Gesink mentaal ongebroken naar huis

De pols van Rober Gesink wordt woensdag na de vijfde etappe onderzocht. Bijna tachtig kilometer fietsen met een gebroken pols was pijnlijk, maar Gesink maakt geen drama. Foto EPA

GUALTA - Tegen de klok van half negen kwam woensdagavond ook Robert Gesink aan in het Emporda golfhotel van het Spaanse kustplaatsje Gualta. Zijn linkerpols in een zwarte spalk, gestold bloed op zijn vingers, een verband om het been en nog altijd gekleed in het koerstenue waarin hij in de etappe van Cap d'Agde naar Perpignan 75 pijnlijke kilometers gestreden had om in koers te blijven.

Vergeefs bleek achteraf. In het ziekenhuis van Perpignan wezen de scans en foto's uit dat Gesink zijn linkerpols had gebroken. De mensen om hem heen vermoedden dat de wereld van de 23-jarige Achterhoeker is ingestort. ''Heel Nederland keek er toch naar uit dat hij speciale dingen zou gaan doen in de bergen'', verwoordde Frans Maassen, de ploegleider die al die tijd in zijn buurt was geweest in de volgwagen, de stemming in het team en ver daarbuiten.

Robert Gesink straalde bij zijn aankomst echter heel wat minder 'drama' uit dan je zou verwachten. Hij kon al weer lachen. ''Het wordt er toch niet anders van'', zei de klimmer schouderophalend. ''Maar natuurlijk is het balen. Ik was hier om de Tour op een leuke manier te leren kennen. Dat gaat dus niet door. Ik heb de bergen niet eens gehaald.''

En dat allemaal omdat hij na het laatste colletje van de dag ten val kwam. ''Er was heel de dag al een gewring in het peloton. Iedereen wist dat het verderop op de kant zou gaan. Voor me remde iemand hard. De man erachter remde nog harder en ik kon niet nog harder remmen.'' Hij viel. ''Ik heb mezelf denk ik op proberen te vangen met mijn hand'', zegt hij met een blik op de zwarte spalk.''

Wat dacht en voelde hij vervolgens? ''In het begin viel het wel mee. Na een tijdje zag ik een vochtbult verschijnen op mijn pols. Ik heb ooit mijn andere pols gebroken en dat zag er toen net zo uit. Hij ging echter door. '''Je denkt immers altijd dat er toch een kans is dat het niet gebroken is en dat je de andere dag weer door kunt.'' Wanneer verdween die hoop? ''In het ziekenhuis toen de foto uitwees dat de pols gebroken was.''

Bijna tachtig kilomter fietsen met een gebroken pols moet een pijnlijke ervaring geweest zijn. Ook hier wil Gesink geen drama van maken. ''Het deed pas echt pijn als je door een gat reed.'' Het viel alleen niet mee om te sturen en remmen. ''Op een gegeven moment ga je scheef op je fiets zitten en doet alles pijn.''

Weg eerste Tour. Weg droom. Robert Gesink weet het, maar hij vertelde zijn verhaal woensdagavond haast zonder emoties. Wat hij zoal dacht? ''Dat dit mijn dag niet was. Meer kan ik er nu niet van maken. Het echte besef zal nog wel komen als ik thuis ben. Ik weet niet of ik het kan opbrengen om thuis naar de Tour te kijken. Het lijkt me het ergste wat er is. Ik vind het shit als ik naar de Giro moet kijken, terwijl die wedstrijd niet eens op mijn programma staat. Voor een sportman is het ergste dat je door omstandigheden niet kunt laten zien wat je van plan was.''

Thuis in Varsseveld waren ze volgens Gesink vooral geschrokken. ''Mijn pa wordt morgen 50. Hij had zich die dag anders voorgesteld.'' Gesink ook, maar de wereld stort volgens hem echt niet in als je met een gebroken pols de Tour moet verlaten. ''Het groeit wel weer aan elkaar en er komen dit jaar nog veel meer mooie koersen.'' (AD PERTIJS)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden