Geldzaken: daar weet de man heus niet meer van

Veel vrouwen deinzen terug voor het nemen van financiële beslissingen. Dat moet veranderen, vindt Judith Sanders, die er een boek over schreef.

null Beeld  Arjen Born
Beeld Arjen Born

'De hypotheek? Die laat ik aan mijn man over.' Het is een zin die ook anno 2017 nog door veel vrouwen wordt uitgesproken als het gaat over de huishoudelijke administratie.

Financieel specialist Judith Sanders schreef daarom met journalist Saskia Smith het boek Zal ík het anders doen?, over vrouwen die meer dan voldoende talent hebben om zich op het onderwerp 'financiën' te storten, maar het op alle niveaus te vaak overlaten aan mannen.

Het is een oproep aan de bankenwereld, het onderwijs en aan vrouwen zelf om bovengenoemde teksten voor eens en voor altijd achter zich te laten. Sanders, werkzaam als senior vermogensbeheerder bij Velthuyse & Mulder, geeft veel workshops over beleggen en merkt dat vrouwen vaak een stap terug doen als het om beleggen en de financiën gaat. Ze verwijzen maar wat graag naar hun man en zeggen dat ze er geen verstand van hebben.

Sanders: "Ik hoor vrouwen vaak zeggen: 'Het is te eng' of 'Ik vind het te ingewikkeld en dan doe ik het maar niet'." De vraag is natuurlijk waar deze 'financiënfobie' vandaan komt. Waarom hebben veel vrouwen geen interesse om hun pensioen te regelen?

Sanders: "De manier waarop ­adviseurs praten, spreekt hen vaak niet aan. Ze willen duidelijk geïnformeerd worden, precies weten hoe het werkt en pas daarna een afgewogen beslissing nemen. Ik hoor ook vaak dat ze zich onder druk gezet voelen door adviseurs, dan moeten ze opeens snel beslissen. Vrouwen willen de tijd nemen voor zo'n beslissing."

Beleggende vrouwen

De focus op volledig begrip en het vermijden van risico's kan juist heel nuttig zijn als vrouwen zich storten op beleggen.

Sanders: "Omdat vrouwen doorgaans meer op de ­lange termijn gefocust zijn, kunnen ze heel goed beleggen, zo is mijn ervaring. Ze schatten de risico's goed in en blijven rustig als het even tegenzit. Mannen focussen vaak veel meer op de kortetermijnwinsten en willen graag winnen van denkbeeldige tegenstanders."

Het heeft volgens Sanders ook veel met vertrouwen te ­maken. "Mannen gaan vaak op hun eigen oordeel af, ­terwijl vrouwen daar nog weleens aan twijfelen. Je ziet dat verschil in zelfvertrouwen terugkomen in de salarisonderhandelingen.

Mannen leggen allerlei eisen op tafel bij hun werkgever en vrouwen hebben daar moeite mee. Een man durft het risico van een conflict eerder aan te gaan en is overtuigd van zijn eigen kunnen."Met vrouwen geen crisis

De rust, het overzicht en de rationele beslissingen gericht op de lange termijn: het had volgens de auteurs een heleboel ellende gescheeld als vrouwen al langer meer macht en aanzien hadden in de financiële wereld.

Zou de economische crisis zijn voorkomen als vrouwen wat meer ­inbreng hadden gehad? Sanders: "Dat kun je natuurlijk nooit weten, maar feit is dat er te veel risico's zijn genomen op het gebied van beleggen en vrouwen doen dat dus niet zo snel."

Verkopen is begrijpen
Ook aan de aanbodkant had wat vrouwelijke inbreng ­geholpen. "Er zijn natuurlijk producten verkocht die de verkopers niet eens begrepen, laat staan de klanten. Een basisregel bij beleggen is: doe niets wat je niet begrijpt.

Het probleem is dat mannen die beleggingsproducten ook niet snappen, maar dat zullen ze nooit toegeven. Daarom staat in het boek ook een voorbeeld van een man die naar een feestje gaat en uren rondjes rijdt omdat hij weigert de weg te vragen."

De vraag is hoe je ervoor kunt zorgen dat het ­beter wordt. Op welke manier komen er meer vrouwen die zich op de ­financiën storten, zodat ze adviesfuncties bij banken kunnen invullen? Sanders: "Ik doe dat op beperkte schaal door workshops te geven, maar ik hoop dat het groter zal worden. Dat zál ook gebeuren, want vrouwen zijn een heel interessante doelgroep en vrouwelijke adviseurs kunnen daarin een belangrijke rol op zich nemen. Zij begrijpen hoe je een vrouw moet aanspreken."

Tegelijkertijd moet er ook in het onderwijs iets gebeuren, aldus Sanders. "Ik heb twee dochters en het is mijn taak als moeder om hen goed voor te bereiden op de grote wereld en de financiële onafhankelijkheid hoort daarbij. Ze krijgen een bepaald budget en daarvan moeten ze leven, de mogelijkheden zijn niet onbeperkt. Zo'n telefoon is leuk natuurlijk, maar ik ga niet alles betalen. Ik geef ze een ­basis en daarna komen ze een keer voor de keuze te staan: óf zelf betalen óf niet doen. Dat is best lastig."

Hand ophouden

Het Sociaal Cultureel Planbureau maakte onlangs bekend dat gemiddeld 54 procent van de Nederlandse vrouwen economisch zelfstandig is, bij lager opgeleiden is dat maar een kwart. Er zijn nog steeds te veel vrouwen hun hand moeten ophouden en bovendien zeggen 'er geen verstand van te hebben'. Tegelijkertijd strandt een op de drie huwelijke en dan moet je het als vrouw helemaal alleen doen.

"Dat is ook een van mijn drijfveren om me hier op te richten, zegt Sanders. "Te veel vrouwen zijn financieel afhankelijk van hun man. Ik ben echt niet iemand die vindt dat elke vrouw fulltime moet werken, maar we moeten wel ­bewuste keuzes maken. Het begint eigenlijk al op de basisschool, waar geen les wordt gegeven in financiën."

Voorlopig is er genoeg winst te behalen. Jonge vrouwen moeten iets leren over financiële onafhankelijkheid, banken moeten meer vrouwen op adviesfuncties plaatsen en vrouwen moeten ook wat vaker de financiën oppakken. Sanders: "Ik heb voorlopig nog werk."

Het boek Zal ík het anders doen? wordt maandag 26 juni om
17 uur bij Scheltema gepresenteerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden