Plus

Gerritjan Deunk 1951-2017: tot het laatst oog voor schoonheid

Ontwerper Gerritjan Deunk gaf artiesten en veel homohorecazaken een eigen stijl. Soms zelfs gratis. Vorige maand overleed hij aan de gevolgen van maagkanker. 

Gerritjan Deunk Beeld Privé
Gerritjan DeunkBeeld Privé

Koffiekopjes met donkerblauwe letters, die opzettelijk net niet recht gedrukt zijn. Maarten de Koning, oud-medewerker van coffeeshop Downtown bewaart de kopjes zorgvuldig op zolder. De zaak in de Reguliersdwarsstraat dankte de logo's op het servies aan vormgever Gerritjan Deunk.

Deunk gaf in de jaren tachtig veel homo­horecazaken in de straat, zoals April, Exit en Havana, een eigen stijl. Ook werkte hij voor verschillende artiesten.

Hij was hierin soms weinig zakelijk: "In 1990 ontwierp Gerritjan gratis de poster voor een van mijn eerste theatershows," zegt travestie-artiest Ruud Douma, beter bekend als Dolly Bellefleur. "Om mij te steunen, zei hij dan."

Zijn eigen opdrachtgever
De afgelopen maanden was Deunk, die op 11 februari aan de gevolgen van maagkanker overleed, vooral zijn ­eigen opdrachtgever. Hij ontwierp een kleurige rouwkaart met foto's van hem en zijn partner Paul Groot, om zelf de gasten voor zijn uitvaart uit te nodigen.

Aan Groot gaf hij een speech, Het allerlaatste woord, die hij op de dienst diende voor te lezen. ­Die autonome regiedrift is Groot niet ­onbekend: "Om tien uur 's ochtends was Gerritjan al bezig met wat we 's avonds gingen eten."

Met zijn geschiedenisleraar Leo Kok, die hij op de hbs ontmoette, bleef Deunk altijd bevriend. Kok viel het visuele vermogen van de puber al snel op. "Na een avond op onze kinderen te hebben gepast, sprak hij mijn vrouw aan op het ­interieur: "Het is een mooie stoel, mevrouw, maar hij past toch beter daar."

Grote ­parelkettingen
Op straat sprak Deunk graag voorbijgangers aan. "Vooral deftige dames met grote ­parelkettingen," zegt Groot. Ook 'hartsvriendin' Hanneke Haneveld, die vanaf 1994 met Deunk bij PCM Uitgevers een duo vormde, belde hij dagelijks: "Soms wel vier keer per dag.

Dan bespraken we de Nederlandse planologie terwijl we cryptogrammen oplosten." Het verbaasde Haneveld dan ook niet dat hij als een van de eerste met een gsm, model koelkast, in zijn zak door Amsterdam liep.

Na de kunstacademie in Enschede vormde hij met Guus Silverentand in Amsterdam een bekend gaykoppel. Hij maakte grafische ontwerpen voor glossy Avenue, adviesbureau KPMG en voor zijn eigen Studio Deunk. Als redacteur bij tijdschrift Onze Eigen Tuin groeide zijn liefde voor de ­natuur.

Overdaad
De tuin van Groot stond daar symbool voor. "Dan kwam hij weer met een kofferbak vol planten aanrijden. 'Vol is vol, hè!' zei ik dan, maar dan wuifde hij mij de tuin weer uit. Alles moest bij Gerritjan in overdaad, maar dan wel maximaal genieten. Van het eten van een zak Febofriet tot het dessert in een sterrenrestaurant, het was altijd 'heerlijk!'"

"Hij wilde waardig sterven," zegt Groot over de beslissing van Deunk om op 11 februari zijn leven te beëindigen. Zowel de regie als zijn oog voor schoonheid behield hij tot het laatste moment. Het ambulancepersoneel plaatste op zijn laatste dag het ­infuus. "Heb ik weer, laatste uur van mijn leven. Staat de mooiste broeder van de Gooi- en Vechtstreek aan mijn bed," zo oordeelde Deunk.

Deunk werkte enkele jaren aan Het Groot Gedenkboek. Negen maanden na publicatie moet hij zelf herdacht worden. Op pagina 381 schrijft hij over zijn eigen dood: 'Wees goed bedroefd over mij als ik sterf, maar rouw zo het uitkomt en graag solo.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden