Plus

Geen klant te zien, en toch inkomsten

Een café waar zelden klanten zijn, een crèche zonder kinderen - een Amsterdamse familie runt zaken waar niemand van snapt hoe ze aan hun geld komen.

Er zitten zelden gasten bij café Bgood in de Eerste Constantijn Huygensstraat.Beeld Het Parool

Op de meeste ochtenden wordt het meubilair van café Bgood op de hoek van de Bosboom Toussaintstraat en de Eerste Constantijn Huygensstraat keurig buitengezet. Plastic stoelen, grijze tafeltjes, met soms een bloemetje erop.

Achter de donkere ramen een volledig geoutilleerde horecazaak. Niets zou succes in de weg mogen staan: dit is tenslotte Oud-West, waar terrasjes nooit lang leeg zijn. Toch zitten er zelden gasten bij Café Bgood.

En dat begint in de buurt zo langzamerhand tot vreemde verhalen te leiden. Geruchten die te wild zijn om waar te zijn, maar de buurt vraagt zich af: hoe houdt een horecazaak, op zo'n dure plek nota bene, zich staande zonder gasten?

Even verderop in Oud-West, in de Kinkerstraat, zou het bij kinderdagverblijf Love 4 Kids 's ochtends en 's middags druk moeten zijn met ouders die kinderen brengen en halen. Maar al sinds de opening in december 2016 is het er doodstil.

Inspecteurs van de GGD komen meerdere keren langs voor een controle, maar treffen een leeg pand. Er is door ouders niet één aanvraag gedaan voor kinderopvangtoeslag voor opvang bij de crèche. De lichten zijn uit, op aankloppen wordt niet gereageerd.

De rapporteurs noteren: "Er is herhaaldelijk geconstateerd dat er geen opvang plaatsvindt. (...) Er is met meerdere buurtbewoners en werknemers van omliggende zaken gesproken. Alle personen verklaren dat zelden personen aanwezig zijn in het pand. Enkele maanden geleden zijn wel personen gezien, maar geen kinderen. De laatste maanden zijn er helemaal geen personen meer gezien bij de locatie."

Voordat Love 4 Kids de deuren opende, zat in het pand meubelzaak Good Design. Ook die zaak was jarenlang vooral gesloten, vertellen buurtbewoners. Soms zagen zij maandenlang geen mensen.

Zowel café Bgood, kinderdagverblijf Love 4 Kids en meubelzaak Good Design worden gerund door de Amsterdamse familie Wijnhard. Moeder Jenny (68) en dochter Nancy (48) hebben een lange geschiedenis in Amsterdam, die langs de rafelranden van de stad loopt.

De familie Wijnhard is betrokken geweest bij zeer veel bedrijven, waaronder kapperszaken, een ­zonnestudio, een kamerverhuurbedrijf, een evenementenbureau, een meubelwinkel, een kinderkapsalon, een castingbureau, een vastgoedmanagementbedrijf, een muziekstudio, een stichting voor hulp aan gehandicapte kinderen, een stichting voor thuiszorg en twee kinderdagverblijven.

Sommige van die zaken stonden op naam van familie. Bij een aantal was geen sprake van waarneembare activiteit.

Vermoedens van witwassen
In het verleden waren er bij de politie vermoedens van het witwassen van zwart geld en er was contact met financiers uit dubieuze hoek.

De gemeente sloot al eens een etablissement van Wijnhard, een berucht bordeel in Amsterdam-Zuid, maar moest knarsetandend bakzeil halen bij de Raad van State. Gemeenten doen toch van alles om 'fout geld' uit de stad te weren? Zeker.

Met de bekende Bibob-procedure kunnen ondernemers in bepaalde sectoren (vastgoed, horeca) volledig worden doorgelicht. Maar dat middel is niet onfeilbaar. (zie kader onderaan). De Bibob is slechts zo sterk als de informatie waarover de ambtenaren beschikken.

Gebrek aan informatie kan in het geval van Nancy en Jenny Wijnhard het probleem niet zijn, want de familie werd al zeker twee keer doorgelicht in het kader van de Bibob-procedure, mogelijk vaker.

Tot het weigeren van een vergunning leidden die screeningsprocedures echter niet. Eén van die Bibob-dossiers is in handen van deze krant.

In de jaren negentig exploiteert Nancy Wijnhard, samen met haar moeder Jenny (Paramaribo, 1949), een beautycentrum in de Rozenstraat in de Jordaan. Dat pand koopt Wijnhard uiteindelijk met ruime financiering van een Amsterdammer, die in de loop der jaren 2,2 miljoen aan haar leent.

De man, die in de jaren zestig een wedstrijd in Ajax 1 speelde, is inmiddels ernstig met Wijnhard gebrouilleerd.

Eind 2004 bezetten krakers het gebouw, maar binnen een week dringt een groep potige mannen binnen, die de krakers naar verluidt met messen en honkbalknuppels verjagen. Ook Nancy Wijnhard is aanwezig. Ze wordt gearresteerd vanwege bedreiging en krijgt een boete.

Onveilige seks
Kort daarop opent sekshuis Club Bianca op de Amstelveenseweg de deuren. Moeder Jenny staat vermeld bij de kamer van koophandel, maar ook dochter Nancy is naar verluidt actief.

Na enkele jaren komt het bordeel in opspraak. In 2007 en 2009 vertellen prostituees aan een vertrouwenspersoon verontrustende verhalen over de omstandigheden bij Club Bianca. Op internetfora verschijnen dan al enige tijd berichten waarin mannen vertellen dat in Club Bianca onveilige seks mogelijk is. De gemeente onderneemt dan nog geen actie.

Dat gebeurt wel in 2010 als meerdere prostituees van Club Bianca zich met geslachtsziekten melden bij de GGD. De vrouwen vertellen de vertrouwenspersoon onder druk te worden gezet om met klanten onveilige seks te hebben. De vertrouwenspersoon doet aangifte. In september 2010 trekt de gemeente de vergunning in.

Maar daarmee is de kous niet af. Club Bianca gaat tegen de sluiting in beroep en krijgt bij alle instanties gelijk. Zowel de Amsterdamse rechter als later de Raad van State besluit dat de sluiting van tafel moet.

(Tekst loopt door onder foto)

Beeld Laura van der Bijl/Het Parool
Al sinds de opening in december 2016 is het doodstil bij kinderdag­verblijf Love 4 Kids in de Kinkerstraat.Beeld Het Parool

De prostituees deden hun verhalen anoniem, waardoor hun verklaringen niet zijn te toetsen, oordeelt de rechter. Die hecht meer waarde aan de getuigenissen van andere prostituees die zeggen dat het wél deugt bij Club Bianca. Het is een gevoelige tik op de vingers van de gemeente, die zelden een zaak over het sluitingsbeleid verliest.

Nooit geopende kapperszaak
In dezelfde periode wordt Nancy Wijnhard in haar meubelzaak Good Design op de Kinkerstraat door de politie aangehouden vanwege openstaande boetes van 2800 euro en 27.000 euro aan onbetaalde gemeentebelasting.

Even later komt moeder Jenny naar het bureau. Ze rekent de boetes van haar dochter cash af. Dat zorgt voor opgetrokken wenkbrauwen bij de dienstdoende agent, die noteert: "Moeder Wijnhard lijkt volgens de systemen een hoerenmadam te zijn. Misschien dat zij daarom zoveel contant geld had. Misschien is er in combinatie met haar dochter ook wel een verklaring/mogelijkheid dat er zwart geld wordt witgewassen via de nooit geopende kapperszaak op de Overtoom en de interieurwinkel op de Kinkerstraat."

Voor zover bekend onderzoekt de politie die vermoedens niet.

In 2012 begint de familie Wijnhard een nieuw avontuur met een in zwaar weer geraakte seks­club in Oude Meer: de Schiphol Love Club. Via een financieringsconstructie krijgt een bedrijf van Nancy Wijnhard in 2012 zeggenschap over de club. Moeder Jenny wordt beheerder.

Een dame wordt naar voren geschoven die als beheerder op de vergunning van de seksclub komt te staan. De vrouw is een voormalig lid van de parketpolitie van de Amsterdamse rechtbank die in grote problemen was geraakt.

Jaren eerder had ze door een vergissing van de Belastingdienst een half miljoen euro gestort gekregen, waarna ze het geld verduisterde. Het kwam nooit meer boven water.

Op het pand van de Schiphol Love Club rust al voor de komst van de Wijnhards een hypotheek van een Amsterdams-Italiaanse dame met een hotel op de Wallen. Deze vrouw en haar echtgenoot duiken op in meerdere politieonderzoeken naar verdovende middelen. In haar panden worden wietplantages aangetroffen, ook in een winkel op de Kinkerstraat.

Dit alles is echter geen reden om de vergunning voor de Schiphol Love Club te weigeren. Het Bibob-onderzoek van de gemeente Haarlemmermeer concludeert dat veel feiten te oud zijn om relevant te zijn. Opmerkelijk: de verwikkelingen rond Club Bianca, het bordeel dat de familie Wijnhard eerder runde, blijven in het onderzoek buiten beschouwing.

Hoe dan ook, de Schiphol Love Club wordt geen succes. Het komt tot een conflict over geld en enige tijd nadat de Wijnhards zijn vertrokken, gaat de zaak failliet.

Ingetrokken vergunning
Niet lang daarna strijken de Wijnhards neer in de Bosboom Toussaintstraat. Aanvankelijk met een kapsalon, maar in 2014 begint dochter Nancy Eetcafé Bzur, maar de gemeente trekt in januari 2015 de horecavergunning in.

Ruim een jaar later, in maart 2016, wordt de exploitatievergunning voor Café Bgood aangevraagd, op naam van moeder Wijnhard. De gemeente verleent die vergunning onder strenge voorwaarden, wat niet gebruikelijk is.

Naar verluidt zijn die strenge voorwaarden overtreden en heeft Bgood deze week te horen gekregen dat de gemeente voornemens is de vergunning in te trekken. Dat is nog geen uitgemaakte zaak: Jenny Wijnhard mag nog een zienswijze indienen. Als de vergunning daadwerkelijk wordt ingetrokken, kan zij in beroep.

'Suggestief en kwalijk'

Jenny Wijnhard, die ook namens haar dochter Nancy zegt te reageren, is het volledig oneens met dit artikel. "Het stuk is suggestief en een zeer kwalijke zaak. Hiermee wordt geprobeerd ons door het slijk te halen. Dit is roddeljournalistiek van een zeer laag niveau."

Wijnhard meent dat het artikel vol feitelijke onjuistheden staat. "Er is zeer slecht onderzoek gepleegd. U kunt niet allerlei bedrijven op naam van ons zetten terwijl één persoon de eigenaar daarvan is. U gooit alles maar op een hoopje. "

Wijnhard zegt onvoldoende tijd te hebben gekregen om vragen te beantwoorden. "Wij zijn absoluut niet in de gelegenheid gesteld om uitvoerig te reageren op uw smaad, laster, aannames en negatieve beeldvorming."

"Ik krijg het trouwens steeds drukker bij Bgood. Iedere horeca heeft aanlooptijd nodig, ook de andere café's in de buurt. Dat niemand Bgood bezoekt is sowieso onzin. Wij hebben zeer goede recensies op Facebook."

De grenzen van de Bibob

Met de Wet Bibob (Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur) in de hand werden al tal van malafide bedrijven geweerd. Maar het middel is niet zaligmakend.

In het kader van de Wet Bibob vraagt de gemeente sinds 2003 allerlei informatie over mensen die zaken willen doen in bepaalde branches, zoals de horeca, bouw, taxivervoer, afvalverwerking en het vastgoed.

Informatie uit de systemen van politie, Openbaar Ministerie, Belastingdienst en de gemeentelijke administratie wordt bekeken, net als allerlei openbare bronnen. Ook de ondernemer zelf moet stukken aanleveren, zoals jaarrekeningen en leenovereenkomsten.

Die scan brengt de structuur van het bedrijf, financiering, betrokken personen en bezittingen en schulden in kaart. Op basis daarvan, en met een blik op het eventuele strafblad van betrokkenen, schat de gemeente in of ernstig gevaar bestaat dat de vergunning wordt gebruikt om crimineel verkregen vermogen te benutten, of strafbare feiten te plegen.

Als het gevaar ernstig is, wordt vergunningverlening geweigerd, bij enig risico worden strenge voorwaarden aan de vergunning verbonden.

Onfeilbaar is de Bibob niet. Dat blijkt bijvoorbeeld in Brabant, waar burgemeesters steen en been klagen over hoe crimineel geld gemeenschappen ontwricht. Drugswinsten vinden de weg naar de bovenwereld, terwijl ingrijpen een moeizaam en langdurig proces is.

Zo heikel is de situatie in Amsterdam niet, maar ook hier blijkt de Bibob niet altijd de poortwachter die het moet zijn. In Nieuw-West viel de Landelijke Eenheid twee Turkse restaurants binnen, die zouden zijn gefinancierd met geld uit de internationale drugshandel. De Bibob-procedure doorliepen de eigenaren van die zaken ogenschijnlijk zonder problemen. Door de invallen werd meer informatie bekend, waarna de Bibobprocedure opnieuw is gestart.

Over personen die direct - op papier - betrokken zijn bij een bedrijf, kan tijdens de Bibobprocedure veel informatie worden opgevraagd. Die bevoegdheid is veel minder groot voor mensen die ogenschijnlijk op afstand van het bedrijf staan.

Kwaadwillenden proberen zich door het gebruik van stromannen aan Bibob-toezicht te onttrekken.

Een voorgestelde wetswijziging moet het vanaf eind 2018 mogelijk maken om meer personen rondom een verdacht bedrijf aan een intensieve controle te onderwerpen.

Nu al wordt getracht 'onzichtbaren' in beeld te krijgen door informatie in te winnen bij wijkagenten en handhavers, die onaangekondigd controles houden. Ook het OM kan desgevraagd informatie delen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden