Get Out

Get Out weerspiegelt het perspectief van Chris, die op 11-jarige leeftijd weeskind is geworden en zich tot een verdienstelijk fotograaf heeft ontwikkeld. Hij is zwart, zijn vriendin is blank.

Een still uit de film Get Out Beeld -

Chris en Rose zijn vijf maanden bij elkaar, het wordt tijd om haar ouders te ontmoeten. Chris is nerveus: weten ze het al? Nee, zegt Rose, maar maak je geen zorgen, als mijn vader een derde keer op Obama had kunnen stemmen, had hij dat ­zeker gedaan.

Daarmee is de kou uit de lucht, voor Rose ­tenminste. Maar Get Out gaat niet over haar. De film weerspiegelt het perspectief van Chris, die op 11-jarige leeftijd weeskind is geworden en zich tot een verdienstelijk fotograaf heeft ontwikkeld.

Hij is zwart, zijn vriendin is blank. Dat geldt ook voor de ouders van debuterend schrijver en regisseur Jordan Peele. In zijn satirische horrorfilm geeft Peele een vlijmscherpe draai aan de sociale thema's waarmee hij in de sketchserie Key & Peele stoeide.

Na vijf seizoenen naast zijn creatieve partner Keegan-Michael Key slaagde Peele er eindelijk in zijn debuutfilm van de grond te krijgen. Het idee voor Get out bedacht hij negen jaar geleden, toen Obama nog president moest worden.

De film ontkracht de mythe van een postraciale samenleving en plaatst kanttekeningen bij de houding van welgestelde linkse blanken, die met een stem op Obama hun collectieve schuld afkochten, alsof het een aflaat voor het slavernijverleden was.

Rose is niet de enige die naar Obama verwijst: haar vader staat bij de eerste kennismaking te popelen om Chris met zijn verlichte politieke denkbeelden gerust te stellen. Het ongemak bij Chris is voelbaar.

Peele zoekt voortdurend naar een balans tussen de horror en de humor, de spanning en de satire. Daarom woont de steenrijke familie van Rose niet in een buitenwijk, maar op een landgoed in een villa die aan een plantagepaleis doet denken.

De tuinman en de huishoudster zijn zwart. Maar we beschouwen ze als familie, wordt er met iets te veel nadruk over gezegd. Chris voelt nattigheid: hier klopt iets niet.

Get Out is een horrorfilm en de titel een aansporing om te vluchten, dus na de suggestieve en prikkelende opzet zal er een escalatie in gruwelen volgen.

Maar ook daarbij bespeelt Peele meer het brein dan de onderbuik. Hij is niet de eerste Amerikaanse filmmaker die de wetmatigheden van het horrorgenre naar zijn hand zet om prikkelende maatschappijkritiek voor een breed publiek toegankelijk te maken.

In de films van zombievader George Romero (Night of the living dead, 1968) en diens generatiegenoot Wes Craven (The people under the stairs, 1991) werden ook harde noten over raciale tegenstellingen gekraakt. In de recente trilogie The Purge werden de Republikeinse ambities over orde en tucht genadeloos uitvergroot.

In tegenstelling tot die voorgangers werd Get Out in de Verenigde Staten meteen een cultureel fenomeen: succesvol in de bioscopen en veelbesproken in de media.

Peele heeft negen jaar moeten wachten om de film te kunnen maken, maar hij raakt mede daardoor een gevoelige snaar in het land waar de houwdegens uit The Purge de macht grepen en Obama een vage herinnering dreigt te worden.

Get Out

Regie Jordan Peele
Met Daniel Kaluuya, Allison Williams, Catherine Keener
Te zien in Filmhallen, Kriterion, Arena, De Munt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden