Gelijke rechten voor de vrouw

Voor het eerst in de geschiedenis strijden de vrouwen op Wimbledon om een gelijk prijzengeld als de mannen. Maandag begint het meest prestigevolle tennistoernooi van het jaar.Nadat de US Open en de Australian Open eerder al gelijke rechten toekenden aan vrouwen en Roland Garros naast vrijheid en broederschap in 2007 ook de gelijkheid tussen de seksen begon te prediken, vertoonde Wimbledon zijn meest vooruitstrevende maatregel ooit. En daar is sportief gezien ook alle reden toe.

Tradities zat op Wimbledon. De All England Lawn Tennis & Croquet Club houdt strak vast aan overwegend wit als dresscode. De aardbeien met slagroom zullen in overvloed aanwezig zijn, alsmede alle andere clichés die betrekking hebben op het belangrijkste tennistoernooi ter wereld. Maar de strijd om gelijkwaardige beloning voor geleverde diensten is achter de rug, een belangrijke breuk met het verleden.

Sportief neemt de organisatie nog steeds een uitzonderingspositie in. De plaatsingslijsten op Wimbledon zijn als enige verschillend van de wereldranglijst. In het verleden werd het toernooi mede om die reden geboycot door de Spaanse tennissers. Zij konden zich niet verenigen met de keuze voor beschermde spelers en spraken van oneerlijke bevoordeling. Nog steeds wordt bij de plaatsing van de spelers rekening gehouden met de prestaties op gras.

Bij de vrouwen was in het verleden echter nauwelijks reden af te wijken van de wereldranglijst. Het kwam maar al te vaak voor dat prestaties op gras, gravel of hardcourt met elkaar overeen kwamen. Zo stonden halverwege de jaren negentig de Spaansen Arantxa Sanchez (twee keer) en Conchita Martinez in de finale, voorbeelden van tennissters voor wie gravel de meest geschikte ondergrond is. Martinez won in 1994 zelfs van Martina Navratilova, die daarmee van haar tiende titel werd afgehouden. Dat Sanchez niet verder dan de tweede plaats kwam, was simpel te verklaren. Zij verloor van Steffi Graf, die in beide jaren ook Roland Garros won.

Het is alweer vijf jaar geleden dat Wimbledon en Roland Garros een identieke winnares opleverde. Serena Williams regeerde in die tijd het vrouwentennis, zoals Graf dat zes jaar daarvoor deed. In de tussentijd is van echte heerschappij geen sprake. Hoewel Justine Henin nummer één van de wereld is, en objectief gezien absoluut de beste, biedt dat haar geen enkele garantie dat ze zaterdag over twee weken haar enige ontbrekende grandslamtitel binnenhaalt.



Niet voorspelbaar

Het vrouwentennis heeft de laatste jaren aan diepte gewonnen, waar juist bij de mannen de uitkomst voorspelbaar is geworden. Niemand twijfelt eraan dat Roger Federer zijn vijfde Wimbledon-kroon op gaat zetten en daarmee in de voetsporen treedt van Björn Borg (1976-1980).

Maar Borg was tegelijkertijd de grootmeester van het trage gravel, de volledig tegenovergestelde baansoort met zijn hoge stuit. Hoewel Federer zich het graveltennis volledig eigen heeft gemaakt, moet hij keer op keer zijn meerdere erkennen in Rafael Nadal. De Spanjaard heeft bewezen dat hij wel degelijk iets op gras kan. Hij werd dan wel in de tweede ronde van Queen's uitgeschakeld door voormalig Wimbledon-jeugdkampioen Nicolas Mahut, vorig jaar stond hij tegen alle verwachtingen in op de laatste zondag van Wimbledon nog op het centre court. En Federer had het knap lastig tegen hem.

Alleen de man van Mallorca, zijn begeleidingsteam en nog een aantal landgenoten geloven in een herhaling. Andersom verwacht een overgroot deel van de tennisvolgers dat Justine Henin haar ontbrekende grandslamtitel de komende twee weken zal toevoegen aan haar palmares.

De Australian Open liet Henin schieten vanwege scheidingsperikelen. Lopende het seizoen tankte ze zelfvertrouwen. Henin pakte de nummer éénpositie op de wereldranglijst terug en op Roland Garros was ze weer helemaal de oude. Na haar eenvoudig gewonnen finale tegen Ana Ivanovic is de jacht geopend op Wimbledon.

Hoewel bulkend van het zelfvertrouwen weet Henin nog altijd niet wat de perfecte voorbereiding is. Ze speelt deze week in Eastbourne, maar weet niet of ze voluit moet gaan. ''Ik beschouw dit toernooi louter als voorbereiding,'' aldus Henin. ''Ik heb lang getwijfeld om hierheen te komen. Twee jaar geleden sloeg ik Eastbourne over, maar toen werd ik op Wimbledon in de eerste ronde meteen verrast door Daniilidou. Vorig jaar speelde ik hier voluit en toen kwam ik op het eind van Wimbledon energie te kort tegen Mauresmo.''



Een cheque van 700.000 pond

Op Wimbledon krijgt Henin te maken met Amélie Mauresmo, die haar vorig jaar in de finale klopte. Maria Sjarapova zal op scherp staan om te laten zien dat ze niet voor niets in 2004 de beste was. Serena Williams is na haar zege op de Australian Open weer helemaal terug en zus Venus - de winnares van twee jaar geleden - is altijd een outsider op gras. En er loopt zelfs een vijfde oud-winnares rond: Martina Hingis.

Een cheque van 700.000 pond, een record in het vrouwentennis, wacht op de winnares van Wimbledon. Henin zelf kijkt er, naar eigen zeggen, nuchter naar. ''Ik heb een hoop opgeofferd en ik kan me niet voorstellen dat ik verstoken blijf van die ene ontbrekende titel. Maar ik zou er niet ongelukkiger van worden als dat wel zo is.''





Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden