Recensie

'Guardians of the galaxy' is een space opera met lef (****)

Tussen alle superheldenfilms die verschijnen valt 'Guardians of the galaxy' op door lef en het plots wisselen van genre zonder de kijker kwijt te raken.

null Beeld Guardians of the galaxy
Beeld Guardians of the galaxy

De afgelopen maanden maakten vier Hollywoodstudio's de beoogde premièredata voor hun nieuwe superheldenfilms bekend. De agenda reikt tot in 2020 en bevat liefst 29 films, die allemaal op de catalogi van de grootste Amerikaanse stripuitgeverijen Marvel en DC Comics teruggrijpen. Een fnuikende eenvormigheid ligt op de loer, maar 'Guardians of the galaxy' bewijst dat Disneydochter Marvel Studios bereid is risico's te nemen.

De gelijknamige strip behoort niet tot de bestsellers uit de Marvelcatalogus, maar dankzij de tegendraadse bewerking van scenarioschrijver en regisseur James Gunn pakt de film zeer verrassend en amusant uit. Gunn begon zijn loopbaan in New York bij de Tromastudio, een roemrucht B-filmbedrijf dat in alles de volmaakte tegenpool van verklaarde aartsvijand Hollywood is.

Genres
In de komische horrorfilm 'Slither' en de antisuperheldenfilm 'Super' gaf Gunn vervolgens blijk van een opmerkelijk talent: hij kan in zijn films plotseling van genre of toonzetting wisselen zonder de kijker kwijt te raken. Het maakt 'Guardians of the galaxy' tot een enerverend spektakel, waarin daverende actie, aanstekelijke humor, dramatische scènes en ontroerende momenten elkaar voortdurend afwisselen.

Gunn omschrijft deze kruisbestuiving van 'The dirty dozen' (1967) en 'Star wars' (1977) als een space opera, en trekt met de bonte stijl, vormgeving, personages en muziek alles uit de kast om zich van eerdere Marvelverfilmers te onderscheiden. Dat hij daar met de plichtmatig uitgewerkte superschurken niet in slaagt, is jammer, maar overkomelijk.

Familie
De booswichten worden in de schaduw gesteld door de helden, die net als de huurlingen uit 'The dirty dozen' niet van onbesproken gedrag zijn. De anno 1988 van de aarde ontvoerde Peter Quill (Chris Pratt) belandt in 2014 als dief in een intergalactische bajes, waaruit hij met behulp van een groene moordenares (Zoe Saldana), een humorloze bruut (Dave Baustista) en twee premiejagers ontsnapt.

De premiejagers stelen de show: de ene is een sarcastische wasbeer (ingesproken door Bradley Cooper), de andere een wandelende boom (Vin Diesel). Tijdens hun avonturen groeien de verschoppelingen uit tot een hechte familie, al gaat dat gepaard met veel onderlinge botsingen en misverstanden, die door Gunn in gevatte dialogen op een grappige en aandoenlijke manier worden uitgewerkt.

Het maakt hen tot personages van vlees en bloed, inclusief de boom van hout en sap, waarmee het bijzonder goed toeven is. Laat de vervolgfilms maar komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden