Plus

Glory

Eerlijk duurt het langst? Dat is niet de ervaring van de Bulgaarse spoorwegarbeider Tzanko (Stefan Denolyubov) als hij langs de spoorlijn een enorme hoeveelheid bankbiljetten vindt.

Stefan Denolyubov speelt de moreel onberispelijke spoorwerker Tzanko Beeld -

De corruptie in zijn land beu, meldt hij de vondst keurig bij de politie. Een goudeerlijke Bulgaar? Dat is goed nieuws, vindt de cynische politieke assistent (Margita Gosheva) van een minister. "We hebben een held," meldt ze juichend aan haar baas, die met dit buitenkansje publicitair wil scoren.

Tzanko wordt door de minister op een persconferentie de hemel in geprezen als prachtig voorbeeld van onzelfzuchtig handelen. De goudeerlijke man krijgt als beloning een horloge, dat veel slechter van kwaliteit is dan zijn eigen horloge, dat hij tijdens de ceremonie moet afdoen, waarna het zoekraakt. Wat de naïeve Tzanko niet beseft, is dat de minister hem gebruikt om de aandacht af te leiden van corruptieschandalen.

Dat hij een pion is in een cynisch politiek spel, merkt hij als hij op de persconferentie onbevangen aan de minister vraagt wanneer de achterstallige salarissen van de spoorwegarbeiders worden uitbetaald. Einde feestelijke bijeenkomst. Als Tzanko in de dagen erna eist dat hij zijn horloge terugkrijgt, vinden de autoriteiten hem een lastpost en maken ze hem met een smerige truc het leven zo moeilijk mogelijk.

Duistere werkelijkheid
Glory is na The Lesson de tweede film van Kristina Grozeva en Petar Valchanov van wat een trilogie moet worden over fatsoenlijke mensen, die een corrupte werkelijkheid in worden geslingerd. In The Lesson belandt een lerares in een vernederende spiraal als door de goklust van haar man hun huis dreigt te worden verkocht. Het gegeven in Glory is nog treuriger, omdat daarin een goede daad niet wordt beloond, maar wordt afgestraft.

Glory, waarin zwarte humor niet ontbreekt, krijgt niet de prijs voor het subtielste drama van het jaar, want anders dan in The Lesson ligt de boodschap dat Bulgarije een moreel moeras is er dik bovenop. Maar de woede die uit het drama spreekt, en het uitstekende acteren van vooral Margita Gosheva als manipulerende, cynische politieke bitch, zorgen voor een overtuigende aanklacht tegen de duistere Bulgaarse politieke werkelijkheid.

Glory

Regie Kristina Grozeva, Petar Valchanov
Met Stefan Denolyubov, Margita Gosheva
Te zien in Ketelhuis, Lab 111

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden