Opinie

Geen gebak, want dit is geen feest van de democratie

Mijn voorganger op deze plek, Willem Breedveld, placht op verkiezingsdag altijd gebak mee te nemen. Verkiezingen zijn het feest van de democratie en op een feestdag hoort gebak, was zijn redenering.

© anp Beeld
© anp

Het soort verkiezingen was voor hem niet belangrijk, verkiezingen zijn verkiezingen en je stem uitbrengen is het mooiste wat een democratie kan bieden.

Ik vrees dat ik vandaag geen gebak aan zal schaffen. Ik ga stemmen, daar niet van, maar de campagne van de afgelopen weken en het debat waren van een dusdanig niveau, dat mijn stem met kromme tenen uitgebracht zal worden. Deze dag is geen feest van de democratie, maar een dag dat de democratische plicht roept. Te weinig om gebak te rechtvaardigen.

De teleurstelling zit niet eens zozeer in het feit dat de landelijke politiek de verkiezingen voor de Provinciale Staten misbruikt heeft.

Alhoewel, je zal je maar vier jaar lang uitgesloofd hebben in de provinciale politiek. Voor zover je dacht in deze campagne verantwoording af te hebben kunnen leggen bij de kiezer voor je daden en beleid, kom je dan bedrogen uit. Er is geen instemming en geen kritiek, nee, het is veel erger, je wordt gewoonweg volledig genegeerd. Vier jaar werk je als provinciaal politicus in een soort luchtledige en bij verkiezingen doe je al helemaal niet meer toe. Je begrijpt niet dat er mensen nog zo gek zijn kandidaat te staan voor de Statenverkiezingen.

Provinciale politici hebben eelt op hun ziel, ze zijn niet anders gewend dan dat hun verkiezingen door Den Haag gekaapt worden. Dit keer is dat echter gebeurd met ongekend veel desinformatie, met veel lawaai over zaken die de Eerste Kamer helemaal niet raken. Zelfs niet als deze verkiezingen rechtstreekse verkiezingen voor dat deel van het parlement zouden zijn geweest .

Het absolute dieptepunt was de onbeschaamde wijze waarop Eerste Kamerkandidaten van de coalitiepartijen het regeerakkoord omarmden en tot inzet van deze verkiezingen maakten. Dat begon al met de eerste op de lijst van de PVV, Machiel de Graaf. Eerste op de lijst, die omschrijving is bewust, want sinds wanneer kennen we lijsttrekkers voor de Eerste Kamer?

De Graaf liet al bij zijn eerste optreden weten dat zijn fractie het gedoogakkoord loyaal zal uitvoeren. Hoezo loyaal? En hoezo zal VVD-fractievoorzitter Loek Hermans straks de speciale dierenpolitie geen strobreed in de weg leggen, 'omdat dat nu eenmaal in het regeerakkoord staat'?

Tijdens de kabinetsformatie wilden CDA en VVD nog niets weten van de oproep van de oppositie aan de informateur om de Eerste Kamer te horen. De Eerste Kamer heeft niets te maken met regeerakkoorden, was hun juiste redenering. En nu zijn de Statenverkiezingen opeens, juist door diezelfde coalitiepartijen, uitgeroepen tot een soort plebisciet over datzelfde regeerakkoord.

Deze campagne is op dermate verkeerde uitgangspunten gevoerd, ook door de oppositie, dat dat wel grote gevolgen moet hebben voor de Eerste Kamer. Of Rutte er nu een meerderheid krijgt of niet. De senaat zal in mei een sterk verpolitiekt orgaan blijken te zijn. Alsof de kleur van de meerderheid in de Eerste Kamer bepaalt of Nederland Ierland en Griekenland achterna zal gaan, zoals CDA-kandidaat Elco Brinkman in deze krant zaterdag stelde. Dat is geen zelfoverschatting, dat is ronduit gevaarlijk.

Lex Oomkes. Beeld
Lex Oomkes.
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden