Plus Filmrecensie

Grande dames van het Britse theater in verrukkelijke docu

Joan Plowright, Judi Dench, Maggie Smith en Eileen Atkins zijn vriendinnen die geregeld samenkomen. Rogel Michell maakte er een documentaire over, vol prachtige anekdotes.

Tea with the Dames Beeld Mark Johnson

Tea With the Dames is een heel eenvoudige film. Joan Plowright, Judi Dench, Maggie Smith en Eileen ­Atkins zijn vriendinnen die geregeld samenkomen in het Britse plattelandshuis waar Plowright al decennia woont. Aanvankelijk met Laurence Olivier, sinds 1989 als zijn weduwe.

Regisseur Roger Michell mocht bij zo'n bijeenkomst aanwezig zijn en stelt af en toe een vraag waar de ­legendarische actrices dan op antwoorden. Of beter gezegd: hij suggereert een onderwerp. Kunnen ze het bijvoorbeeld over ouderdom hebben? Dench rolt met haar ogen. 'Fuck off, Roger.'

Aan scherpe dialogen geen gebrek. Toch heeft Dench wel een hilarisch verhaal over hoe mensen met je omgaan als je eenmaal een bepaalde leeftijd bereikt. Afgelopen zomer stak een wesp, die blijkbaar weinig eerbied had voor het Britse toneel, Dench in haar billen. Er kwam een zeventienjarige paramedicus om haar te helpen. 'Hoe ­heten we?' vroeg hij. 'Hebben we een persoonlijke ­verzorger?'Dench' ogen spuwen vuur. 'Ik had net acht weken op de planken gestaan in het Garrick ­Theatre!'

Zelfspot
Zo ontvouwt zich een verrukkelijke documentaire waarin de vriendinnen herinneringen ophalen, roddelen en bijna ongemerkt ook veel over hun lange carrières vertellen. Michell doorspekt de conversaties met schitterende archiefbeelden. Je zou het bijna vergeten, maar deze vrouwen, allemaal ver in de tachtig, zijn natuurlijk ook jong geweest. Allemaal hadden ze een hypnotiserende oogopslag waarmee ze de theaterwereld in de jaren zestig op zijn kop zetten. Ze zijn rebellen in ruste.

Zoals veel Britten lopen ze bovendien over van zelfspot. Complimenten worden weggewuifd, cynische opmerkingen met veel gegiechel omarmd. Alle onderscheidingen ten spijt blijft onzekerheid namelijk een belangrijke factor. Atkins vertelt dat ze zich op weg naar een voorstelling vaak afvraagt of ze op dat moment een auto-ongeluk zou willen krijgen. En dat het antwoord pas heel recentelijk 'nee' is geworden.

Prachtige anekdotes
De rol van Cleopatra durfden ze alle vier niet goed aan. Ze vonden zichzelf niet mooi genoeg. Toen Peter Hall in 1987 aan Dench vroeg of ze de Egyptische vorstin wilde spelen, antwoordde ze: 'Weet je zeker dat je daar een dwerg voor wilt die in de overgang is?' Hall lachte en zei dat dat precies is wie de ­echte Cleopatra was.

Zo volgen de prachtige anekdotes elkaar snel op. Smith onthult dat ze nog nooit iets van Downton Abbey, waar ze een grote rol in speelde, heeft gezien en dat ze vast doodgaat voor ze eindelijk toekomt aan de boxset die de makers haar hebben gegeven.

Over hun huwelijken zijn de actrices wat minder los­lippig, al hebben ze het wel uitgebreid over Laurence Olivier. Ze waren allemaal een beetje bang als ze met hem samenwerkten. Toen Smith met hem in Othello speelde, gaf hij haar eens een veel te harde klap. Ondeugend lachje: 'Het was de enige keer dat ik sterren zag bij het National Theatre.'

Tea with the Dames

Regie Roger Michell
Met Judi Dench, Maggie Smith, Eileen Atkins, Joan Plowright
Te zien in Cinecenter, Filmhallen, The Movies

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden