Gelul is een extra bedreiging

PlusTheodor Holman

‘Mijnheer Holman, u bent gisteren cum laude gepromoveerd in de virologische filosofie met als onderwerp – ik lees het even voor – ‘de verhouding tussen oeverloos gelul en het coronavirus in 2020; een wetenschappelijke verkenning’. Een van de stellingen in uw proefschrift luidt: ‘Politiek, filosofisch én economisch gelul kan amorele pandemische vormen aannemen die schadelijker voor de mensheid kunnen zijn dan het virus zelf.’ Kunt u dit uitleggen?”

“Zeker. Dank u voor deze vraag. Zodra een virus zich openbaart, denken filosofen, economen, politici en opinievormers dat men zal inzien dat er zaken rigoureus moeten veranderen. Ik heb dat onderzocht en wat dat betreft is deze grafiek verhelderend. Op die grijze lijn ziet u het begin van het virus, op die rode lijn het begin van gelul van psychologen, filosofen, economen, u weet wel, en hier op die blauwe lijn ziet u de effecten. U ziet dat bij een toename van het virus ook een enorme toename van gelul plaatsvindt, maar bij de effecten ziet u dat die er helemaal niet zijn. Integendeel!”

“U heeft het over gelul.”

“Ja. Ik refereer aan een onderzoek dat al door het Instituut van Nutteloze Opinies is gedaan. Zij onderzoeken elk jaar wat gelul is, want door de grote toename aan meningen is dat tamelijk fluïde, en je kunt door hun filters heel goed zien wat gelul is en wat niet, en zo steeds die definitie bijstellen en herijken.”

“Nu is gelul, zo lees ik bij u, bijna alles wat psychiaters en filosofen beweren.”

“Ja, tijdens een virusuitbraak neemt hun oeverloze gelul exponentieel toe. Om twee redenen. Eén: egoverheerlijking; en twee: de mediavraag. Wanneer beide te maken hebben met ideeloosheid, wat gebrek aan inhoud tot gevolg heeft, zie je dat de media en die beroepsgroepen elkaar opzoeken.

Je krijgt dan een versterking van volstrekt nutteloze meningen over bijvoorbeeld de toekomst of gedragsverandering. Als voorbeeld deze grafiek waarin uitspraken zijn verwerkt van Damiaan Denys, Jort Kelder, de filosofe Marli Huijer, Bas Heijne en de ­historicus Rutger Bregman. Daarin zie je de maatschappelijke relevantie van hun ­uitspraken tot ver onder nul dalen. In zo’n situatie bestaat het gevaar dat je een pandemie aan amorele opvattingen krijgt waarbij de opinieleiders bijvoorbeeld gaan roepen dat je oude mensen best mag ombrengen ten bate van de economie en dergelijke.”

“Kunnen wij hieruit nog iets leren voor de toekomst?”

“Nee hoor, helemaal niks. Nooit.”

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden