Plus

Geen koor van blaffende honden bij Hond 2016 in de RAI

In de RAI was dit weekend Hond 2016, de grootste hondenshow van het land. 'Wandelend met mijn honden ben ik wel vijf keer de aarde omgegaan.'

In de zogeheten erering komen verschillende rassen tegen elkaar uitBeeld Dingena Mol

Bij de wc's hangt een A4'tje. 'Geen honden toegestaan in de toiletten. Dank voor uw begrip.' Daaronder de tekst ook nog eens in het Engels, want een aanzienlijk deel van de twintig­duizend bezoekers van Hond 2016 komt van ver.

Het ruikt naar hond in de RAI. Dat krijg je met een deelnemersveld van ruim vijfduizend dieren. Die opvallend rustig zijn. Af en toe hoor je geblaf. Maar het koor van blaffende honden dat je daarna verwacht, blijft telkens uit.

126 jaar lang heette dit hondenevenement de Amsterdam Winner Show. Dat is een onder rashondenliefhebbers een heel bekende naam, maar om ook bezoekers van buiten die kring te trekken, gebruikt organisator de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied (doorgaans kortweg Raad van Beheer genoemd) dit jaar voor het eerst een naam die in één keer duidelijk maakt waar het om gaat. Hond, het kan niet puntiger.

Gebleven zijn de traditionele protesten tegen het evenement. Bij een korte rondleiding door de RAI overhandigt Raad van Beheerdirecteur Rony Doudijs de verslaggever maar meteen een folder over het project Fairfok.

Daarin staan de door zijn organisatie ontwikkelde richtlijnen voor een verantwoord fokbeleid. De Sophia-Vereeniging tot Bescherming van Dieren vindt die richtlijnen te vrijblijvend en pleit voor wettelijke maatregelen.

Hondenleedshow
In een persbericht van de Sophia-Vereeniging heet Hond 2016 een 'hondenleedshow', waar dieren worden beoordeeld op 'ziekmakende uiterlijke kenmerken'.

Er zullen misstanden voorkomen in de rashondenwereld, maar in de RAI lijken de verzamelde honden en hun baasjes het zaterdagmiddag evenzeer naar hun zin te hebben. Bij een zogeheten ring waar Newfoundlanders tegen elkaar uitkomen - een groot, harig Canadees ras - zit aan de kant de 73-jarige Henk Vermeulen.

Hij gaat vergezeld van Lyn, een 3,5-jarige Newfoundlander, die voluit Gwendolyn the Emperor's Companion heet. Inderdaad, de zwarte Newfoundlander is een hond met stamboom. Maar aan wedstrijden doet Vermeulen vanwege zijn leeftijd niet meer mee. Al 43 jaar is hij bezeten van Newfoundlanders.

"Lyn is mijn negende. Ik heb een keer uitgerekend dat ik met die honden bij elkaar zoveel heb gewandeld dat ik vijf keer de aarde om ben gegaan."

Duizenden honden uit heel Europa zijn met hun baasje naar de evenementenhal in de hoofdstad gekomen om in wedstrijdverband te worden gekeurdBeeld ANP
Keurmeester Yessica Sam-Sin: 'Meestal geniet de hond heel erg van het een-op-eencontact'Beeld ANP

Naar Newfoundland is hij ook een keer geweest. De bedevaart viel wat tegen. Hoe groot het Canadese eiland ook is, er waren maar zo'n honderdtwintig honden van het ras dat er oorspronkelijk vandaan komt.

Terwijl Vermeulen het vertelt, wordt in de ring een Newfoundlander uit Zwitserland tot beste verkozen. Een ring verderop, waar Leonbergers worden gekeurd, wint een Nederlandse hond.

De Leonberger, uiterlijk ergens tussen een Newfoundlander en een Sint Bernhard in, is een in Nederland niet erg bekend ras. Liefhebber Bert Elshof, die zojuist winnaar Elsa in de ring begeleidde, schat dat er hier zo'n duizend zijn.

Gevraagd naar wat Elsa zo'n goede vertegenwoordiger van haar ras maakt, strooien Elshof en omstanders met vaktermen. Zo heeft het beest niet alleen juiste 'hoekerigheid', maar ook een mooie 'aansluitende vacht', waarin het haar goed 'aanligt'.

Erering
Een hond die bij zijn eigen ras wint, mag door naar de zogeheten erering. Daar komen soms honden uit eenzelfde rasgroep tegen elkaar uit, allemaal verschillen types terriërs bijvoorbeeld. Het gebeurt ook dat de ring is gevuld met de meest uiteenlopende rassen, van een minieme Yorkshireterriër tot een gigantische Deense dog.

Erg origineel is het niet om te constateren dat honden en baasjes soms opvallend veel op elkaar lijken, maar er lopen hier wel heel sprekende voorbeelden rond.

Zie die meneer daar trots met zijn ruwharige Foxterriër door de ring drentelen: ze hebben precies dezelfde sik. En bezitters van een Mastiff zien er vaak net zo groot en sterk en toch vooral ook net zo onschuldig uit als hun hond.

Jureren
Het jureren van al die zo verschillende honden komt op de leek wat willekeurig over. Maar keurmeester Yessica Sam-Sin (44) verzekert dat persoonlijke smaak maar een marginale rol speelt in haar oordeel.

Keurmeester word je niet zomaar. Ze somt op welke vakken er zoal langs komen in de opleiding: "Biologie, fysiologie, gedragsleer, embryologie, cytologie... Van de kleinste cel tot het complete dier, zeg maar."

Doe je een hond een plezier met deelname aan een hondenshow, volgens de keurmeester? "Ja, zeker, al verschilt het een beetje per ras. Dog-achtigen hebben er niet altijd zin in. Maar meestal geniet de hond heel erg van het een-op-eencontact dat hij tijdens een show een hele dag met zijn baas heeft."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden