Gewoon leven, wat bedoelen mensen daar toch mee?

PlusTheodor Holman

‘Je moet risico nemen, Theodor. Doe je deur open. Je kunt niet de hele tijd in je hol blijven…. No pun intended… Je moet dingen durven.”

“Zoals wat?”

“Het nemen van geen risico’s is nu juist te risicovol.”

“Goh… Zelf bedacht? Mooi, maar welke ­risico’s moet ik nemen?”

“Misschien is het je leeftijd en ben je te angstig. Je moet weer gewoon gaan leven.”

“Wat is dat… Gewoon leven… Je geeft geen antwoord op mijn vragen. Heb je soms ­mediatraining gehad? Jij mag ‘gewoon’ gaan leven. Ga naar cafés, restaurants, maar ik doe niet mee. Tegendraadsheid is namelijk: je verstand gebruiken. Jij mag buitenspelen met de dood, ik wil pas dood als ik oud en klaar ben. En of dat gebeurt weet ik niet eens.”

“Je bent zo weinig artistiek. Je moet je uitspreken!”

“Waartegen?”

“Jij wilt toch ook naar het theater? Je bent zo weinig kunstenaar met de kunstenaars.”

“Ik ben vorig jaar één keer naar het toneel geweest. Naar Lazarus. Vond ik slecht. Ik ben wel v aak naar de bioscoop geweest, en dat mis ik ook wel, maar de beste films van het afgelopen jaar zag ik op mijn iPad. Ik koop gemiddeld elke week een boek. Ik volg de literatuur. Waar ben ik geen kunstenaar met de kunstenaars?”

“Er zijn prachtige voorstellingen geweest.”

“Fijn. Ik heb in die tijd prachtige theaterstukken geschreven. Het gaat mij allemaal te snel. Van mij mag jij doen wat je wilt, maar laat mij met rust. Het lijkt wel of ik verplicht dom moet zijn.”

“Laat ik een voorbeeld geven: jij mist je kleinkinderen. Ga gewoon naar je klein­kinderen en knuffel ze. Dat bedoel ik met risico nemen.”

“Dat noem ik dus dom. Ik knuffel mijn kleinkinderen weer als ik zeker weet dat zij geen gevaar zijn voor mij en ik voor hen. Zo erg is het niet om mijn kind en kleinkinderen niet te knuffelen, zo erg is het niet om niet naar het theater te gaan. Het bestaan is hard. We zijn te sentimenteel geworden, te gevoelig. Als er ergens meer geld naartoe moet, dan is dat naar medisch onderzoek. Mijn ouders zijn jaren in lockdown geweest, met uithongering, en andere geestelijke en fysieke martelingen. Al die mensen die roepen om meer geld… Ga zelf geld drukken!”

“Oké, oké… Ik doe nu drie stappen naar achteren, dan kan je je deur opendoen en je pizza pakken.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden