Video

Groeten uit de Kinkerbuurt: Het einde van het Meistertijdperk

Deze zomer publiceert Else Lenselink bij Het Parool haar serie Groeten uit de Kinkerbuurt over de veranderingen in deze volksbuurt, waar ze zelf sinds 2014 woont. Aflevering 1: Het einde van het Meistertijdperk - Afscheid van de laatste ambachtslieden.

Beeld Emilio Brizzi Photography

Met ingehouden woede doet hij zijn verhaal. Wat er door hem heen gaat? Dat zie je toch? Bert Meister heeft geen tijd voor obligate vragen. Hij moet zijn hele smederij nog uitruimen. Mannen lopen in en uit om de boedel te verdelen. Te zien aan de hoeveelheid ijzeren staven en beugels en zware machines uit de vorige eeuw is dat geen gemakkelijke klus.

Om zijn gepensioneerde compagnons hun aandeel in het bedrijf uit te keren, heeft de smid de smederij verkocht aan de buurman, een aannemer. Het zullen appartementen worden. De familieleden die boven de smederij woonden, zijn inmiddels vertrokken. "Het zal voor het eerst sinds lange tijd zijn dat er geen meerdere Meisters meer in deze straat wonen. Ik ben de laatste die nog over is. Straks zie ik vanuit mijn huis aan de overkant hoe misschien de hele boel wel plat gaat."

Hoe rijk hij daarvan wordt? Nou niet. "Wat overblijft is mijn pensioen, zo gaat dat bij ondernemers."


Smederij Meister en Zonen was één van de laatste ambachtsbedrijfjes in de Kinkerbuurt. Op een paar garages na zijn nu alle werkplaatsen gesloten. Vroeger waren zij kenmerkend voor de buurt, maar het zwaartepunt van de activiteiten verschuift naar horeca, detailhandel en de creatieve sector. En vastgoed is de laatste tijd 'big business'.

De familie Meister is al generaties lang aanwezig in de buurt. Bert is opgegroeid boven de smederij. Hij kent iedere steen, ieder stukje hout en ijzer in de pandjes aan de Bellamystraat. Als klein jongetje ging hij mee met zijn opa en vader om de huur bij hun huurhuisjes in de buurt op te halen. Zijn grootvader legde op zesjarige leeftijd in 1884 de eerste steen van de pandjes die later de smederij werden. "Mensen noemden de Bellamystraat ook wel de Meisterstraat, omdat de familie hier altijd nadrukkelijk aanwezig is geweest."

Hij hoopte zijn bedrijf in het klein te kunnen voortzetten in de voormalige Cacaofabriek, aan de andere kant van de straat. Daarvoor kreeg hij geen vergunning, omdat bovenin de fabriek mensen zijn gaan wonen.

Markant
Voor het veelgeprezen 'dorpse' karakter van de Bellamystraat, dat veel nieuwe bewoners naar de buurt trekt, is Bert medeverantwoordelijk geweest. Niet alleen als de markante verpersoonlijking van een oud ambacht. Als kraker heeft hij met anderen veel historische pandjes in de buurt van de sloop gered. Dichtgetimmerde en verwaarloosde woningen werden opengemaakt en weer geschikt gemaakt voor bewoning.

Diezelfde woningen worden nu voor heel veel geld verkocht en verbouwd. "Beetje scheef soms," vindt hij.

De lege smederij Beeld Emilio Brizzi Photography

"Kijk nog een echte smederij!" Een vlotte pa met pet en een zoontje met longboard komen even polshoogte nemen, om zich vervolgens te laten verrassen door het nieuws van de sluiting. Ze druipen teleurgesteld weer af.

Datgene wat veel mensen leuk zeggen te vinden aan de Kinkerbuurt, de bedrijvigheid, is precies datgene wat er nu niet meer is. Lettergieterij, bierbottelarij, steendrukkerij, smederij. De opschriften van de oude bedrijven en winkeltjes doen het goed als versiering van de gevels van woningen en kantoren.


Lees meer over Groeten uit de Kinkerbuurt:
- De Kinkerbuurt, een introductie (video)
- Interview met Else Lenselink: 'De discussie over de Kinkerbuurt is gepolariseerd'

Beeld Emilio Brizzi Photography
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden