PlusTen Slotte

Glen Campbell (1938-2017): Virtuoos, zonder een noot te lezen

Onverwacht komt zijn dood niet. In 2011 maakte zanger en gitarist Glen Campbell, de man van tijdloze klassiekers als Wichita Lineman en By the ­Time I Get to Phoenix, bekend alzheimer te hebben.

Campbell was in de jaren zestig een van de populairste zangers van de VSBeeld EPA

Er volgde een uitgebreide afscheidstournee en er was I'll Be Me, een ontroerende documentaire waarin hij heel open was over de ziekte die hem sloopte. Zijn allerlaatste album verscheen twee maanden geleden: Adios.

Bijna zeventig albums bracht Glenn Campbell in zijn lange en rijke carrière uit. Zijn totale plaatverkoop ligt rond de 45 miljoen exemplaren. In zijn hoogtijdagen, de late jaren zestig en vroege jaren zeventig, was hij een van de populairste zangers van de Verenigde Staten.

Die populariteit werd nog eens vergroot door een eigen tv-show, The Glen Campbell Goodtime Hour, die hij had van 1969 tot 1972. Het was een triomf voor iemand met een achtergrond als hij.

Straatarm waren ze thuis in Billstown, een gehucht in Arkansas, waar Campbell als zevende in een gezin met twaalf kinderen ter wereld kwam. Zijn vader was katoenplukker.

De jonge Glen had andere ambities. Op een goedkoop instrument van een verzendbedrijf leerde hij zichzelf met behulp van een plaat van Django Reinhardt gitaarspelen.

Geen noot
In 1960 vertrok hij naar Los Angeles. Hij speelde in The Champs, de groep van de instrumentale wereldhit Tequila, maar vond als virtuoos gitarist snel werk als sessiemuzikant. Als lid van The Wrecking Crew, een los-vast verband van studiomuzikanten in L.A., speelde hij mee op platen van Elvis Presley, Frank en Nancy Sinatra, The Beach Boys (met wie hij ook toerde), The Monkees en vele, ­vele anderen.

In zijn autobiografie berekende Campbell dat hij alleen al in 1963 als sessiemuzikant zijn medewerking verleende aan 586 songs. Dat hij geen noot kon lezen, was daarbij geen enkel probleem.

Succes onder eigen naam had hij vanaf 1967, toen hij een hit had met het nummer Gentle on My Mind. 'Crock' noemde Campbell zijn eigen stijl, een samenvoeging van country en rock. Maar op zijn best was hij in gedragen, rijk gearrangeerde ballads. Hij was de perfecte vertolker van het werk van songschrijver Jimmy Webb: Campbell zong, met warme en heldere stem, de originele versies van de later ontelbare malen gecoverde Webbsongs Wichita Lineman, By the Time I Get to Phoenix en Galveston.

In Nederland had Glen Campbell merkwaardig genoeg pas in 1975 met Rhinestone Cowboy, zeker niet zijn bes­te nummer, zijn eerste hit. Rhinestone Cowboy was ook de titel van zijn in 1995 verschenen autobiografie, waarin hij onder meer schreef over zijn lange verslaving aan dranken drugs.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden