerde kool (€9) voor een romantische (doch stinkende) picknick in het nabije Frankendaelpark. De à la carteprijzen zijn vrij fors, maar binnen de verschillende menu's (vanaf €29,95 voor drie gangen) valt het allemaal mee.

Menu
We nemen twee verschillende menu's van ieder vijf gangen (€49,95 en €59,95). Die zijn inclusief bachans (bijgerechten) en een eenvoudig dessert van wat fruit met slagroom. De bachans worden direct geserveerd als een soort amuse: een keur aan heerlijke ingemaakte groenten als kimchi, bleekselderij, komkommer en rettich.

Dan volgen twee salades, van gefrituurde aardappel­sliertjes en van rauwe champignons, die beide door de zoete knoflooksaus wat Duits aandoen, maar wel smakelijk zijn. Er komt een bordje behoorlijke sashimi van tonijn en zalm en een 'inside-out' 'gimbap'. Gimbap is de Koreaanse, minder verfijnde, volksere vorm van sushi: ook rijst met zeewier en vulling, maar de rijst is anders aangemaakt dan z'n Japanse broer en de rol is vaak gevuld met vlees en groenten in plaats van vis. Hier zit surimi en ingemaakte paling in, en er is veel ketchup en mayonaise overheen gespoten, wat het gerecht een slapstickachtig uiterlijk geeft.

De Jonghab Bulgogi, de Koreaanse tafelbarbecue met verschillende soorten vlees, rodepeperpasta en gefermenteerde bonen hebben we wel beter gegeten (sowieso is vlees van de tafelgrill niet te vergelijken met vlees van de houtskoolgrill), maar de Sogogi Jongol, een grote pan stevige bouillon met zoete aardappelnoedels, groenten en ribeye, is heel goed. Het rauwe vlees gaart, zoals bij Vietnamese pho, in de bouillon, er zit shiitake in en steel en blad van een soort stevige paksoi. Ideaal oppepeten.

Uitermate gezond
Nog beter wordt het met de uitstekende Bibimbab, een naam die zo leuk is dat ik graag mijn eerstgeborene ernaar zou vernoemen. Het is een rijstgerecht met groenten, vlees en ei, geserveerd in een gloeiendhete stenen schaal. Het geheel wordt door de bediening omgeroerd met bijgeleverde bouillon, waardoor het een bijna risottoachtige substantie wordt.

Hoogtepunt van het diner is de Pyongyang Raengmyon, waterkoude en heel magere bouillon in een koperen kom, met daarin opgestapeld peer, rettich, kimchi en andere rauwe groenten en hartige, huisgemaakte boekweitnoedels. Ik heb nog nooit iets gegeten dat hier zelfs maar op leek, maar het is heerlijk, heel verfijnd, en ongetwijfeld uitermate gezond. Overigens: volgens een YouTubefilmpje van de Noord-Koreaanse ­regering, dat ik iedereen aanraad te bekijken, is Raengmyon 'the pride of the Korean nation' en huilen de Koreanen nog altijd dikke tranen in deze soep om de overleden Kim Jong Il te herdenken. Hopelijk hebben ze dat hier nagelaten.

Beeld Floris Lok
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden