Analyse

Genoeg kandidaten voor verkiezingen, maar niet de juiste

97 gemeenten kunnen nauwelijks kandidaten vinden voor de verkiezingen. In Amsterdam spelen andere problemen.

Beeld anp

Ongeveer tweehonderd kandidaten meldden zich eerder dit jaar bij de Amsterdamse PvdA-fractie, allemaal in de hoop een plekje te veroveren op de kandidatenlijst van de partij bij de komende raadsverkiezingen. Tweehonderd kandidaten voor - zoals het nu lijkt - ergens tussen de tien en de vijftien zetels.

Niets te klagen
Ook andere Amsterdamse partijen lijken niets te klagen te hebben: naast de negen zittende partijen hebben zich al drie ouderenpartijen en een jongerenpartij gemeld. Nog een handvol andere partijen doen mee aan de verkiezingen - en bijna allemaal hebben ze al kandidaten klaarstaan voor de gemeenteraad. Het moge duidelijk zijn: de Amsterdamse politiek heeft weinig last van de problemen bij het vinden van raadsleden, waar de Vereniging van Griffiers over repte in Nieuwsuur. Volgens de griffiers lukt het kleine lokale en soms ook grote landelijke partijen in maar liefst 97 gemeenten niet kandidaten te vinden voor de raad.

Volgens minister Plasterk van Binnenlandse Zaken kan het raadswerk aantrekkelijker worden gemaakt door er een fatsoenlijke beloning tegenover te stellen. Nu is de gebrekkige vergoeding natuurlijk niet het enige bezwaar van veel aspirant-raadsleden, maar zeker in kleine gemeenten loont het nauwelijks de moeite, zo blijkt uit een rondgang van Het Parool.

Twintig uur
De vijftien raadsleden in de tienduizend zielen tellende gemeente Landsmeer bijvoorbeeld, krijgen voor hun werk maandelijks 514,74 euro overgemaakt. In Diemen, met 26.000 inwoners, is dat 800 euro. Daarmee vergeleken is het raadslidmaatschap in Amsterdam een vetpot. Inclusief de onkostenvergoeding krijgen de 45 Amsterdamse raadsleden namelijk 2800 euro; een inkomen waarvan duizenden Amsterdammers alleen kunnen dromen. Naast de idealistische motieven speelt zal die ruime vergoeding voor sommige raadsleden ongetwijfeld een rol spelen bij de afweging; 2800 euro is niet slecht voor een halve baan: het raadswerk kost de politici volgens de officiële opgave namelijk twintig uur per week.

ZZP'ers
De praktijk is weerbarstiger. Natuurlijk zijn er raadsleden die zich er makkelijk van afmaken, de dossiers niet bijhouden en geregeld een vergadering overslaan. En zeker in grotere fracties is het makkelijker de snor te drukken. Maar de meeste raadsleden zijn veel meer tijd kwijt dan die twintig uur, zo blijkt.

De Amsterdamse gemeenteraad bestaat dan ook voor een opmerkelijk groot aantal zzp'ers en ambtenaren; als de politiek meer tijd van ze vraagt, kunnen zelfstandigen zonder personeel tijdelijk minder opdrachten aannemen. En ambtenaren kunnen makkelijk even minder gaan werken bij hun baas. Net als in veel andere gemeenten is het in Amsterdam dan ook niet zozeer een probleem om geschikte kandidaten te vinden, maar vooral om de raad een representatieve afspiegeling te laten zijn van de stad.


Lees vandaag (07-01) meer in Het Parool.

 
Het raadswerk kost de politici volgens de officiële opgave twintig uur per week
Beeld Jorris Verboon
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden