Plus

Georgette Schlick: 'Online en televisie groeien naar elkaar toe'

Na haar vertrek bij SBS leidt Georgette Schlick (45) een van de grootste productiemaatschappijen van het land. 'Ik ben net zo trots op Heel Holland bakt als op een kleine digitale productie."

Georgette Schlick: 'Op het moment dat ik het personeel de mail rondstuurde dat we zouden verhuizen naar Amsterdam, hoorde ik overal gejuich in het gebouw.'Beeld Zahra Reijs

Aan de muur van het kantoor van Georgette Schlick hangen vier whiteboards. GTFOOMH, staat er op de eerste, BLVD op de tweede, LN op de derde. De laatste is duidelijker. 'Dokter Tinus', staat er in keurig handschrift.

Onder de titels staan de kijkcijfers met bijbehorend marktaandeel. Af en toe onderbroken door een groene streep wanneer een programma goed heeft gescoord. Get The Fuck Out Of My House, RTL Boulevard, RTL Late Night en Dokter Tinus zijn slechts een kleine greep uit het portfolio van de omvangrijke productiemaatschappij FremantleMedia, het bedrijf waar Schlick ceo van de Nederlandse en Belgische tak is.

Over de belangrijkste cijfertjes in de televisiewereld: "Ik ben van mening dat we naar een ander meetsysteem moeten, waarbij al het kijken, op welk platform dan ook, wordt meegeteld. Het is frustrerend dat we nog steeds worden afgerekend op alleen deze cijfers, waarvan je ook de totstandkoming in twijfel kunt trekken."

Voordat Schlick aan de slag ging bij FremantleMedia werkte ze een kleine anderhalf jaar als ceo bij SBS Broadcasting, voordat ze in 'goed onderling overleg' besloot haar spullen te pakken. Een onrustige periode, waarover ze liever niet meer praat. Althans, zo min mogelijk.

"Toen ik net weg was, kreeg ik veel interviewverzoeken. Dat snap ik ook wel, maar het hoofdstuk was voor mij afgesloten. Iedereen vroeg van alles over SBS, maar ik ging niet meer over SBS. Ik ben ook helemaal niet vervelend weggegaan daar."

Ondertussen is er daar weinig veranderd. Het rommelt nog steeds bij SBS Broadcasting. Peter Lubbers moest onlangs wijken, nu is Remco van Leen de nieuwe programmadirecteur.
"Het is logisch dat het rommelt bij een bedrijf dat in de problemen zit. Maar ik vind eigenlijk - om er dan toch iets over te zeggen - dat SBS het heel goed doet. Er ligt een enorm vergrootglas op de organisatie."

"Tegelijkertijd staat de markt te trillen op zijn grondvesten. Ik vond het bij SBS ook wel lastig dat alles wat gebeurde onmiddellijk werd uitvergroot. Als je hard aan een bedrijf probeert te werken, maakt het er de klus niet makkelijker op als de hele wereld meekijkt. SBS is nu mijn klant, en daar ben ik heel blij mee."

Is het rustiger bij FremantleMedia?
"Zo zou ik het niet zeggen. Organisatorische onrust hebben wij hier niet, dat is prettig en zit ook in het dna van het bedrijf. Dat wil niet zeggen dat wij als producent kunnen denken dat deze storm aan ons voorbijgaat. Dat is een illusie. Wij moeten goed blijven nadenken hoe we gaan zorgen dat we over vijf of tien jaar nog steeds een grote speler zijn."

Met de storm doelt u op teruglopende advertentie-inkomsten?
"Exact. Het goede nieuws is dat ze niet verdampen, maar zich verplaatsen naar online. In deze tijd kun je beter degene zijn die content maakt dan een televisiezender, denk ik. Want waar onze video's en producties terechtkomen, maakt niet uit. Er is een enorme behoefte aan content. Elk merk wil uitgever zijn."

De taart is groter geworden?
"Dat denk ik wel. Hij is weliswaar gefragmenteerder dan ooit, maar ook groter. En hij vraagt een andere expertise. Toen ik binnenkwam, had FremantleMedia Nederland geen digitaal contentbedrijf. Dat was niet eens zo gek: de urgentie was er niet of werd niet waargenomen. Daarop heb ik Arthur Clement van Vice gevraagd naar ons te komen, met de boodschap: 'Arthur, ik heb helemaal niks.'"

"Het is gaaf te zien dat er dan jonge gasten binnenkomen met een totaal ander dna. Het zijn digital natives, zoals wij dat noemen. Ik ben er toen achter gekomen dat dat de enige manier is. Ik heb ook lang gedacht dat we die hele digitalisering ook met televisiemensen konden bewerkstelligen. Vergeet het. Werkt niet. Andere doelgroep, andere manier van maken, andere manier van denken, andere budgetten."

Zijn het twee totaal verschillende ambachten?
"Ja, ook omdat je het voor een andere doelgroep maakt. Daarom hebben we binnen het bedrijf een harde knip gemaakt tussen televisie, Blue Circle, en digitaal, Tiny Riot. Dat was nodig. Voorheen had je het online over snack-tv, maar je ziet dat zowel korte als lange formats online steeds meer een plek vinden. Langzaam groeien beide werelden naar elkaar toe. Bij tv-makers ontstaat oprechte interesse voor digitale ideeën. De content die online wordt gemaakt wint aan kwaliteit en raakt steeds meer aan televisiestandaarden. Dat is voor ons producenten een fijne ontwikkeling."

U nam ruim een jaar geleden de beslissing met FremantleMedia van Hilversum te verhuizen naar Amsterdam. Heeft die stap gebracht wat u hoopte?
Schlick begint te lachen. "Wil je alsjeblieft eerst opschrijven dat de gemeente Hilversum heel goed voor ons is geweest?"

Hilversum had een producent met 250 werknemers liever niet zien vertrekken. Het raakt aan de krimp van Hilversum als mediastad, die burgemeester Pieter Broertjes deze week in de Gooi- en Eemlander zorgelijk noemde.

"We wilden ook niet per se weg. Zoveel mensen oppakken en naar een andere stad brengen is best een klusje. Dus nee, ik was niet genegen Hilversum te verlaten, maar ik vond wel dat wij, als top 3-producent van Nederland, presence moesten hebben; en niet drie afdelingen in een onbeduidend gebouw. Dat bleek lastig in Hilversum, waarop de makelaar met een pand in Amsterdam kwam."

"Mijn eerste reactie was: moeten we niet doen, voor een producent moet het geld nooit in stenen gaan zitten. Maar een half jaar later hadden we nog niets gevonden. Op het moment dat ik het personeel de mail rondstuurde dat we toch zouden verhuizen naar Amsterdam, hoorde ik overal gejuich in het gebouw. Een goede beslissing, dus. In Amsterdam zitten we midden in het leven van de kijkers die we willen bereiken met onze programma's."

Speelde de verhuizing van de studio van RTL Boulevard, dat geproduceerd wordt door Blue Circle, naar het Leidseplein mee?
"Dat heeft wel een rol gehad. Met RTL Late Night en Boulevard maken we twee dagelijkse, grote liveshows in Amsterdam. Het is niet heel efficiënt dan met de redacties in Hilversum te zitten. Op een gegeven moment dachten we: we gaan de stap gewoon maken."

Hoe ziet het overleg met RTL eruit bij het nemen van zo'n besluit?
"Als producent moet je dienstbaar zijn. Creatief in de eerste plaats, maar daarnaast dienstbaar. Daar moet je ook wel een beetje voor gemaakt zijn. De klant vraagt altijd dat we out of the box denken, maar de ideeën moeten wel binnen de kaders van de doelgroep van de zender passen. Bij een dagelijks programma zoals Boulevard is het contact daarom intensief."

"Het is niet zo dat RTL zegt: hier heb je het geld, maak jij het programma maar. We gaan samen finetunen en RTL geeft aan wat ze belangrijk vinden en bijvoorbeeld met welke presentatoren ze graag werken."

"Zo gaat dat ook bij het nemen van zo'n besluit. Zowel RTL als wij wilden met Boulevard naar een dynamiek waarbij het programma meer in het midden van de samenleving staat. In alle opzichten is dat goed gelukt, denk ik."

Kennen mensen Blue Circle en/of FremantleMedia goed genoeg?
"Nee, maar dat hoeft ook niet."

Waarom niet?
"Omdat wij geen business-to-consumermerk zijn. Onze klant is een merk, een zender of een omroep, niet direct de tv-kijker zelf. Het is voor mij en het succes van de organisatie niet heel belangrijk - al zou ik het wel leuk vinden - dat de slager op de hoek Blue Circle kent."

"Ik denk wel dat de bekendheid groeit. Als je vijf jaar geleden op een verjaardag zei dat je bij Blue Circle werkte, dachten mensen waarschijnlijk dat je een botermerk bedoelde. Ik heb het idee dat dat verandert. Dat is fijn, want tussen tv-kijkers zit ook de marketingdirecteur van een mooi merk, die op zoek is naar content."

In hoeverre bent u als ceo betrokken bij het creatieve proces?
"Niet direct. Het bedrijf bestaat niet uit duizenden mensen, dus ik ken iedereen die hier werkt en praat met hen. Het gaat altijd over programma's en ik loop lang genoeg mee in de televisiewereld om ook op het creatieve vlak een gesprekspartner te zijn. Maar Raul ter Linden is onze creatief directeur. Ik moet niet naast hem op de vloer gaan tetteren dat het anders moet. Daar is hij veel beter in dan ik."

Hoe komt een rechtenstudent in de televisiewereld terecht?
"Dat lijkt vreemd, hè? Maar een rechtenstudie is een fantastische basis, welk werkveld je ook in gaat. Je wordt getraind analytisch te zijn en snel te denken, durven keuzes te maken."

"Dat ik de media in ben gerold, is puur toeval. Ik deed tijdens mijn studie vakantiewerk bij de Dieren­bescherming en werkte daar met de man van Antoinette Hertsenberg. Die kende Ruud van Breugel; via hem ben ik bij productiebedrijf Palm Plus gekomen als manusje van alles."

Na een tussenfase van tien jaar als directeur van detacheerder Brunel werd u ceo van het ­facilitaire multimediabedrijf Dutchview.
"In die periode maakte Dutchview veel voor John de Mol. Toen hij zijn deel in SBS kocht, vroeg hij mij me kandidaat te stellen voor de ceo-functie. Dat deed ik, al had ik nul ervaring met het runnen van een televisiezender. Gaandeweg begreep ik wat ze wilden: het samenbrengen van twee bedrijven en het runnen ervan. Laat dat nu net twee dingen zijn die ik leuk vind."

Bij FremantleMedia heeft u vier bedrijven - Blue Circle, No Pictures Please, Fiction Valley en Tiny Riot - samengebracht. Wat zijn de uitdagingen voor de komende jaren?
"De grootste valkuil van deze plek is dat je elke dag wordt opgeslokt door de waan van de dag. Het is straks ineens 2020 en dan heb je niet bedacht welke stappen in de tussentijd genomen moesten worden. Daar probeer ik scherp op te blijven. Hoe gaan we van A naar B en wat hebben we daarvoor nodig?"

"Ik geloof heel erg in 'intrapreneurs', ondernemers in het bedrijf. Daarbij is de grootte van een idee ondergeschikt: ik ben net zo trots op Heel Holland Bakt als op een kleine digitale productie. Doe maar, ga maar maken, ik vertrouw erop. Het geeft mensen vleugels. En voor mij, als ik zie dat ik iemand heb vrijgelaten om zijn idee uit te werken en dat wordt daarna een succes - veel mooiere dingen zijn er niet in mijn werk. Sterker nog: dat ís mijn werk."

Is de mogelijkheid medewerkers die vrijheid te geven een voordeel van deel uitmaken van een gigantische speler als FremantleMedia? Tuvalu Media (o.a. Maestro en Ali B op volle toeren) is nog een van de laatste voorbeelden van een onafhankelijke Amsterdamse producent.
"Maar ik weet niet of ze dat ook blijven."

Vertel?
"Ik heb geen nieuws voor je, maar ik kan me wel voorstellen dat er een moment voor Tuvalu komt om te verkopen. Ik zou het ook verstandig vinden. Deel uitmaken van een internationaal grote speler heeft vrijwel uitsluitend voordelen."

"Log? Volgens mij word je er juist dynamisch van en bovendien is er veel expertise bij internationale collega's van FremantleMedia. Tegen de investeringen die hier zijn gedaan, kun je - en dat is niet denigrerend bedoeld - als onafhankelijk tv-producentje niet op boksen."

"Tuvalu is dan nog wel een voorbeeld van een producent die bij uitstek probeert vooruit te gaan. Maar voor de grote stappen heb je slagkracht nodig. Dat is de realiteit. Ewout Genemans zal dat ook zeggen. Een jaar geleden hebben we zijn No Pictures Please overgenomen - hij krijgt vleugels hier. Ineens zijn veel meer ideeën haalbaar."

'Doe maar, ga maar maken, ik vertrouw erop. Je ziet: mensen krijgen daar vleugels van'Beeld Zahra Reijs
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden