Gehandicapte en zieke kinderen getrakteerd op vliegtochtje

Een groep zwaar gehandicapte of langdurig zieke kinderen vloog zaterdag in een KLM-Boeing over Nederland om zich even normaal, of zelfs speciaal te voelen. 'Vliegen, vliegen, vliegen!'

Merel Straathof
Chimene Wihardja (12) mag met de piloten en de stewardess op de foto. Beeld Dingena Mol
Chimene Wihardja (12) mag met de piloten en de stewardess op de foto.Beeld Dingena Mol

Met twee handen op zijn rug en één been naar voren neemt Marouan El Aamrani het indrukwekkende blauwe pak met de vier gouden strepen in zich op. 'We vliegen ook over Amsterdam-Oost,' vertrouwt piloot Ruud Hofstee (48) hem toe. 'Misschien kunnen we je huis wel zien.'

Na het ritje op de caddie met de stewardess stond hij al te glunderen naast zijn zus Samira (25), nu mag hij ook nog met de gezagvoerder op de foto. Op de punten van zijn Guccigympjes, met de grote pilotenpet over zijn voorhoofd gezakt en twee vingers in het peaceteken, kijkt hij lachend in de lens.

'Toen hij twee weken geleden van school kwam, kon hij alleen maar 'vliegen, vliegen, vliegen!' roepen,' zegt Samira. 'We hadden geen idee waar hij het over had.' Haar broertje is dertien jaar, maar zijn uiterlijk en gedrag vertellen iets anders. Marouan heeft dwerggroei en het denkniveau van een driejarige. Sinds twee jaar gaat hij naar een speciale school; het normale leertempo kostte hem te veel energie. 'Dit soort dagen zijn belangrijk voor hem, dan voelt hij zich beter - een beetje normaal.'

Met gespannen gezichten, aan de hand van hun vader of moeder, staan 55 kinderen met een langdurige ziekte of zware handicap bij gate 16 van Schiphol. Stichting Hoogvliegers en de KLM nodigden ze uit voor een rondje Nederland op 1500 meter hoogte - van de pier van Scheveningen tot de Waddeneilanden en weer terug.

Ashfaq (9) kan niet langer wachten. Zodra hij zijn boarding pass heeft laten zien, stormt hij de slurf in. Hij heeft gisteravond pas te horen gekregen dat hij vandaag in een vliegtuig zit. 'Anders is hij niet meer te houden,' zegt moeder Soenita (47). Hij stond om kwart voor zes naast zijn bed, en om elf uur met schoenen en jas aan bij de deur. 'Hij vindt dit helemaal geweldig.'

Met zijn neus tegen het vliegtuigraampje gedrukt ziet Marouan de windmolens langs het Gooimeer onder zich voorbij glijden. De huizen vindt hij mooi, de chocomel smaakt goed, de inhoud van zijn snoeppakket misschien nog wel beter. Hier voelt hij zich even Robin van Persie, weet zus Samira; stoer en vol zelfvertrouwen. 'Zo staat hij ook op het voetbalveld van zijn sportclub Only Friends in Noord, als spits.'

Marouan knikt trots. 'Toen ik voor het eerst meedeed, zeiden al die jongens: ukkiepukkie, we willen jou niet in het team. Na zes doelpunten zei ik: ga maar lekker in je broek poepen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden