Gewezen schaatstoppers bijten van zich af

Enrico Fabris (midden), Bob de Jong (links) en Ivan Skobrev (rechts) op het podium na de 5000 meter. Foto EPA

SALT LAKE CITY - Als er één les getrokken dient te worden uit het voorbije schaatsweekeinde in Salt Lake City, de laatste worldcup voor de Olympische Spelen in februari, is het wel dat gewezen wereldtoppers nooit mogen worden afgeschreven. Enrico Fabris, Jennifer Rodriguez en Erben Wennemars leverden het bewijs.

''Fabris heeft uitstekend verstoppertje gespeeld,'' zei Bob de Jong na de fenomenale vijf kilometer van de Italiaan: 6.06,06, de tweede snelste tijd ooit. Was dit dezelfde Fabris die een week eerder in Calgary nog ruim zestien tellen langzamer was?

De Jong, die tweede werd in 6.08,76: ''Hij reed tot nu toe onder de maat, maar dat deed hij bewust. Ik wist wel beter; wat ik hem in trainingen zag doen, correspondeerde niet met zijn uitslagen in de wedstrijden.''

Fabris reageerde vrij luchtig: ''Ik wist dat ik het in me had, maar het kwam er nog niet uit''. Terwijl de Italiaan gewoon pure klasse is. En dat geldt ook voor de Amerikaanse Jennifer Rodriguez, die derde werd op de 1500 meter. In 2006 ging de sprintwereldkampioene met schaatspensioen, medio 2008 maakte ze haar rentree en exact een jaar geleden werd ze in Nagano eerste op de 1000 meter. Daarna was het even stil, maar nu, met de Olympische Spelen in aantocht, stond ze dus weer op het podium.

Fabris en Rodriguez hebben in hun land zo weinig concurrentie dat ze het zich kunnen permitteren een poos gas terug te nemen. Erben Wennemars heeft die luxe niet. Nederlandse schaatsers leven van kwalificatie naar kwalificatie.

En dat 'gejakker', zoals hij het zelf noemde, heeft dit jaar een negatieve weerslag op hem gehad. Hij stond voor de 1500 meter op de standby-lijst, maar in plaats van naar Amerika af te reizen ging hij liever op visite bij Elfstedenwinnaar Evert van Benthem, die in Canada woont. ''Ik ben al te vaak reserve geweest en telkens maakte ik de reis voor niks. Toen ik het telefoontje kreeg dat ik in Salt Lake City toch kon rijden, stond ik bij Evert koeien te melken.''

Pas een paar uur voor zijn race landde Wennemars op de luchthaven, maar desondanks knalde hij naar 1.42,73. Als hij niet gediskwalificeerd was (hij kon de laatste binnenbocht niet houden), was hij derde geworden.

Als beloning mocht Wennemars gisteren met Carl Verheijen en Bob de Vries de ploegenachtervolging rijden. Op dat onderdeel hoopt hij nog altijd vurig olympisch goud te winnen. Maar dan moet hij zich wel eerst na de kerst bij het olympisch kwalificatietoernooi plaatsen voor de 1500 meter. Wennemars: ''Ik heb de schaatsen waarop ik al mijn wereldtitels heb gehaald weer tevoorschijn gehaald. Die had ik na de Spelen van Turijn weggedaan.''

Durft iemand nog te stellen dat de Canadese Cindy Klassen, houdster van drie wereldrecords maar thans slechts een middenmoter, in februari in Vancouver niet top zal zijn? (MAARTEN VAN HELVOIRT)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden