Plus

Geneurie, een laptop: zo maakt Martin Garrix een wereldhit

Martin Garrix (21) hoort zaterdag of hij zich weer een jaar lang de beste dj van de wereld mag noemen. In het DeLaMar Theater hield hij gisteren een studiosessie, om te laten zien hoe hij zijn hits maakt.

Beeld Carly Wollaert

Zou 'jaaa egeghh' de nieuwste hit van Martin Garrix worden? Of toch 'yeey', 'brookkkks' of 'brooooooooooks ibiza'? Of wellicht Matter_anderdeel_2?

Les 1: geordend werken is in elk geval geen vereiste om de beste dj van de wereld te worden. Dat blijkt als Martin Garrix een track op zijn laptop zoekt en een zaal vol producers mee kan kijken wat er op zijn scherm gebeurt.

In een folder met de titel 'project' staan honderden bestanden, zonder duidelijke vorm van ordening.

De zaal moet erom lachen. Uit herkenning, vermoedelijk. Uitlachen zal het in elk geval niet zijn: de track die 'emotie_3' heet zou zomaar een nieuwe wereldhit-in-wording kunnen zijn. Garrix heeft zojuist immers verteld dat het bij zijn muziek gaat om 'het overbrengen van emoties en het genereren van geluksgevoelens'.

'Geen hogere wiskunde'
In het DeLaMar - voor de 22ste editie de thuisbasis van Amsterdam Dance Event, omdat Felix Meritis wordt gerenoveerd - hield Garrix (echte naam: Martijn Gerard Garritsen) gisteren een studiosessie, om andere producers een inkijkje te geven hoe hij werkt. De studio in dit geval: een laptop.

Garrix vertelt dat de eerste twee of drie uur dat hij aan een track werkt het belangrijkst zijn. Dan bouwt hij de structuur en de melodie op. Soms werkt hij zestig of tachtig uur aan een track, maar als de basis van die eerste paar uur niet goed is 'trek je uiteindelijk je haren als pure frustratie uit je kop'.

Hij is een 'melodiejongen', zegt hij. "Ik zit vol melodieën, ik neurie de hele dag." Met enige schroom laat hij zien (en horen) hoe hij een stukje van zijn eigen geneurie heeft opgenomen en daarmee met FL Studio - de software die hij gebruikt - een nummer heeft gebouwd.

Die nummers zijn opgebouwd uit tientallen geluidslagen, elk met een verschillend geluid. Dat opbouwen is volgens hem 'geen hogere wiskunde'.

Aan regels die hij ooit leerde op de Herman Brood Academie, een mbo-opleiding popmuziek, houdt hij zich niet. "Als je vindt dat er meer bas bij moet, doe je er meer bas bij. Er zijn geen regels, ik heb geen geheimen. Ik doe wat goed voelt."

Ademloos
Na een half uur praten besluit hij het maar gewoon even te laten zien. Op een tijdlijn sleept hij met zijn muis verschillende pianotonen, stuk voor stuk. Je ziet hem zoeken, luisteren, meeneuriën.

Het idee in zijn hoofd probeert hij te vertalen naar de juiste toonsoort, lengte van de noten en ritme. De zaal is stil en kijkt ademloos toe. Er klinkt een haperende melodie, die Garrix langzaam gladstrijkt en uitbreidt.

Hij sleept een toon naar het einde, hij weet hoe hij wil eindigen. Nu nog de weg ernaartoe. Martin Garrix staart naar zijn scherm, de zaal staart naar zijn muisbewegingen. Na 5,5 minuut is er een pakkende melodie van een seconden of tien die bijna vlekkeloos in een loop loopt.

Dan wordt de magie - de hit in wording - plots verbroken door de gespreksleider die vraagt 'wat er door zijn hoofd gaat'. Garrix kijkt wat verschrikt op, hij mompelt sorry.

Alsof hij even vergeten is dat hij op een podium staat voor een zaal vol mensen. "Ik weet het niet. Ik doe gewoon wat ik voel dat ik moet doen." Een uitbundig applaus volgt.

Lees alles over ADE

Martin Garrix is een 'melodie­jongen'. 'Ik zit vol melodieën, ik neurie de hele dag.' Beeld Carly Wollaert
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden