Plus Filmrecensie

Gloria Bell is een prima remake, maar mist noodzaak

De Chileense regisseur Sebastián Lelio komt met een Amerikaanse remake van zijn succesfilm Gloria. Weer bewijst Lelio zich als uitstekend regisseur, maar wie het origineel gezien heeft, mist de noodzaak.

Gloria Bell Beeld .

De Chileense filmwereld doet iets erg goed, want na Pablo Larraín met Jackie is Sebastián Lelio de tweede Chileense regisseur die Hollywood binnendendert. Niet met een originele film, maar met een Amerikaanse remake van zijn Chileense succesfilm Gloria. De herhalingsoefening Gloria Bell is geen straf, vooral niet door Julianne Moore, die overtuigend een gescheiden eindvijftiger speelt, die op de relatiemarkt op een sukkelige weifelaar stuit.

Droomvrouw
Tien jaar is Gloria Bell gescheiden en haar twee volwassen kinderen zijn al weer een poosje het huis uit. Ze heeft dus alle tijd voor zichzelf. Maar je kunt ook te veel tijd voor jezelf hebben. Gloria rooit het prima in haar eentje, al zou haar werk wel iets uitdagender mogen zijn dan de suffe baan op een verzekeringskantoor, maar toch mist ze iets. Inderdaad: een leuke kerel met wie ze kan praten, lachen, huilen en vrijen.

Gloria is geen desperate vrouw die wanhopig op zoek is, maar als ze tegen een aardige man aanloopt zal ze hem niet uit de weg gaan. Om die kans te vergroten, bezoekt ze dansavonden voor oudere singles. Het geluk lijkt haar toe te lachen als ze er Arnold (John Turturro) ontmoet. Hij is innemend, geen macho, een jaar gescheiden en noemt haar al snel zijn droomvrouw.

Het blijkt te mooi om waar te zijn, want Arnold is een goedzak, die zich door zijn ex en volwassen dochters laat ringeloren. Zij laten hem niet los en bellen hem voor elk wissewasje. Aan zoetgevooisde woorden geen gebrek bij Arnold, maar erachter schuilt een slapjanus, die zijn ex en kinderen niet durft te vertellen dat hij een nieuwe vriendin heeft. Je hoeft geen vrouw te zijn om Gloria's woedende uitroep dat hij eens volwassen moet worden, te begrijpen.

Relatiemarkt
Gloria Bell gaat over de ervaringen van één vrouw, maar die lijken illustratief voor oudere vrouwen op de relatiemarkt. Het probleem kort samengevat: waar vind je als eindvijftiger nog een leuke man?

Gloria Bell
Regie Sebastián Lelio
Met Julianne Moore, John Turturro
Te zien in Cinecenter, Filmhallen, The Movies, Rialto, Studio K, City, Tuschinski

Het maakt Gloria Bell tot een bitterzoet drama, waarmee Lelio zich na Gloria, Disobedience en Una mujer fantástica (Oscar beste buitenlandse film) weer bewijst als uitstekende acteursregisseur - al moet je wel een enorme kluns zijn om een film met Julianne Moore te verprutsen, want deze actrice is altijd goed. Prachtig hoe ze een scala aan emoties, van verliefdheid tot wanhoop, van woede tot berusting, speelt.

Noodzaak
Toch knaagt er iets: Gloria Bell is een prima remake, maar wie het origineel heeft gezien, mist de noodzaak. Nogmaals: Moore is een innemende Gloria, met wie je ­prima kunt meevoelen, maar dat konden we ook met de Chileense Pauline García, die voor haar optreden in het origineel tot beste actrice werd uitgeroepen op het filmfestival van Berlijn.

Gloria Bell roept dezelfde vraag op als Michael Hanekes Amerikaanse remake van Funny Games, twaalf jaar geleden: waarom deze herhalings­oefening? Het antwoord is natuurlijk dat Amerikanen niet naar films met ondertitels willen. Wie leert het Amerikaanse bioscooppubliek lezen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden