Plus

Geen vintage meer op Unseen, alles is hedendaags

Donderdag opent de zesde editie van Unseen Amsterdam. Geen vintage meer, maar foto's die de afgelopen drie jaar zijn gemaakt. Directeur Emilia van Lynden wil nieuw talent laten zien.

Passage, 2017. Een van de werken die tijdens Unseen te zien is bij Galerie Ron Mandos. Beeld Mohau Modisakeng, Galerie Ron Mandos

Ze begon vijf jaar geleden als stagiaire bij Unseen. Dit jaar is ze artistiek directeur van de fotografiebeurs op het Westergasterrein. Emilia van Lynden (28) studeerde kunstgeschiedenis, gespecialiseerd in zeventiende-eeuwse Italiaanse barokarchitectuur.

"Maar daar zijn niet heel veel banen in, en ik vind het sociale aspect van het werk onwijs belangrijk". Dus ging ze aan de slag bij de Olympische Spelen van 2012 en later bij Unseen.

Van Lynden groeide op in een Nederlands-Brits gezin en woonde in diverse Europese landen, wat nog te horen is aan haar manier van praten. Ze spreekt beide talen vloeiend maar schakelt soms plotseling over vanuit het Nederlands naar het Engels en weer terug. "Vooral als het over de techniek van de fotografie gaat vind ik Engels makkelijker."

Platform
Fotografiebeurs mogen we overigens niet meer zeggen. Unseen is met deze editie een platform geworden, met een 'event' in september, Unseen Amsterdam. "We zijn meer dan één evenement; we willen meer door het hele jaar heen doen."

"We werken gedurende een intensieve periode heel nauw samen met meer dan tweehonderd kunstenaars en dan valt het eigenlijk meteen na het evenement weg. Dat vonden we enorm jammer omdat we natuurlijk al die content hebben, al die verhalen en al die relaties. Dat netwerk en die kennis, daar willen we mee doorgaan: de verhalen van de kunstenaars gedurende het jaar vertellen."

Met deze editie is ook de organisatiestructuur anders geworden. Naast Van Lynden als artistiek directeur is er dit jaar ook een zakelijk directeur gekomen. "Ik denk dat we de afgelopen jaren zoekende waren naar wat Unseen is. Naarmate onze ambities groeiden, werd het moeilijker."

"Iemand moet natuurlijk zorgen voor de financiën en de businessgroei. En iemand moet de hele tijd kijken naar het bewaken en uitwerken van het concept. Nu hebben we een goed format gevonden met een zakelijk en een artistiek directeur. "

Unseen Amsterdam presenteerde aanvankelijk splinternieuw, onbekend werk. Dat konden ook vintage foto's zijn die recent ontdekt waren. Nu hanteert Unseen Amsterdam het principe dat de foto's in de afgelopen drie jaar gemaakt moeten zijn. Geen vintage meer, alles is hedendaags.

"Binnen dat concept hebben we 'Un­seen Premiere'. Dat is werk dat nog nooit te zien is geweest. Dit is een grotere uitdaging om te verkopen. Verzamelaars moeten vaak aan een werk wennen, maar dit nieuwe werk wordt op een steeds hogere waarde geschat."

Nieuwe ontwikkelingen
Unseen Amsterdam heeft de naam nogal streng te zijn voor deelnemers. "We willen onze bezoekers echt verrassen door ze jong talent te laten zien, de nieuwste ontwikkelingen. Daarom moet vijftig procent van de kunstenaars binnen elke stand een opkomend talent zijn."

"Dat betekent niet 'jong', want er is nu bijvoorbeeld ook iemand van 71 jaar bij die net begonnen is als fotograaf. Maar daar moeten de deelnemers zich dus wel aan houden."

Om verzamelaars vertrouwd te maken met het werk, brengt Unseen jaarlijks voorafgaand aan het evenement een magazine uit met interviews en artikelen over de deelnemende kunstenaars. "Fotografie verandert zo snel, we willen onze bezoekers meer tools geven om het beter te kunnen begrijpen. Zodat mensen zich meer kunnen voorbereiden."

Emilia van Lynden, artistiek directeur, ziet Unseen niet als jaarlijks evenement, maar als permanent platform. Beeld -

Een van die veranderingen is volgens Van Lynden dat fotografen steeds vaker afstappen van de noemer fotograaf en zich meer beschouwen als kunstenaar. "Fotografie is één van de media die ze gebruiken, maar ze werken bijvoorbeeld ook met schilderkunst of geluid."

Daarnaast denkt Van Lynden dat Unseen Amsterdam dit jaar meer diversiteit biedt. "We laten eigenlijk nooit documentair of fotojournalistiek werk zien omdat we meer in de kunsthoek zitten. Maar dit jaar komen er ook fotografen die meer documentair werken zoals Kadir van Lohuizen of Tanya Habjoeqa, een fotografe uit Jordanië die religie in Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever vastlegt."

"Dat gaat meer in de richting van conceptual documentary. De foto's dwingen je na te denken over waar je naar kijkt. Zodat je zelf de onderdelen van de puzzel bij elkaar kunt bedenken."

Unseen Amsterdam. T/m zondag 24 september in de Westergasfabriek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden